FEED Validator

for Atom and RSS and KML

Congratulations!

This is a valid Atom 1.0 feed.

Recommendations

This feed is valid, but interoperability with the widest range of feed readers could be improved by implementing the following recommendations.

line 1, column 118: Use of unknown namespace: http://schemas.google.com/g/2005 [help]

... r.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2 ...
                                             ^

line 1, column 3594: subtitle should not be blank [help]

... ்குது மனசு</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://sch ...
                                             ^

line 1, column 3892: Self reference doesn't match document location [help]

... /posts/default?redirect=false&amp;v=2'/><link rel='alternate' type='text ...
                                             ^

line 1, column 0: content should not contain style tag (3 occurrences) [help]

<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blog ...

line 1, column 0: content should not contain trbidi attribute (5 occurrences) [help]
```
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blog ...
```
line 3, column 0: content should not contain imageanchor attribute (12 occurrences) [help]
```
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a  ...
```

line 3, column 0: content should not contain j8 attribute (3 occurrences) [help]

&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a  ...

Source: http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/posts/default

<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0' gd:etag='W/"C08ARng5fip7ImA9WhRbFUk."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336</id><updated>2012-02-06T20:54:07.626+05:30</updated><category term='டெல்லி கட்டிடம் விபத்து'/><category term='சிறுகதை'/><category term='பேருந்து பயணம்'/><category term='குழுமம்'/><category term='பொது'/><category term='போரம்'/><category term='பதிவுலகம்'/><category term='என்டோஸ்கோபி'/><category term='Foot over bridge'/><category term='என் பெயர்'/><category term='நண்பன்'/><category term='வினவு'/><category term='ரோடு'/><category term='முன்னோர்கள்'/><category term='சமூகம்'/><category term='இறப்பு'/><category term='நகரம்'/><category term='இந்தியா'/><category term='நீயா நானா'/><category term='பக்தி'/><category term='வீண்செலவு'/><category term='பொய்'/><category term='மரணபயம்'/><category term='சென்னை டிரைனேஜ்'/><category term='பகல்கொள்ளை'/><category term='அழகு'/><category term='மாடு'/><category term='மலை'/><category term='சென்னை'/><category term='இயற்கை'/><category term='லஞ்சம்'/><category term='சடங்குகள்'/><category term='இமயமலை'/><category term='வாழைப்பூ'/><category term='மழை'/><category term='தரமணி'/><category term='திருக்கார்த்திகை'/><category term='விவசாயம்'/><category term='Tidel park'/><category term='கோயில்'/><category term='மீன் குழம்பு'/><category term='வீடு'/><category term='குருக்கள்'/><category term='கம்யூனிசம்'/><category term='தொடர்கதை'/><category term='கிராமம்'/><category term='சினிமா'/><category term='ட்ரெயின்'/><category term='திருவான்மியூர் ஸ்டேஷன்'/><category term='தசரா'/><category term='பஸ்'/><category term='அத்தை'/><category term='பைத்தியம்'/><category term='நினைவுகள்'/><category term='வில்லன்கள்'/><category term='கோவில் கொடை'/><category term='வட்டார மொழி'/><category term='டிவி ஷோ'/><category term='ராங் கால்ஸ்'/><category term='மாலை'/><category term='என்பள்ளி'/><category term='அரசு'/><category term='வெள்ளம்'/><category term='குலசை'/><category term='கிராமத்து மருத்துவம்'/><category term='விடுகதை'/><category term='கவிதை'/><category term='தூத்துக்குடி'/><category term='பெண்'/><category term='முத்தாரம்மன் .'/><category term='கதை'/><category term='குழந்தை'/><category term='நட்பு'/><category term='பொங்கல்'/><category term='கோவம்'/><category term='குளம்'/><category term='தண்ணீர்'/><category term='மீன்'/><category term='அனுபவம்'/><category term='மரணம்'/><category term='பணம்'/><category term='வலி'/><category term='நந்தலாலா'/><category term='ஜாதி'/><category term='தாமிரபரணி'/><category term='புகைப்படங்கள்'/><category term='பயணம்'/><category term='பேச்சிலர்'/><category term='ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை'/><category term='திருமணம்'/><category term='கும்பகோணம்'/><category term='புனைவு'/><category term='தமிழில் பொறியியல் கல்வி'/><category term='சமையல்'/><category term='சிக்னல்'/><category term='உறவுகள்'/><category term='காலேஜ்'/><category term='மிஸ்கின்'/><category term='ஆண்கள்'/><category term='பள்ளி'/><category term='விபத்து'/><category term='ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம்'/><category term='ஆசைகள்'/><category term='மாநகரப் பேரூந்து'/><category term='நித்யானந்தம்'/><category term='சோதனை'/><category term='நான்'/><category term='பாடல்'/><category term='எனக்கு பிடித்தவை'/><category term='அமைதி'/><category term='ஹாஸ்டல்'/><category term='கண்ணீர்'/><title>சொல்லத் துடிக்குது மனசு</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default?redirect=false&v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default?start-index=26&max-results=25&redirect=false&v=2'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>103</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry gd:etag='W/"Ak8ASX8zeip7ImA9WhRTEkk."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-1820588467324479801</id><published>2011-11-02T21:13:00.001+05:30</published><updated>2011-11-02T21:17:28.182+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-11-02T21:17:28.182+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கவிதை'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='மாநகரப் பேரூந்து'/><title>மாநகரப் பேரூந்து</title><content type='html'>மீதிச் சில்லறை வாங்கியதில் நான்கைந்து நிறுத்தங்களைக் கடந்த பின்பும் விரல்கள் எறிந்து நிற்கிறேன் . விரல் தீண்டலைத் தீட்டாய் நினைக்கும் தீட்சிதர் மேலேன்றேன் . பாதிப் பிரசாதம் காற்றிலே கரைந்து போகையிலும் கைகளையடையும் மீதியினில் கடவுளைக் கண்டேன் . விரல் பிசையா நடத்துனர் ஒருவருண்டா என நித்தம் தேடியே நிற்கிறேன் மாநகரப் பேரூந்தில் .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-1820588467324479801?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/1820588467324479801/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/11/blog-post.html#comment-form' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1820588467324479801?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1820588467324479801?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/11/blog-post.html' title='மாநகரப் பேரூந்து'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CE8GQH0yfSp7ImA9WhZXF00."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-7996064956888810863</id><published>2011-05-06T22:54:00.000+05:30</published><updated>2011-05-06T22:57:01.395+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-06T22:57:01.395+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='பள்ளி'/><title>என் பள்ளி - சின்ன பயணம்</title><content type='html'>சுமார் எட்டு வருடங்கள் இருக்கும் 2003 பள்ளி முடித்தபின் அந்தப் பக்கமே போகவில்லை . போன வாரம் ஒரு வேலையாய் அண்ணாவுடன் அருகில் இருக்கும் ஊர் போய் திரும்பும் வழியில் என் பள்ளி .அண்ணா என் ஸ்கூல்னா என்றேன் மெதுவாய் போனான் அண்ணா . கேட்டில் நின்றிருந்த என் பிரெண்டின் சித்தப்பா அவரும் அப்பள்ளியில் பணி புரிபவர் .என்னை பார்த்தவுடன் அடையாளம் கண்டுகொண்டார் காதோரம் கொஞ்சம் வெள்ளை முடிகள் புதிதாய் .மகராஜன் அண்ணா என்று எங்களால் செல்லமாய் அழைக்கப்படும் எங்கள் அண்ணன். என் அண்ணா நிறுத்து வண்டியை நிறுத்து என்று கதை தொடங்கிவிட்டேன் ,எங்கே நிறுத்தாமலே போய்விடுவானோ என்ற பயம்தான் .அண்ணா எப்படி இருக்கீங்க என்றேன் கேட்டில் நின்றுகொண்டே. மெதுவாய் பேசிக் கொண்டே உள்ளே சில அடிகள் நடந்தால் என் இயற்பியல் ஆசிரியர் . என்னை பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் செதுக்கியவர் என்றே சொல்லாம் .பள்ளிக்கு தெரியாமல் எங்களுக்கு (பிரெண்ட்ஸ் ) மட்டும் லீவ் நாட்களில் பாடம் எடுத்தவர் .இரண்டு இயற்பியல் புத்தகங்களில் ஒன்றை விடுமுறை நாளிலேயே பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு தொடங்கும் முன்னே படிக்க வைத்தவர் .இறுதித் தேர்வில் 195 /200 எடுக்க வைத்தவர் . இந்த மார்க் எடுக்க நான் படித்தேன் என்பதைவிடவும் படிக்க வைத்தவர் .இன்று ஒரு பொறியாளராய் அதுவும் அரசு கல்லூரியில் இடம் கிடைக்கும் அளவுக்கு நான் வர இயற்பியலில் வரி வரியாய் என்னை படிக்க வைத்தவர் .அடிக்க மாட்டார் சில வார்த்தைகள் போதும் . இன்று பள்ளியிலேயே சிறப்பு வகுப்புகள் எடுக்க அனுமதிக்கிறார்கள் போல . நான் போகையில் மாணவிகள் படித்துக் கொண்டிருந்தனர் .பொறாமையாய் இருந்தது அவர்களைப் பார்க்க . சீருடை , இரட்டை சடை என்று ஒரு நிமிடம் அந்த இடத்தில் நான் இருந்து படித்த பொழுதுகள் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை . நடுவில் கம்பீரமாய் நின்ற மேடை திசை மாறியிருந்தது . 6 முதல் 8 வரை படித்த ஓட்டு அறைகள் இடிக்கப் பட்டிருந்தன .புதிய கட்டிடங்கள் வரப் போகிறதாம் நல்ல விஷயம் .இருந்தாலும் பாதி அளவு மட்டுமே இருக்கும் சுவர் நல்ல வேப்ப மரக் காற்று பறவைகளின் சத்தம் இனி கேட்காது . ஏழாம் வகுப்பில் இருபது பேர் காது பிடித்து தோப்புக் கரணம் போட்ட வேப்ப மரம் வெட்டப் பட்டிருந்தது . ஒரு மாணவனுடன் நான் போட்டி போட்டுக் கொண்டு படித்த மரம் வெட்டப் பட்டு புதிய கட்டிடம் அங்கேதான் மாணவர்களின் இருசக்கர வாகனங்கள் நிறுத்தப் பட்டிருக்கும் . பெரிய மைதானம் தெரியா வண்ணம் கட்டிடங்கள் .பத்தாம் வகுப்பில் தமிழ் படிக்காமல் போன குற்றத்திற்காக வகுப்பே இரண்டு கைகளையும் நேராய் தூக்கி அசையாமல் நின்ற இடம் வரிசையில் முதலில் நின்ற எனக்கு கை வலியிலும் படிக்காமல் போய் தண்டனை பெற்ற அவமானத்திலும் கண்களில் நீர் பொலபொலவென வழிந்த இடம் அது தெரியாமல் புதிய கட்டிடம் இருந்தது . ஜம்முராஜ் சார் இப்போதும் பியூரட்,பிப்பெட் ,பெரிய ஸ்கேல் எல்லாம் உடைக்கிறாரா சார் என்றேன் .நீலகண்டன் சார் எதுவுமே சொல்லாமல் சிரித்தார் .எங்கே இப்போ எல்லாம் யார் மேலையும் கை வைக்க முடியல போலீஸ் ஸ்டேஷன் போயிடறாங்க என்றார் சோகமாய் . ரிசல்ட் எப்படி சார் வருது என்றேன் . 95 % வருது என்றார் இன்னும் சோகமாய் சிரித்துக் கொண்டே . நான் படித்த காலத்தில் SSLC ,HSC இரண்டிலும் 100 % வந்தது வரும் .தொடர்ச்சியாய் மூன்று முறை 100 இரண்டிலுமே வந்து தூத்துக்குடி மாவட்ட சுழற்கேடையம் பள்ளிக்கு பரிசாக வந்தது . ஒருமுறை SSLC யில் தன் ஆங்கில வகுப்பில் ஒரு மாணவர் மட்டும் பெயில் ஆனார் அதனால் 100 % போய்விட்டதே என்று அந்த சார் அன்று முழுவதும் சாப்பிடவே இல்லை . சின்ன சின்ன அரசியல் ,சண்டைகள் என்று இருந்ததேத் தவிர பெரிய அளவில் எந்தப் பிரச்சனைகளும் வந்ததில்லை . இன்று மானேஜ்மென்ட் சரியில்லையாம் .அந்த அளவு பள்ளியில் பிரச்சனைகள் கேட்கும்போதே கஷ்டமா இருந்தது . நம் பள்ளியில் படித்தோர் நிறைய பேர் நல்ல வேலையில் வெளிநாட்டில் இருக்கின்றனர் . இன்டர்நெட் மூலம் நான் பார்த்திருக்கிறேன் என்று சில மாணவர்களின் பெயர்களைச் சொல்லும்போது நிஜமாகவே அவர் முகத்தில் அப்படி ஒரு சந்தோசம் . ஒரு ஆசிரியர் எதிர்பார்ப்பதும் அதுதானே . நேரமின்மையால் அரை மணிநேரம் மட்டுமே ஏழு வருடங்கள் படித்த பள்ளியில் எட்டு வருடங்கள் பிறகு என்னால் செலவழிக்க முடிந்தது .இடம் மாறிய வகுப்புகளையும் வெட்டப் பட்ட மரங்களையும் பார்த்துக் கொண்டே வெளிவந்தேன் .மீண்டும் என் பள்ளி SSLC,HSC இரண்டிலும் 100 % வர வேண்டும் சுழற்கேடையம் மீண்டும் பள்ளியை அலங்கரிக்க வேண்டும் . <style type="text/css">#avg_ls_inline_popup { position: absolute; z-index: 9999; padding: 0px; margin-left: 0px; margin-top: 0px; width: 240px; overflow: hidden; word-wrap: break-word; color: black; font-size: 10px; text-align: left; line-height: 13px; }</style><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-7996064956888810863?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/7996064956888810863/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/blog-post_06.html#comment-form' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7996064956888810863?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7996064956888810863?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/blog-post_06.html' title='என் பள்ளி - சின்ன பயணம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"DUIFRXk8cSp7ImA9WhZWFUs."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-1576379706603938922</id><published>2011-05-05T23:54:00.003+05:30</published><updated>2011-05-16T23:08:34.779+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-16T23:08:34.779+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா -6</title><content type='html'><div>திடிரென்று வர்ஷினி எழுந்தாள் சந்தோஷ் முகம் நோக்கி சட்டென குனிந்தவள் மெதுவாய் அவன் முகத்தில் அவள் இதழ்களைப் பதிக்க கூட்டம் வாயடைத்துப் போய் நின்றது . அடுத்து யாரும் எதிர்பார்க்காத அந்தக் காரியத்தை வர்ஷினி அங்கே செய்தாள். "ஹாலிவுட் படத்தில் வருவதுபோல பத்துநிமிடங்கள் உன் இதழில் நான் முத்தமிட வேண்டும் " இதை ஒரு ஓராயிரம் முறை சந்தோஷ் சொல்லி இருப்பான் . அன்று சந்தோஷ் சுய நினைவுடன் கேட்ட அவனின் ஒரே ஒரு கிப்ட் அங்கே வர்ஷினி கூட்ட நடுவில் அவனின் சுய நினைவு திரும்ப வேண்டி கடைசியாய் அவனுக்கு பரிசளித்தாள். யாரும் அங்கே ஒருவார்த்தை கூட பேசவில்லை சிறு சத்தம் கூட கேட்கவில்லை .எல்லோர் முகத்திலும் அதிர்ச்சி . நிமிடங்கள் கரைய ஆரம்பித்தன .அவரவர் இதயத் துடிப்பே அவர்களுக்கு பெரிதாய் கேட்க ஆரம்பித்தது அந்த அளவு அங்கே ஒரு அமைதி குடி கொண்டிருந்தது . அனைவர் பார்வையும் சந்தோஷ் மேல் . சில நிமிடங்களுக்குப் பின் சந்தோஷ் கண் இமைகள் திறக்க ஆரம்பித்தன . ஐந்து நாட்களாய் பூட்டி கொண்டிருந்த கண்களின் திரைச்சீலை மெதுவாய் விலக ஆரம்பித்தது . அந்தப் பத்து நிமிடங்கள் வர்ஷினி அவள் உயிர் ,அவன் மேல் இருந்த காதல் அத்தனையும் அல்லவா அவள் மூச்சுக் காற்றின் வழியே உள்ளே அனுப்பினாள். முடிவுக்கு காத்திருந்த கூட்டம் போல் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அத்தனை பேரும் ஆச்சரியத்தில் கண்களை அகலத் திறந்தனர் . "இம்பாசிபிள் , மெடிக்கல் மிராக்கில் "என்று ஆச்சரியத்தின் அத்தனை ஆங்கில வார்த்தைகளும் மருத்துவர்களினால் அங்கே பிரயோக்கப் பட்டன . டாக்டர்ஸ் குழு சந்தோஷ் அருகில் நெருங்கி அவனை பரிசோதிக்க ஆரம்பித்தது .வர்ஷினி கட்டிலை விட்டு விலக ஆரம்பித்தாள். சந்தோஷ் கண்கள் மட்டும் வர்ஷினியை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தன . ஒரு முயற்சி வெற்றி பெறுமா தெரியாது ,ஆனால் அங்கே அவளின் முயற்சி வெற்றி பெற்றது அவளாலேயே அதை நம்ப முடியவில்லை .தொடர்பின்றி இருந்து பின்னர் மீண்டும் தொடர்ந்தபோது அவனை பழைய மனிதனாய் மாற்றினாள். இன்று மீண்டும் அவனுக்கு ஒரு வாழ்க்கையை கொடுத்தாள் இவள் யார் ? . "யாரு குட்டி இது, ஹரிணிக் குட்டி பாப்பா என்கிட்ட வருவியா " மெதுவாய் நடந்து வர்ஷினி சந்தோஷ் மனைவியிடம் வந்து சேர்ந்தாள் . அதுவரை அங்கு நடந்தவை எல்லாவற்றையும் இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சந்தோஷ் மனைவி கீர்த்தனா வர்ஷினியை பார்த்து புன்னகைத்தாள் . "இவ பேர் ஹரிணி இல்ல வர்ஷா ...........வர்ஷா என்று சொல்லும்போது கீர்த்தனாவின் பார்வை சந்தோஷ் மேல் படிந்தது . "வர்ஷா பெயரைக் கேட்டதும் கீர்த்தனாவைத் தொடர்ந்து வர்ஷிணியும் சந்தோஷ் பக்கம் திரும்பினாள். சுற்றி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்த அவன் அம்மா, அப்பா ,தம்பி என அத்தனை பேரையும் தாண்டி இவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சந்தோஷ் பார்வை கீர்த்தனாவின் கண்களை சந்திக்க முடியாமல் குனிந்தன . வர்ஷினி பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள் தலை நிமிர்ந்த சந்தோஷ் அவளின் பார்வையை சமாளிக்க முடியாமல் என்னை மன்னித்துவிடு இதுதான் இது மட்டும்தான் உனக்காக என்னால் செய்ய முடிந்தது என்று பார்வையாலே கெஞ்சினான் . "உனக்கு பெண் குழந்தையா .நீயே ஒரு குழந்தை உனக்கு ஒரு குழந்தையா பெரிய மனுஷன் ஆகிட்டே நீ " சந்தோஷ் தனக்கு குழந்தை பிறந்த செய்தியை அர்த்த ராத்திரியிலும் வர்ஷினிக்கு சொல்ல மறக்கவில்லை . "என்ன பெயர் வைக்கப் போறே குட்டி பாப்பாவுக்கு " "ஹரிணி என்று வைக்க போறோம் எல்லோருக்குமே பிடிச்சிருக்கு " எப்படி நிஜம் போலவே பொய் பேசினான் வர்ஷினிக்கு அவன் மேல் கோவம் வரவில்லை .நீயும் ஒரு செண்டிமெண்டல் இடியட் தானா என்று மனதினுள்ளே நினைத்துக் கொண்டாள். "அத்தை,மாமாவுக்கு இந்தப் பேர் பிடிக்கல அவர் ரொம்ப வற்புறுத்தி வச்சார் ஏன் அவங்களுக்கு பிடிக்கல இவர் ஏன் பிடிவாதமாய் இருந்து இந்தப் பெயர் வச்சார் என்று எனக்கு இப்போதான் புரியுது " கீர்த்தனாவின் கண்கள் கசிய ஆரம்பித்தன . "இங்கே பார் கீர்த்தனா எதையும் போட்டு யோசிச்சு உன்னை நீ குழப்பிக்காதே இங்கே நடந்தது அது ஒரு முடிஞ்சி போன பந்தம் நீ பார்த்தது ஒரு உயிர் காக்க மருத்துவத்தில் எவ்வளவோ செய்வாங்க அதுபோலதான் இதுவும் உன் வாழ்கை கெடும் அளவுக்கு நான் எதுவும் செய்ய மாட்டேன் என்னை நீ தாராளமா நம்பலாம் . "உன்னை நான் பாக்கணும் முழுசா பாக்கணும் " "அது எப்போதுமே நடக்காது சந்தோஷ் மனதளவில் உனக்கு திருமணம் ஆன கொஞ்ச நாளிலேயே நான் அந்த பழைய வட்டத்தில் இருந்து வெளியே வந்துட்டேன் உன்னோட சுக துக்கங்கள் பகிர்ந்து கொள்ள இருக்கும் ஒரு சராசரி ஆள் மட்டுமே நான் . கடந்த காலம் நம் நட்பு எல்லாமே நான் மறந்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு " சந்தோஷின் உளறலான போன் அழைப்பில் தெளிவாய் பேசினாள் வர்ஷினி . "என்னை நீ உன் சகோதரி அல்லது ஒரு நல்ல பிரெண்டா பாரு உன் வாழ்க்கைக்கு குறுக்கே என்றுமே நான் வர மாட்டேன் " கீர்த்தனாவின் கைகள் வர்ஷிணியின் கைகளுக்குள் . குழப்பமான முகத்துடன் இருந்த கீர்த்தனாவும் வர்ஷிணியின் கை கதகதப்பில் மீண்டு வந்தாள். வர்ஷினி வர்ஷாவையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள் . "வர்ஷா பெரியம்மா கிட்டே போ " கீர்த்தனா இப்படி ஒரு உறவு முறையை உருவாக்குவாள் என்று அங்கு யாருமே எதிர்பார்க்கவில்லை , வர்ஷினி உட்பட . பெரியம்மா என்ற உறவுக்கு அர்த்தம் புரியாமலே வர்ஷிணியின் கைகளில் இருந்த வர்ஷா வர்ஷினியைப் பார்த்து பொக்கை வாயால் சிரித்தது . - முற்றும் </div> <div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-1576379706603938922?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/1576379706603938922/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/6.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1576379706603938922?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1576379706603938922?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/6.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா -6'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"C0YERX88eyp7ImA9WhZWEU4."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-125506212074540028</id><published>2011-05-05T23:52:00.003+05:30</published><updated>2011-05-11T21:55:04.173+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-11T21:55:04.173+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா -5</title><content type='html'><div>"அவர் உங்கள் பெயர்தான் சொல்றார் நீங்க அவர்கூட பேசிப் பாருங்க உங்கள் குரல் அவருக்கு கேட்கணும் ஏதாவது சம்திங் நடக்குதா என்று பார்க்கலாம் " </div> <div> </div><div>வர்ஷினி கட்டிலின் அருகில் இருந்த இருக்கையை சந்தோஷ் தலை அருகில் இழுத்துப் போட்டு அமர்ந்தாள். என்ன பேசுவது பல வருடங்கள் நேரம் போவதே தெரியாமல் மணிக் கணக்காய் பேசிக் கொண்டிருந்தவளுக்கு இன்று என்ன பேச என்று தெரியவில்லை .சுற்றிலும் நின்ற அவனைச் சார்ந்தவர்களின் கூட்டம் அவர்களின் மொத்தப் பார்வையும் வர்ஷினி மேல் . டாக்டர் இவ்ளோ நாளா பார்த்துட்டு இருக்காங்க இவ வந்து மட்டும் என்ன செய்திடப் போகிறாள் என்ற வெறுப்பு ஒவ்வொருவரின் முகத்திலும் .</div> <div> </div><div>சில நிமிடங்கள் இமைக்காமல் சந்தோஷ் முகம் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள். </div><div> </div><div>"சந்தோஷ் நான் வர்ஷினி வந்திருக்கிறேன் உனக்கு கேட்குதா சந்தோஷ் ,உன் அப்பா ,அம்மா எல்லாரும் இருக்காங்க என்னை யாரும் எதுவும் சொல்லல நீ கண் திறந்து பாரேன் உனக்கே ஆச்சரியமா இருக்கும் .பாரு சந்தோஷ் "</div> <div> </div><div>அவனிடம் எந்தச் சலனமும் இல்லை .</div><div> </div><div>ஏதேதோ பேசிக்கொண்டே மெதுவாய் அவன் கை எடுத்து விரல்களை தடவினாள் ,உள்ளங் கையில் கோலமிட்டாள் . சந்தோஷ் முகத்தில் ஏதோ ஒரு உணர்ச்சி வந்ததை டாக்டர் மட்டும் கவனிக்க தவறவில்லை .</div> <div> </div><div>"வர்ஷினி டூ சம்திங் ஏதாவது செஞ்சிட்டு இருங்க கமான் வர்ஷினி "அவரிடம் நம்பிக்கை வர ஆரம்பித்தது .</div><div> </div>மெதுவாய் செய்தி கசிந்து இன்னும் இரண்டு டாக்டர்கள் வந்து சேர்ந்தனர் . "வர்ஷினி நாம மீட் பண்ணும்போது நீ எனக்கு என்ன கிப்ட் தருவே " போனிலேயே கெஞ்சினான் சந்தோஷ் . "ம் என்ன வேணும் நீயே சொல்லு " "நான் கேட்கிறது கண்டிப்பா தருவியா " சந்தோஷ் குரல் குழைந்ததை வர்ஷினி கவனித்தாள் . என்ன கேட்க போகிறான் இவன் நாமோ படித்துக் கொண்டு போனிலேயே காலத்தை ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம் அப்படி ஏதாவது பெரிதாய் இவன் கேட்டு நம்மால் வாங்கித் தர முடியாமல் போய்விடுமோ என்ற எண்ணமும் ஓடிக் கொண்டிருந்தது . "என்ன வேணுமோ கேளு என்னால முடிஞ்சா கண்டிப்பா நான் வாங்கித் தருவேன் " வர்ஷினி உதறலுடன் உத்தரவாதம் குடுத்தாள். "உன்னால் கண்டிப்பா முடியும் வர்ஷினி " வர்ஷினியால் அதற்குமேல் சஸ்பென்ஸ் தாங்க முடியவில்லை "என்ன வேணும் கேளு ஓவர் பில்ட் அப் கொடுக்காதே " "ஒரே ஒரே முத்தம் உன் உதடோடு உதடு சேர்த்து " கிறக்கத்தில் சந்தோஷ் . வர்ஷினிக்கு அதைக் கேட்டவுடனே கை நடுங்க ஆரம்பித்தது .காது மடல்கள் சூடேறின . படத்தில் வரும் முத்தக் காட்சியே இதுவரை அவ்வளவு கூச்சமின்றி பார்த்துப் பலகாதவளிடம் சந்தோஷ் அப்படி கேட்டதும் அதிர்ச்சிதான் அவளுக்கு முதலில் வந்தது . "நோ சந்தோஷ் நீ இது கேட்பாய் என்று சத்தியமாய் நான் நினைக்கல என்னால் முடியாது " கண்டிப்புடன் வர்ஷினி "இல்லே வர்ஷினி ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் ஒரே ஒருமுறை அப்புறம் நான் கேட்கவே மாட்டேன் " கெஞ்ச ஆரம்பித்தான் சந்தோஷ் அரைமணிக்கும் மேலாய் நடந்த கெஞ்சலில் அப்போதைக்கு அந்தப் வாதத்துக்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்க நினைத்து சரி என்று சம்மதித்தால் வர்ஷினி . ஆனால் அவள் தர மாட்டாள் என்று சந்தோஷுக்கும் தெரியும் . அதன் பின்னரும் நடந்த பல சந்திப்புகளில் அது பற்றிய பேச்சும் எழவில்லை . ஆனால் சந்தோஷ் மட்டும் அதை மறக்கவில்லை . "கடங்காரி நீ எனக்கு வச்ச கடனை எப்போ பைசல் பண்ணப் போறே " இதைக் கேட்காத நாள் இல்லை . சந்தோஷ் குடும்பம் எதிர்பார்ப்புடன் வர்ஷினியையே வைத்தக் கண் மாறாமல் ஒருவித பரபரப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் . வர்ஷினி அவர்கள் பேசிய பழங்கதைகள் எல்லாம் பேசினாள் பல வருடக் கதைகள் எல்லாம் பேசிக் கொண்டே இருந்தாள். சந்தோஷின் அம்மா ,அப்பா முகத்தில் பல மாறுதல்கள் .கூடவே சந்தோஷ் முகத்திலும் மாறுதல் ஏற்ப்பட்ட வண்ணம் இருந்தன . டாக்டர்ஸ் கைகளைப் பிசைந்து கொண்டு அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் இருந்தனர் . திடிரென்று வர்ஷினி எழுந்தாள் சந்தோஷ் முகம் நோக்கி சட்டென குனிந்தவள் மெதுவாய் அவன் முகத்தில் அவள் இதழ்களைப் பதிக்க கூட்டம் வாயடைத்துப் போய் நின்றது . அடுத்து யாரும் எதிர்பார்க்காத அந்தக் காரியத்தை வர்ஷினி அங்கே செய்தாள். - தொடரும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-125506212074540028?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/125506212074540028/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/5.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/125506212074540028?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/125506212074540028?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/5.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா -5'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"D0cHRX8yfip7ImA9WhZWEEk."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-1823218988076132871</id><published>2011-05-05T23:50:00.005+05:30</published><updated>2011-05-10T22:00:34.196+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-10T22:00:34.196+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா - 4</title><content type='html'><div>"எக்ஸ்யூஸ்மீ பேசன்ட் நேம் சந்தோஷ் அட்மிட் ஆகி ஐஞ்சு நாள் ஆச்சு கோமா ,எங்கே ரூம் என்று சொல்ல முடியுமா "</div> <div> </div><div>வர்ஷினி கையில் இருந்த மொபைலை பார்த்தவரே அந்தப் பெண் கம்ப்யூட்டரில் தேடலானாள்.</div><div> </div><div>வரவேற்பறையில் இருந்த பெண்ணையே இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வர்ஷினிக்கு அந்தப் பெண் இவள் மொபைலைப் பார்த்த பார்வையின் அர்த்தம் விளங்காமலா இருந்திருப்பாள் . யாரைத் தொடர்பு கொள்ள முடியும் அவள் பேசுவது சந்தோஷ் உடன் மட்டுமே அவனோ இருப்பது கோமாவில் . கமலேஷ் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் ,அவனைத் தொடர்பு கொள்ளும் அளவுக்கு அவளுக்கு மனதில் தெம்பில்லை . நண்பனாய் இருந்தவன் என்ன பேச்சு பேசினான் .</div> <div> </div><div>"என் அண்ணாகிட்ட இனி நீ பேசினே நடக்கிறதே வேற " இன்னும் நிறைய பேசினான் அதையெல்லாம் அவ்வளவு எளிதில் மறந்துவிட முடியுமா என்ன .</div><div> </div><div>"செகண்ட் ப்ளோர் 85 ரூம் நம்பர் " </div> <div>"தேங்க்ஸ் " என்று சொன்னவாரே படிக்கட்டை நோக்கி நடந்தாள்.</div><div> </div><div>தள்ளு வண்டியில் வைத்து தள்ளிக் கொண்டு போகும் அப்போதுதான் ஏதோ ஆப்பரேசன் செய்து மயக்கம் கலையாமல் வந்த பெண்ணையும் கூடவே அழுது முகம் வீங்கிப் போன பெண்ணையும் பார்த்துக் கொண்டே வந்தவள் எதிரே வந்த மருத்துவர் மேல் முட்டி மோதி ஒரு சாரியை உதிர்த்துவிட்டு படி ஏறினாள். </div> <div> </div><div>ரூம் நமபர் 85 கதவு மூடி இருக்க இரண்டு நிமிடங்கள் வெளியே யோசனையுடன் நின்றாள் . இதயம் ஏதோ தடக் தடக் என்று படி ஏறி வந்த களைப்பிற்கும் மேலேயே வேகமாய் அடித்தது .</div><div> </div><div>"பேசாமல் லிப்ட்டில் வந்திருக்கலாம் இவ்வளவு வேகமாய் இதயம் அடிக்கிறதே ,உள்ளே சந்தோஷ் என்ன நிலைமையில் இருப்பான் கூட யாரெல்லாம் இருப்பார்கள் " யோசிக்கும் போதே முகம் வேர்க்க தொடங்கியது . </div> <div>யார் இருந்தால் என்ன உள்ளே போராடிக் கொண்டிருப்பது என் சந்தோஷ் வேறு யாரைப் பற்றியும் எனக்கு கவலையில்லை " ஒருவழியாய் மனப் போராட்டத்தை வென்று மெதுவாய் கதவில் கை வைத்து உள்ளே தள்ளினாள். அவளுக்காகவே காத்திருந்ததைப் போலவே எவ்வித சத்தமும் இன்றி மெதுவாய் கதவு திறந்தது .உள்ளிருந்தோர் அத்தனை பேரின் கண்களும் வாசலை நோக்க வர்ஷிணியின் கண்கள் சந்தோஷை தேடியது . </div> <div>மானிடர் ,அவன் மேலெல்லாம் கன்னாபின்னாவென்று வயர்கள் சுத்திலும் நாலு டாக்டர்கள் என்று படத்தில் பார்த்தவை எல்லாம் கற்பனை பண்ணிக் கொண்டு உள்ளே போனவளுக்கு அப்படி எதுவும் இல்லாமல் கண்மூடி நித்திரையில் இருப்பவனைப் போல அமைதியாய் கட்டிலில் படுத்திருந்தான் சந்தோஷ் .</div> <div> </div><div>எலியைக் கவ்வ போகும் பூனையை விடவும் மெதுவாய் கட்டிலை நோக்கி அவள் கால்கள் முன்னேறின .சுற்றிலும் பார்வையை சுழலவிட்ட படியே .அத்தனை பேரின் முகத்திலும் அவன் எப்போது கண் விழிப்பான் அவர்களுடன் எப்போது சகஜமாய் பேசுவான் என்ற எதிர்பார்ப்பு தெரிந்தது .நிறைய அழுதிருப்பர் போல முகமெல்லாம் வாடி இதற்கு மேல் கண்களில் ஜலமில்லை என்று வறண்ட கண்கள் சொல்லியன.</div> <div> </div><div>அப்போதுதான் செக் அப் பண்ண வந்த டாக்டர் உடன் ஒரு நர்ஸ் என்று சந்தோஷ் கட்டிலின் அருகில் இருக்க வர்ஷினி கட்டிலை அடைந்துவிட்டாள்.</div><div> </div><div>"டாக்டர் சந்தோஷ்க்கு எப்படி இருக்கு " வர்ஷினி </div> <div>"டாக்டர் வர்ஷினியை உள் நுழையும்போதில் இருந்தே கவனித்துக் கொண்டிருந்தார் ,அவளைப் பார்த்தவுடன் உள்ளிருப்போர் முகங்களில் தெரிந்தது என்ன .வேண்டா விருந்தாளி என்ற என்னமா அல்லது நோயாளியைக் காக்க வந்த தெய்வம் என்ற உணர்வா அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை .</div> <div> </div><div>"நீங்க யார் " டாக்டர் கேள்வியாய் வர்ஷினியை நோக்கினார் .</div><div> </div><div>"ஐ ஆம் வர்ஷினி ஹிஸ் பிரெண்ட் " கடைசி வார்த்தையை சொல்லும்போதே குரல் கட்டிக் கொண்டது .</div><div> </div> <div>டாக்டரின் முகத்தில் ஒரு மின்வெட்டு போலான உணர்வு வந்து போனது .</div><div> </div><div>"ஓ பைன் பைன் நீங்கதானா அது , இவருக்கு பெருசா எங்கேயும் அடி இல்லை , பைக்கில் போகும்போது வண்டி ஸ்கிட் ஆகி கீழே விழுந்ததில் ஹெல்மெட் கழண்டு தலையில் மட்டும் அடி ,காயம் எதுவும் இல்ல பட் அவருக்கு நினைவு மட்டும் திரும்பல . பைவ் டேசா கோமாவில் இருந்தவர் இன்னைக்கு காலையில்தான் ஏதோ பேசினார் அதுவும் ஒரே வார்த்தை வர்ஷினி " சுருக்கமாய் நடந்த விபத்தை டாக்டர் கூறி முடித்தார் .</div> <div> </div><div>வர்ஷினிக்கு கண்கள் குளமானது .</div><div> </div><div>"டாக்டர் எப்போ நினைவு வரும் என்று சொல்ல முடியுமா "</div><div> </div><div>"தெரியலை நாங்களும் ட்ரை பண்ணிட்டுதான் இருக்கிறோம் " வழக்கமான டாக்டர்களின் பதில்தான் அவரிடம் இருந்தும் வந்தது .</div> <div> </div><div>"இதில் நான் எந்த விதத்தில் என்ன செய்ய வேண்டும் டாக்டர் எனக்கு என்ன செய்றதுன்னு புரியல " நிஜமாகவே எதுவும் புரியாமல்தான் நின்றிருந்தாள் அவள் .</div><div> </div><div>"அவர் உங்கள் பெயர்தான் சொல்றார் நீங்க அவர்கூட பேசிப் பாருங்க உங்கள் குரல் அவருக்கு கேட்கணும் ஏதாவது சம்திங் நடக்குதா என்று பார்க்கலாம் " - தொடரும்</div> <div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-1823218988076132871?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/1823218988076132871/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/4.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1823218988076132871?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1823218988076132871?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/4.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா - 4'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"DUQFR3s8fSp7ImA9WhZXGUg."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-2164504221651302397</id><published>2011-05-05T23:47:00.003+05:30</published><updated>2011-05-09T21:38:36.575+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-09T21:38:36.575+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா - 3</title><content type='html'><div>வர்ஷினியும் அவனிடம் இருந்த மாற்றத்தை உணர்ந்தாள் இந்த முறையும் அவளின் விருப்பம் என்ன என்று அவனிடம் சொல்லவேயில்லை . அவனும் ஒரு IT கம்பனியில் நல்ல வேலையில் இருந்தான் . வருடம் இரண்டானது மூன்றானது நடுநடுவே சில சண்டைகள் இருந்தும் பேச்சு மட்டும் தொடர்ந்தது . அவர்கள் சந்தித்தார்கள் நிறைய பேசினார்கள் பிறவி எடுத்ததே பேசுவதற்குத்தான் என்பது போல் எந்நேரமும் பேசிக் கொண்டே இருந்தனர் . "சந்தோஷ் நீ நல்லா பாடுவியே ஒரு பாட்டு பாடேன் " "எங்கேயோ பார்த்த மயக்கம்" என்று அடிக்கடி பாடினான் . நடு ராத்திரியில் செல்போன் அழற திரையில் சந்தோஷ் . "என்ன சந்தோஷ் சொல்லு இந்நேரம் என்ன போன் ? " "வர்ஷினி நான் பேசணும் உன்கூட நிறைய பேசணும் " சந்தோஷ் பேச்சு குழறியது "சந்தோஷ் நீ ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணிறிக்கிரியா " "ஆமாம் உன்கூட பேசணும் அதுக்குதான் தண்ணி அடிச்சேன் " "ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணினாதால என்கிட்ட பேசுறியா இல்லே என்கூட பேச ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணினியா " "ஆமாம் உன்கூட பேசத்தான் ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணினேன் " "அங்கே என்ன சத்தம் டிவி ஓடிகிட்டு இருக்கா முதல்ல அதை அணைச்சுட்டு வா , நீ சாப்பிட்டியா " "அதெல்லாம் கிடக்கட்டும் நான் உனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன் " வர்ஷினிக்கு என்ன சொல்ல என்று தெரியவில்லை "சந்தோஷ் உளறுறே நீ தூங்கு காலைல பேசிக்கலாம் " "இல்ல இப்பவே பேசணும் நான் உனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன் நீ என்னை எவ்வளவு விரும்பினேன்னு எனக்கு தெரியும் நீதான் என் முதல் மனைவி ஐ மிஸ்டு யு " "என்ன ஆச்சு உனக்கு கண்டபடி பேசிட்டு இருக்கே போய் தூங்கு நீ " "இல்லே மாட்டேன் இதெல்லாம் உன்கிட்ட பேசத்தான் நான் ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணினேன் உன்னை எவ்வளோ முறை கோவமா பேசி இருக்கேன் நீ வருத்தப் படுவேன்னு தெரியும் தெரிஞ்சிதான் பேசினேன் அப்புறம் நான் எவ்ளோ பீல் பண்ணுவேன் தெரியுமா " வர்ஷினிக்கு எல்லாமே புதுசா இருந்தது இன்று சந்தோஷ் பேசுவது தொடரவா வேண்டாமா அவனும் வைப்பதாய் தெரியவில்லை சரி தொடருவோம் என்று உச் கொட்டினாள். "நானும் உன்னை லவ் பண்ணினேன் அது உனக்கு தெரியாது " "வர்ஷினிக்கு கண்ணின் ஓரம் துளிர்க்க ஆரம்பித்தது அதுவரையிலும் தைரியமாய் பேசியவள் மேற்க் கொண்டு என்ன பேச என்று தெரியாமலே போனை காதில் வைத்திருந்தாள். "என் குடும்பம் தம்பி யாருக்கும் உன்னை பிடிக்கல எனக்கு என் குடும்பம் முக்கியம் " "நீ ஒரு செல்பிஷ் "என்று மனதினுள் தோன்றியதை சொல்லவில்லை வர்ஷினி "நான் உன்னை பார்க்கணும் "சந்தோஷ் "சரி பார்க்கலாம் " என்றாள் " நான் உன்னை பார்க்கணும் முழுசா பார்க்கணும், உன்கூட ஒருநாளாவது நான் வாழனும் "</div><div> </div><div>"சரியான புறம்போக்கு எப்படி வரான் பாரு " யாரையோ திட்டினார் ஆட்டோக்காரர் . "என்ன சொல்ற சந்தோஷ் உடம்பு அதில் என்ன இருக்கு வெற்றுடம்பு"..."</div> "ஒன்னும் இல்லேதானே அப்போ எனக்கு குடு " ஆட்டோ மருத்துவமனை வாசலில் நின்றது . கேட்ட பணத்தை கொடுத்துவிட்டு நேரே மருத்துவமனையின் உள்ளே சென்று விசாரித்தாள் வர்ஷினி .<div> </div><div>"எக்ஸ்யூஸ்மீ பேசன்ட் நேம் சந்தோஷ் அட்மிட் ஆகி ஐஞ்சு நாள் ஆச்சு கோமா ,எங்கே ரூம் என்று சொல்ல முடியுமா " -தொடரும்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-2164504221651302397?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/2164504221651302397/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/3.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2164504221651302397?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2164504221651302397?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/3.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா - 3'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"DEICR3wzcCp7ImA9WhZXF0g."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-8141909507286280754</id><published>2011-05-05T23:43:00.005+05:30</published><updated>2011-05-07T13:52:46.288+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-07T13:52:46.288+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா - 2</title><content type='html'>"ஹலோ வர்ஷினிதானே ? நான் கமலேஷ் பேசுறேன், சந்தோஷ்க்கு அச்சிடென்ட் ஐந்து நாளாய் கோமாவில் இருக்கிறான் காலையில்தான் ஏதோ பேசினான் அவன் பேசியது ஒரே வார்த்தை அது உன் பெயர் . டாக்டர் உன்னை அவசரமாய் வரச் சொல்றாங்க உடனே புறப்பட்டு வா .நடந்தது எதுவும் மனசில் வச்சுக்காதே .அவன் உயிர் உன் கையில் " அவ்வளவுதான் போன் அணைந்தது .உன்னிடம் நான் சொல்ல வேண்டியது இதுதான் என்பதுபோல் தொடர்பு துண்டிக்கப் பட்டது .மீண்டும் அழைக்கலாமா .......சந்தோஷ் ......கமலேஷ் கடைசியில் என்ன சொன்னான் சந்தோஷ் உயிர் உன் கையில் . சந்தோஷ் உனக்கு என்ன ஆச்சு நீ கோமாவில் இருக்கிறாயா ? என் பெயர்தான் நீ முதலில் சொன்னியாமே சந்தோஷ் . அப்படியா கமலேஷ் சொன்னது உண்மையா .என் சந்தோஷ் க்கு என்ன ஆச்சு அவனுக்கு அச்சிடென்ட் நான் இப்போ என்ன செய்யணும் ? கமலேஷ் ஏதோ ஒரு ஹாஸ்பிடல் பெயர் சொன்னானே என்ன அது ? ஆங் நியாபகம் வந்துடுச்சு " அவன் உயிர் உன் கையில் உடனே வா " நான் போகனுமா அவன் குடும்பம் முழுவதும் இருக்குமே .நான் போய்த்தான் ஆகணும் . அரைமணிநேரத்தில் வேலை முடித்துக் கொடுப்பதாய் இப்போதுதானே சொன்னேன் .சந்தோஷ் .........கோமா ......நான் போகணும் காலையிலேயே அவள் தலையைச் சுற்ற இரண்டு கைகளாலும் தலையை பிடித்துக் கொண்டு கண்களை மூடி அப்படியே இருக்கையில் சாய்ந்தாள். ஐந்து நிமிடங்களுக்குப் பின் எழுந்தவள் டீம் லீடர் அறை நோக்கி மெல்லமாய் நடந்தாள். "எஸ் வர்ஷினி எனி டவுட்ஸ் " டீம் லீடர் " சார் மை பிரெண்ட் மெட் அன் அச்சிடென்ட் நௌ ஹி இஸ் இன் கோமா ஜஸ்ட் நௌ ஐ கேம் டு நோ நௌ ஐ வான்ட் டு கோ " வர்ஷினி எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் சொல்ல அந்த குளிரூட்டப் பட்ட அறையினுளும் வேர்த்துப் போய் இருந்த அவள் முகமும் அதில் இருந்த பதட்டமும் அவருக்கு மேற்கொண்டு கேள்வி கேற்க தோன்றவில்லை இரண்டு நிமிடங்கள் அமைதியாய் ஓட்டியவர் "ஓகே பட் நாளைக்கே எனக்கு ட்ராயிங் வேண்டும் " "சூய்ர் ஐ வில் கம்ப்ளீட் இட் டுமாரோ " என்றால் சுரத்தின்றி . அடுத்து வந்த டீம் லீடரின் தலையசைப்பில் வேகமாய் அறையை விட்டு வெளிவந்தவள் ஹன்ட்பக் எடுத்துக் கொண்டு நடக்கலானாள் . தினமும் எவ்வளவு தூரத்தில் ஆபீஸ் இருக்கு என்று திட்டிக் கொண்டே வருபவள் அன்று அத்தனை வேகத்தில் மெயின் ரோட்டை அடைந்திருந்தாள். சந்தோஷ் கல்லூரி நண்பனின் அண்ணன் ,நண்பர்களாய் அடிக்கடி ஒன்று சேர்ந்த இடத்தில் எப்படியோ வர்ஷினிக்கும் சந்தோஷ் க்கும் பன்னிரண்டு பொருத்தங்களும் பொருந்தி அதிகம் பார்க்காமல் நிறைய செல்போனில் பேசினர். ஐ லவ் யு சொல்லாமலே அங்கே ஒரு சன்னமான காதல் தென்றல் ஒன்று ஓடிக் கொண்டிருந்தது . அறை நிமிட நேர காத்திருப்புக்குப் பின் பஸ் வந்தது . இருக்க இடமில்லை கிடைத்த இடத்தில் நின்றுகொண்டாள் . "நான் சந்தோஷ் அம்மா பேசுறேன் கமலேஷ் க்கு நீ சந்தோஷ் கிட்ட பேசுறது பிடிக்கல நீ இனி அவனிடம் பேசாதே " வர்ஷினி போனிலேயே அழுதாள் அவன் அம்மா காதுக்கு கேட்காவண்ணம் . யார் யாரோ எதிரியாக காதலுக்கு வருகையில் அங்கே எதிரியாய் வந்தது கமலேஷ் காதலி .எல்லோருமே ஒரே கல்லூரி பெண்களுக்குள் இருந்த பொறாமை வர்ஷினியின் காதலுக்கு உலை வைத்தது . "எல்லோரும் நண்பர்களா இருங்க நண்பர்களுக்கு நடுவில் காதல் வேண்டாம் " என்று வர்ஷினி கல்லூரி விட்டு வெளி வருகையில் முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களிடம் பேசியபோது கமலேஷ் தலை குனிந்து இருந்தான் . காதல் வர்ஷினி ,கமலேஷ் நட்பை பிரித்தது .வர்ஷினி ,சந்தோஷ் காதலைப் பிரித்தது. கல்லூரி முடிந்தது ஆளாளுக்கு ஒரு வேலை தேடிக் கொண்டு சென்னை வந்து வர்ஷினி எதையும் மறக்காமல் வேலையில் சேர்ந்து என்று சில வருடங்கள் உருண்டோடின . "ரெண்டு சைதாபேட்டை பாஸ் பண்ணுங்களேன் " வர்ஷினி முன் கையில் பத்து ருபாய் நோட்டு .மற்ற நாட்களில் டிக்கெட் பாஸ் செய்வதையே சர்வீஸ் போலச் செய்தவளுக்கு அன்று முதன்முறையாய் தொந்தரவாய் உணர்ந்தாள். "சந்தோஷ் எங்கிருப்பான் எப்படி இருப்பான் அவன் நம்பர் என்ன ? " வர்ஷினியால் அவ்வளவு எளிதாய் சந்தோஷை மறக்க முடியுமா "மெயில் செய்து பார்த்தால் என்ன " அனுப்பினால் வேறு ஏதோ ஒரு பெண் போல என்ன ஆச்சரியம் பதில் வந்திருந்தது .அப்படியே தொடர்ந்தாள் வர்ஷினி நான் என்று சொல்லாமல் .இரண்டு மாதங்கள் ஓடின சந்தோஷ் பழைய ஆளாய் இல்லை .ஏதோ மாறி இருந்தான் .அவன் பதில்களில் அதை உணர முடிந்தது .வர்ஷினி என்று சொல்லிவிடலாமா வேண்டாம் ........இப்படியே நாட்கள் போனது . அவனிடம் முன்னிருந்த கலகலப்பு அந்த பேச்சு அந்த துருதுருப்பு அவனிடம் இல்லை .வர்ஷினிக்கு ஏதோ செய்தது வேண்டாம் அவனை ஏமாற்ற வேண்டாம் . "நான் வர்ஷினி என்னை உனக்கு நினைவிரிக்கிறதா சந்தோஷ் ? இது என் நம்பர் "என்று மெயில் செய்தாள். அடுத்த நிமிடம் போன் வந்தது அழைத்தது சந்தோஷ் . "டிரைவர் என்ன ஆச்சு " சக பயணிகளின் ஒருமித்த குரலால் அப்போதுதான் வர்ஷினி கவனித்தாள் பேருந்து ஐந்து நிமிடங்களாய் நின்று கொண்டிருந்ததை ."டயர் வெடிச்சி போச்சு எல்லாரும் இறங்கி வேற பஸ்ஸை பிடிச்சு போங்க டிக்கெட்ல எழுதி தரேன் " டிரைவர் இது வழக்கமான ஒன்றுதானே என்று டிக்கெட் பின்னர் கிறுக்க ஆரம்பித்தார் . இறங்கி ஆட்டோ பிடித்தால் என்ன ? இதை முதலிலேயே செய்திருக்கலாம் . நிறைய பேசினார்கள் இருவரும் . உன்னிடம் பேச விருப்பம் இல்லை என்றான் பேசிக் கொண்டே . மறுபடி மறுபடி வர்ஷினி பேசினாள் சிறிது சிறிதாய் பழைய சந்தோஷ் மீண்டு வந்தான் . "வர்ஷினி உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா என் அப்பா என்னை நீ பழைய சந்தோஷாய் மாரிட்டடா என்று சொன்னார் " வர்ஷினியும் அவனிடம் இருந்த மாற்றத்தை உணர்ந்தாள் இந்த முறையும் அவளின் விருப்பம் என்ன என்று அவனிடம் சொல்லவேயில்லை . அவனும் ஒரு IT கம்பனியில் நல்ல வேலையில் இருந்தான் . வருடம் இரண்டானது மூன்றானது நடுநடுவே சில சண்டைகள் இருந்தும் பேச்சு மட்டும் தொடர்ந்தது . - தொடரும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-8141909507286280754?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/8141909507286280754/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/2.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/8141909507286280754?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/8141909507286280754?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/2.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா - 2'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"AkcHQXg5eSp7ImA9WhZXFkw."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-4501661466055891033</id><published>2011-05-05T23:18:00.002+05:30</published><updated>2011-05-05T23:23:50.621+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-05T23:23:50.621+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தொடர்கதை'/><title>மன்னிக்க மாட்டாயா - 1</title><content type='html'>திங்கட்கிழமை வார முதல் வேலை நாள் ,வழக்கமாகவே திங்களன்று ஒரு சோம்பலுடனே கண்விழிப்பவள் அன்று தூக்கம் கண்களைத் தழுவ அலாரம் அவளுக்கும் தெரியாமலே அணைத்து வைக்கப் பட்டது .முன்தினம் இரவு நடுராத்திரி பனிரெண்டு மணிக்கு கவிதாவின் பிறந்த நாள் கேக் வெட்டி கொண்டாடிவிட்டு நள்ளிரவின் பின்னிரவில் தூங்கியதால் இன்னும் கொஞ்சம் என்று உறக்கம் கண்களைக் கெஞ்ச அப்படியே உறங்கிப் போனாள் வர்ஷினி . வர்ஷினி 27 வயது பி.ஆர்க் முடித்துவிட்டு சென்னையில் ஒரு இன்டீரியர் கம்பனியில் பணி புரிபவள் .உடன் பயின்ற கல்லூரித் தோழி கவிதா .இருவரும் வாடகை வீடு எடுத்து தாங்களே சமைத்து சாப்பிடும் விசமிகள் .கவிதா IT துறையில் பெரிய கம்பனியில் வேலையில் இருப்பவள் . திடிரென்று கண்முழித்து அருகில் இருந்த கைபேசியில் நேரம் பார்த்தவளுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது .ஓ ஷிட் என்று தன்னைத் தானே திட்டிக் கொண்டு எழுந்து வேக வேகமாய் கிச்சனுக்குள் நுழைந்தவள் மின்னல் வேகத்தில் சமையல் முடித்து குளித்து கிளம்பும் அவசரத்தில் கவிதாவுக்கும் ஒரு உதை விட்டாள்.எழுந்திரிடி என்னெருமை கவிதா எனவும் அவள் அடிக்க வரவும் வர்ஷினி கதவை சாத்திவிட்டு வேகமாய் படிகளில் இறங்கினாள்.சென்னையின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுத்து பஸ் பிடித்து வேக வேகமாய் நடை போட்டு ஆபீஸ் வந்து அவள் இருக்கையில் சாய்ந்து அப்பாடா என்று மூச்சு விடுகையில் அவள் கைகடிகாரம் சரியாய் மணி 9 .30 என்று காட்டியது .நல்ல நேரம் தப்பித்தோம் ஒரு ஐந்து நிமிடம் லேட் என்றாலும் அரைமணி நேரம் டீம் லீடர் கொடுக்கும் அட்வைஸ் என்ற டார்ச்சரில் இருந்து தப்பித்த சந்தோஷத்தில் மானிட்டரை உசுப்பவும் மேசை மேல் இருந்த போன் அடிக்கவும் சரியாய் இருந்தது . "வர்ஷினி கம் டு மை ரூம் " டீம் லீடர் அழைத்தார். ஆகா வெள்ளி அன்று ஒரு டிராயிங் கொடுத்தோமே அதில் என்ன தப்பு கண்டு பிடித்தாரோ பூதக் கண்ணாடி .காலையிலேயே அர்ச்சனை ஆரம்பம் ஆகிறதே என்று எழுந்திரிக்கவும் "ராஜ ராஜ சோழன் நான் " என செல்பேசி அலறியது . போகும் அவசரத்தில் யாரென்று எட்டிப் பார்க்க ஸ்கீரினில் நம்பர் தெரியவும் வந்து பார்க்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டே டீம் லீடர் ரூம் நுழைவதற்குள் மீண்டும் செல்போன் சிணுங்கியது . அருகில் இருந்த கண்ணாடி போட்டவர் சைலன்ஸ் போடுவதை ஓரக் கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டே அறையினுள் நுழைந்தாள் வர்ஷினி . "வர்ஷினி வாட் இஸ் திஸ் ? நான் சொன்ன கரேக்சனில் பாதிதான் செய்திருக்கீங்க ...ப்ளீஸ் பி பிரான்க் கேன் யு ஏபில் டு டூ திஸ் ஆர் .........என்று வழக்கமான அர்ச்சனை அங்கு அரங்கேறத் தொடங்கியது .இதன் நடுவில் ராஜ ராஜ சோழன் நான்கு முறை பாடி அணைந்தது . யாராய் இருக்கும் இந்தக் காலையிலேயே இத்தனை முறை தொடர்ந்து ........அப்படி என்ன அவசரம் ஒரு முறை எடுக்கவில்லைஎன்றால் விட மாட்டார்களா என்று வர்ஷிணியின் சிந்தனை முழுக்க பெயர் தெரியாமல் வந்த அந்த அழைப்பிலேயே இருந்தது . "வர்ஷினி ஆர் யு லிசனிங் ? என்ற டீம் லீடரின் சத்தமான உறுத்தலில் நினைவு திரும்பியவள் "சாரி ஐ வில் கரெக்ட் தீஸ் வித்தின் தர்ட்டி மினிட்ஸ் " என்று பாந்தமாய் முகத்தை வைத்து சொல்லவும் "ஓகே தென் யு கேன் கோ டூ இட் பாஸ்ட் " என்று அவள் முகம் பார்க்காமலே முன்னிருந்த லேப்டாப் திரையினுள் மூழ்கிப் போனார் . ஒருவழியாய் தப்பித்தோம் என்று வெளிவருகையிலேயே மீண்டும் ராஜ ராஜ என்று செல்போன் அலறவும் அருகில் இருந்தவர் ஒருவித எரிச்சலுடன் எடுத்து சைலன்ஸ் போடவும் வர்ஷினி அதை எடுக்க வேகமாய் வந்தாள் .அதற்குள் கால் கட் ஆக மொபைல் எடுத்து பார்க்க ஐந்து மிஸ்டு கால் .சரி மீண்டும் அழைக்கலாம் என்று பட்டனை அழுத்தவும் அந்த நம்பரில் இருந்தே அழைப்பு வந்தது . டீம் லீடரிடம் வாங்கிய திட்டுகள் அருகில் இருந்த கண்ணாடிபார்த்த பார்வை என்று கோபத்துடன் திட்டலாம் என்று அலோ சொல்லியவள் மறுமுனையில் கேட்ட பெயரைக் கேட்டு அதிர்ச்சியானாள். "ஹலோ வர்ஷினிதானே ? நான் கமலேஷ் பேசுறேன், சந்தோஷ்க்கு அச்சிடென்ட் ஐந்து நாளாய் கோமாவில் இருக்கிறான் காலையில்தான் ஏதோ பேசினான் அவன் பேசியது ஒரே வார்த்தை அது உன் பெயர் . டாக்டர் உன்னை அவசரமாய் வரச் சொல்றாங்க உடனே புறப்பட்டு வா .நடந்தது எதுவும் மனசில் வச்சுக்காதே .அவன் உயிர் உன் கையில் " அவ்வளவுதான் போன் அணைந்தது .உன்னிடம் நான் சொல்ல வேண்டியது இதுதான் என்பதுபோல் தொடர்பு துண்டிக்கப் பட்டது .மீண்டும் அழைக்கலாமா .......சந்தோஷ் ......கமலேஷ் கடைசியில் என்ன சொன்னான் சந்தோஷ் உயிர் உன் கையில் . --------------------------------------------தொடரும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-4501661466055891033?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/4501661466055891033/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/1.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/4501661466055891033?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/4501661466055891033?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/1.html' title='மன்னிக்க மாட்டாயா - 1'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CEIBRHY6fyp7ImA9WhZXE04."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-445532481455876109</id><published>2011-05-02T16:01:00.001+05:30</published><updated>2011-05-02T16:05:55.817+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-05-02T16:05:55.817+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='விவசாயம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தூத்துக்குடி'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை'/><title>அழிவை நோக்கி விவசாயம் -ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை</title><content type='html'><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ஸ்ரீவைகுண்டம் அணைக்கட்டு ஒவ்வொருமுறை ஊர் போகும்போதும் அணையில் எவ்வளவு நீர் இருக்கிறது அணை எப்படி இருக்கிறது இதை பார்ப்பதே ஒரு வேலையாய் இருக்கும் . அண்மைக் காலங்களில் அணையின் நிலைமையைப் பார்த்தால் இன்னும் பத்து பதினைந்து வருடங்களில் அணை என்ற ஒன்றே&nbsp; இல்லாமல் போய்விடுமோ என்று இருக்கிறது . வற்றாத ஜீவ நதியாம் தாமிரபரணி இந்த நதி கடலில் கலக்கும் வரையிலும் அதன் நீர் படும் இடங்கள் எல்லாம் செழித்து இருக்கும் . தாமிரபரணியின் கடைசி நீர்த் தடுப்பு ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை .இதன் பின்னர் இந்த நதியின் நீரைத் தேக்கி வைக்கும் எந்த திட்டமும் எங்கும் செயல்படுத்தப் படவில்லை என்பது மழைக் காலங்களில் கடலில் கலக்கும் நீர் சொல்லும் . அணையின் வடகால் ,தென்கால் என்று இரண்டு பெரிய கால்வாய்களின் மூலம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஏக்கர்கள் கொண்ட விளை நிலங்களில் பாசனம் செய்யப் படுகிறது .அதுமட்டும் இன்றி மக்களின் குடி நீருக்கும் இதுவே ஆதாரம் .தாமிரபரணி என்ற ஒன்று இல்லாமல் மட்டும் இருந்திருந்தால் அந்நிலப் பரப்பு முழுமையும் வெறும் உப்பு நீர் மட்டுமே கிடைக்கக் கூடும் .
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8zjVEMVtN7U/Tb6IbWMjAxI/AAAAAAAADwc/-kE93pzfTaE/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" j8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-8zjVEMVtN7U/Tb6IbWMjAxI/AAAAAAAADwc/-kE93pzfTaE/s320/1.jpg" width="320" /></a></div> 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Tcewj4SFZbU/Tb6IiR74suI/AAAAAAAADwg/Gr5NlPKLnd8/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" j8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Tcewj4SFZbU/Tb6IiR74suI/AAAAAAAADwg/Gr5NlPKLnd8/s320/2.jpg" width="320" /></a></div>தென் மதகின் முக்கிய நீர்ப் பிடிப்பு கடம்பா ஏரி, இந்த ஏரியின் கீழ் நேரிடைப் பாசனம்&nbsp; பெறும் விளைநிலங்கள் ஏராளம் . அதுமட்டுமின்றி இதில் இருந்து செல்லும் கால்வாய் மூலம் திருசெந்தூர் வரையிலான சிறு குளங்கள் நிரம்பி அதன் மூலம் விவசாயம் நடக்கும் .இங்கு பயிரிடப் படும் முக்கியப் பயிர்கள் நெல் ,வாழை,உளுந்து . சில பகுதிகளில் மட்டும் மஞ்சள் ,தென்னை ,வெற்றிலைக் கொடி, நிலக்கடலை போனறவையும் குறிப்பிட்ட அளவில் விளையும் . வடமதகின் மூலம் ஆத்தூர் வரையிலான பாசனப் பகுதிகளில் விவசாயம் நடைபெறுகின்றது .ஆறுமுகநேரி குளத்தில் போய்ச் சேரும் வட மதகு அங்கிருக்கும் மினரல கம்பனிக்கும் நீர் ஆதாரம் .(உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சிட்டாங்க ). இப்படி பல ஆயிரக் கணக்கான ஏக்கர் விளை நிலங்கள் லட்சக் கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரம் தாமிரபரணி நதியையும் சில அடி உயரங்களைக் கொண்டு தடுப்புச் சுவருடன் விளங்கும் ஸ்ரீவைகுண்டம் அணையும்தான்.
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Lx4F7I5qfUE/Tb6In5jIHbI/AAAAAAAADwk/gi8XwEVobZA/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Lx4F7I5qfUE/Tb6In5jIHbI/AAAAAAAADwk/gi8XwEVobZA/s320/3.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 
திமுக ,அதிமுக ,காங்கிரஸ் எது இந்தத் தொகுதியை ஆண்டால் என்ன ஆண்டாண்டு காலமாய் இந்த அணையின் நிரந்தர ஆட்சியாளர்கள் நாங்கள்தாம் என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு குளித் தாமரையும் ,அமலைச் செடியும் ஆட்சி புரிகின்றன .நீங்கள் மட்டும்தான் ஆளுவீர்களா நாங்கள் மட்டும் என்ன வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டா இருப்போம் என்று கரையோரத்தில் இருந்த மரங்கள் தற்பொழுது ஆற்றின் நடுவில் இருக்கின்றன . மெதுமெதுவாய் படிந்த மணல் திட்டாகி திட்டு மேடாகி இன்று ஆற்றின் நடுவில் ஒரு தீவு போல் இருக்கிறது .எல்லாவற்றையும் தாண்டி வேலி காத்தான் என்றழைக்கப்படும் செடியும் உள்ளே இருக்கிறது .இந்தச் செடியின் குணம் வேர்கள் அசுர வேகத்தில் வளரக் கூடியவை குறுகிய காலத்திலேயே பரந்த நிலப் பரப்பை தன் கட்டுக்குள் கொண்டு வந்துவிடும் .அவ்வளவு எளிதில் அழிக்க முடியாதது நெருக்கமாகவும் வளரக்&nbsp; கூடியது .மூங்கில் கம்பு போன்ற தோற்றம் கொண்டு இச்செடிகள் நடுவில் வேறெந்த செடியும் வளர இடம் இல்லாத அளவில் இதன் வேர்கள் மண்ணை பிடித்துக் கொள்ளும் .ஒவ்வொரு முறையும் தேர்தல் வரும்போதும் இந்த அணையை நாங்கள் அகலப் படுத்துவோம் ,ஆழபடுத்துவோம் என்றனர் அண்மையில் இதில் படகுக் குலாம் அமைத்து சுற்றுலாத் தளமாக மாற்றுவோம் என்றனர் .இதுபோன்ற வெறும் வாய்ச்சவடால்களுக்கு அங்கொன்றும் குறைவில்லை .இந்த மாதிரியான காற்றில் பறக்கும் திட்டங்களைச் சொல்லி வெற்றி பெற்றவுடன் எந்தக் கட்சியின் சார்பிலும் இதுவரையிலும் அந்த அணையின் சார்பாய் ஒரு ..................கூட பிடுங்கவில்லை என்பது அந்த வைகுண்டநாதரும் மக்களும் மட்டுமே அறிந்த உண்மை .
 
எந்த MLA ,MP க்கு எத்தனை வீடுகள் உள்ளன ,எந்த நேரத்தில் எங்கு இருப்பார் என்று அதி பயங்கரமாய் புலனாய்வு செய்து முதல் பக்கத்திலும் முக அட்டையிலும் போட்டு பரபரப்பு கூட்டும் பத்திரிகைகள் அழிந்து கொண்டிருக்கும் இந்த அணையையும் அந்தப் பகுதி மக்களின் விவசாயத்தையும் காக்கவும் கொஞ்சம் கண் திறக்கலாமே .கரைப்பார் கரைத்தால் கல்லும் கரையும் தொடர்ந்து ஒரு விசயத்தைப் பற்றிய செய்திகள் வரும் பட்சத்தில் அரசின் கண்களுக்கு இந்த விசயமும் தெரிய வருமே . அணையின் படகுக் குலாமும் வேண்டாம் சுற்றுலாவும் வேண்டாம் தண்ணீர் மட்டும் போதும் .இதற்கு ஒரே வழி அணையை சீர் படுத்துவது களைச் செடிகளை களைந்து ஆழப் படுத்தினாலே போதும் .ஒரு முறை செய்தாலே பல வருடங்கள் தாங்கும் எந்த அரசாவது இதைச் செய்யாதா என்பதே அங்கிருக்கும் ஒவ்வொரு விவசாயின் விருப்பமும் கூட .இதை முழுக்க முழுக்க அரசின் பார்வைக்கு கொண்டு செல்லும் ஒரே வழி பத்திரிக்கை துறை மட்டுமே .மேற் சொன்ன விஷயங்கள் மட்டும் நடந்தால் அங்கிருக்கும் மக்கள் எந்தப் புண்ணியவான் பண்ணிய நல்ல காரியமோ என்று உங்களை மனதார வாழ்த்துவர் .பிரதிபலன் பார்க்காமல் ஒரு பத்திரிகையாவது இதைச் செய்யாதா என்று எதிர் பார்த்திருக்கும் பலாயிரக்கனக்கான விவசாயிகளுள் ஒரு விவசாயியின் ஒரு சிறு அடி இது .அணையின் சார்பாக போராட்டங்கள் அதன் மூலம் அரசின் பார்வை என்பதெல்லாம் அங்கே நடக்காத விஷயம் .</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-445532481455876109?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/445532481455876109/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/blog-post.html#comment-form' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/445532481455876109?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/445532481455876109?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/05/blog-post.html' title='அழிவை நோக்கி விவசாயம் -ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-8zjVEMVtN7U/Tb6IbWMjAxI/AAAAAAAADwc/-kE93pzfTaE/s72-c/1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"A0UBQHw6fSp7ImA9WhZRF0Q."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-737278584873890031</id><published>2011-04-14T22:10:00.000+05:30</published><updated>2011-04-14T22:10:51.215+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-04-14T22:10:51.215+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='லஞ்சம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கோயில்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='குருக்கள்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='பகல்கொள்ளை'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சென்னை'/><title>இப்படியும் சில மனிதர்கள்</title><content type='html'><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;">
</div>"கொடுமை கொடுமை என கோவிலுக்கு போனால் அங்கே ஒரு கொடுமை நின்னு தையா தக்கா என ஆடிச்சாம் " என் அக்கா அடிக்கடி சொல்லும் பழமொழி இது . இன்று எனக்கு நல்லாவே பொருந்திப் போனது .வெகு நாட்களாய் போக நினைத்திருந்த கோயில் அது என் இஷ்ட தெய்வமும் கூட .சென்னையின் பிரசித்தி பெற்ற பிள்ளையார் கோயில் அது .புதுவருடமும் அதுவுமாய் பிள்ளையாருக்கு ஒரு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு வரலாமே என்று அர்ச்சனைதேங்காயும் வாங்கிக் கொண்டு போனேன் . அர்ச்சனை சீட்டும் வாங்கி கடவுள் பெயருக்கு அர்ச்சனையும் செய்தாச்சு . தீபாராதனை முடிந்து அர்ச்சனைப் பையுடன் வெளிவந்த குருக்கள் மற்றவர்களுக்கு கவர் குடுத்தும் என்னைக் கண்டுகொள்ளவேயில்லை .ஒருவேளை மறந்து போயிருப்பாரோ என்றெண்ணி நானாய் &nbsp; கேட்டும் தரேன்&nbsp; என்று கண்களில்&nbsp; மட்டும்&nbsp; பதில்&nbsp; வந்தது&nbsp; .ஆபீஸ்&nbsp; போகும்&nbsp; அவசரம்&nbsp; வேறு&nbsp; பொறுமையாய்&nbsp; காத்திருக்க&nbsp; என் கவர் மட்டும் உள்ளே&nbsp; போயிற்று. அடுத்த வரிசை அர்ச்சனைகளும் தொடர அப்போதுதான் என் கவர் உள்ளே போன விஷயம் புரிந்தது .
 
எல்லோருமே அவர் தட்டில் பணம் போட நான் மட்டும் வெறும் தீபாராதனை மட்டும் எடுக்க கவர் கொடுக்கப் படவில்லை .அடுத்த வரிசை கவர்களும் காணிக்கைகளைப் பெற்றுக் கொண்டு கொடுக்கப் பட காத்திருந்தேன் .அப்போதாவது நான் போடுவேனா என்று பார்த்தவர் கருவறை போய் கவர் எடுத்தவர் மீண்டும் உள்ளே சென்று ஒரு முறி தேங்காயை அவருக்கான தனி இடத்தில் வைத்துவிட்டு வெறுப்புடன் கவர் தந்தார் . புதுவருடமும் அதுவுமாய் காலங்கார்த்தாலே பத்துபேர் முன்னிலையில் அர்ச்சகரை அர்ச்சனை செய்ய விரும்பவில்லை .வாய் வரை வந்த வார்த்தைகளை வெகுவாய் அடக்கிவிட்டு வெளிவந்தேன் .என் கவர் என் கை வருகையில் அவர் முகத்தில் எதையோ சாதித்துவிட்ட திருப்தி ,என்னை&nbsp; பழிவாங்கிவிட்டாராம் .அற்பப் பதறு போல் அந்த நொடியில் அவர் என் மனதில் தோன்றியது அவர் மனம் அறியாது .நினைவு தெரிந்த நாளில் மிக அமைதியாய் என்னைக் கட்டுபடுத்திக் கொண்டு வந்தது இதுவாகத்தான் இருக்கும் .
 
அந்த இடத்தில் அவரின் நடவடிக்கை வாசலுக்கு வெளியே ஏந்தியிருக்கும் தட்டுக்கும் கர்பகிரகத்தில் அவர் ஏந்தியிருக்கும் தட்டுக்கும் பெரிதாய் எந்த வித்தியாசமும் தோன்றவில்லை . தட்டுகள் இருக்கும் இடம் வேண்டுமானால் மாறி இருக்கலாம் அடிப்படையில் நோக்கம் என்னவோ ஒன்றுதான் . அவர் அர்ச்சனை செய்ய அரசாங்கம் சம்பளம் தருகிறது .நானும் அர்ச்சனை முறையாய் அர்ச்சனை சீட்டு வாங்கித்தான் செய்கிறேன் . சின்னவயதிலிருந்தே எனக்குள் இருக்கும் ஒரு குணம் கோயில்கள் போனால் நான் காணிக்கை இடுவது ஒரு ரூபாயாக இருந்தாலும் அது கோயில் உண்டியலாகத்தான் இருக்கும் .எந்த குருக்களின் தட்டிலும் நான் காணிக்கை&nbsp; இட்டதும் இல்லை .எவர் ஒருவர் அவர்கள் தட்டில் காணிக்கை இடுகின்றனரோ அவர்களுக்கு பிரசாதம் காகிதத்தில் மடித்துக் கொடுக்கப்படும் கூடவே விசேசித்த பூவும் ஒரு துண்டு வரும் .தீபாராதனை மட்டும் எடுப்பவர்களுக்கு பிரசாதம் கொடுக்கவோ அவர்களாகவே எடுத்துக் கொள்ளவோக் கூட அங்கே நேரம் இருக்காது .அந்த அளவுக்கு சில அர்ச்சகர்களின் மனம் பெரியது .பிரசாதம் கொடுக்கும்போதும் எங்கே நம் கை அவர்களை தொட்டுவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் பிரசாதம் குடுக்கும் அவர்கள் கை இருக்கும் உயரம் பார்த்து பல முறை சிரித்திருக்கிறேன் .அந்த உயரத்தில் அவர்கள் தொட்டும் தொடாமலும் போடும் பிரசாதம் பல நேரங்களில் காற்றிலே போய்விடும் .
 
பணம் இருக்கிறது என்று இருப்பவனுக்கு செய்வதைவிடவும் ஒருவனுக்கு ஒருவேளை பசியாற கோயில் வாசலில் காத்திருப்பவனுக்கு கொடுக்கலாம் .மற்றவர்கள் முன்னிலையில் பகட்டாய் பர்ஸ் பிரித்து அலட்சியமாய் எடுத்துப் போடும் நோட்டும் அதற்கு கிடைக்கும் சிறப்பு கவனிப்பும் அவர்கள் எந்த நோக்கத்துக்காக கோயில் வந்தனரோ அது அடியோடு அழிந்து போகும் . இபப்டி கொடுத்து கொடுத்தே எல்லோரிடமும் எதிர்பார்க்கும் அளவுக்கு அவர்களை வளர்த்து விட்டது நாம்தான் .இதுவும் ஒருவகை லஞ்சமே .இன்றைய பொழுது முழுவதும் அந்த அர்ச்சகரின் செயலுக்கு ஒரு சிறு எதிர்ப்பு கூட காட்டாமல் வந்துவிட்டோமே என்று நினைத்து மனம் கொதித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் . இன்னொருமுறையும் அதே கோயில் செல்ல வேண்டும் அர்ச்சனையும் செய்திட வேண்டும் .அந்த அர்ச்சகரே இருக்க வேண்டும் நான் தட்டில் காணிக்கை இடப் போவதுமில்லை அவர் எனக்கு அர்ச்சனைத் தேங்காய் தரப் போவதுமில்லை அந்த நொடியில் சொல்ல வேண்டும் இந்த முறை எனக்கு நீங்கள் அரை முறி தேங்காய் கூட தர வேண்டாம் .முழுத் தேங்காயும் நீங்களே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என் பெயரைச் சொல்லி சாப்பிடுங்கள் என்று அவர் முகத்துக்கு நேராய் சொல்லிவிட்டு வர வேண்டும் .இனி எவரிடமும் அவர் காணிக்கை எதிர்பார்த்து இறைவனுக்கு சேவகமும் செய்திடக் கூடாது .இந்த பதிவு குறிப்பிட்ட எந்த ஒரு சமுதாயத்தையும் அதைச் சார்ந்த மக்களையும்&nbsp; காயப் படுத்த அல்ல .பல வருடங்களாய் பார்த்து நொந்து போன நினைவுகளின் வெளிப்பாடுதான் .கறி மீன் சாப்பிட்டுக் கொண்டு ஐயனாருக்கும் சுடலை மாடனுக்கும் சூடம் காட்டும் சராசரி&nbsp; மனிதன் வேதங்கள் பல கற்று சாஸ்திரங்களில் மூழ்கிய பல அந்தனரகளைவிடவும் மேலானவன் . இந்த வரிகளுக்காக என்னைத் திட்டி வரும் பின்னூட்டங்களை வரவேற்கிறேன் .</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-737278584873890031?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/737278584873890031/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/04/blog-post.html#comment-form' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/737278584873890031?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/737278584873890031?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/04/blog-post.html' title='இப்படியும் சில மனிதர்கள்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CEQFRH49fSp7ImA9WhZTFUg."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-4075094356536333274</id><published>2011-03-19T22:01:00.000+05:30</published><updated>2011-03-19T22:01:55.065+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-03-19T22:01:55.065+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Tidel park'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Foot over bridge'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சிக்னல்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சென்னை'/><title>தரைமேம்பாலம் - டைடல் பார்க் சிக்னல்</title><content type='html'><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>சென்னையின் மிக பரபரப்பான இடங்களில் ஒன்று அதுவும் IT துறையினரின் ஆதிக்கக்கூடம் டைடல் பார்க் . பழைய மகாபலிபுரம் ரோடு வழுக்கிக்கொண்டு செல்வதாலும் பல IT நிறுவனங்களின் கூடாரமாகவும் இருப்பதால் அந்த ரோட்டில் வாகன போக்குவரத்துக்கு எப்போதும் பஞ்சமே இருப்பதில்லை .டைடல் பார்க் சிக்னல் புதிதாய் அந்த இடத்தை கடப்பவருக்கு குழப்பமே வரும் அந்த அளவு கொஞ்சம் சிக்கலான சிக்னல் அது .பறக்கும் ட்ரெயின் வந்தபின் அந்த இடத்தின் மக்கள் கூட்டம் கேட்கவே வேண்டாம் .டைடல் பார்க் ஊழியர்கள் பறக்கும் ட்ரெயின் ஸ்டேசனை எந்த சிக்னலுக்கும் காத்திருக்காமல் இலகுவாய் தரை உயர பாலத்தை (பூட் OVER BRIDGE )பயன்படுத்தி நேராய் ஸ்டேசனின் இரண்டாம் தளத்துக்கே செல்ல முடியும் . அவர்களைத் தவிர மற்றவர்கள் சிக்னலுக்கு காத்திருந்து ஒருஒரு சாலையையும் கவனித்து கடந்து முடிப்பதற்குள் அதிகபட்சம் பத்து நிமிடங்களாவது ஆகும் . OMR இல் இருந்து திருவான்மியூர் செல்லும் வாகனங்கள் வந்துகொண்டே இருப்பதைப் பார்த்தால் நம் பொறுமையே போய்விடும் .அத்தனைக்கும் காத்திருந்து ஒரு சாலையைக் கடந்து மீண்டும் நடு ரோட்டில் நிற்க வேண்டும் .திருவான்மியூர் இல் இருந்து மத்திய கைலாஷ் வழி சாலை சிக்னல் ஓபன் ஆகும் .இந்த இரண்டு சாலைகளையும் கடக்கும் நேரத்தில் நாம் போக வேண்டிய பேரூந்து காலியாய் அடுத்தடுத்து சென்று நம் வயித்தெரிச்சலை வேறு கிளப்பும் .நடு ரோட்டில் நின்று பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் .அத்தனையும் தாண்டி அக்கரையில் இருந்து இக்கரை வருவதற்குள் பாதி உயிர் போய்விடும் .</div><div> </div><div>அடுத்து நமக்கான பேரூந்து ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து இதோ வந்துட்டேன் என்று சொல்லி நம் முன் நிற்கையில் ஏறவா வேண்டாமா என்று சிந்திக்க வைக்குமளவுக்கு அங்கு ஏற்கனவே கூட்டம் அப்பிக் கொண்டிருக்கும் .அடுத்து அதில் ஏறவும் ஒரு பெருங்கூட்டம் நம் கூடவே காத்திருக்கும் .ஆபீஸ் டார்ச்சரை விட வீடு வந்து சேருவதற்குள் வரும் இந்த மாலை நேர டார்ச்சர் பற்றி சொல்லி மாளாது .இதில் பழக்கப்பட்டவர்கள் சரியாய் சிக்னல் பார்த்து கடந்து விடுவர் .புதிதாய் அந்த இடத்துக்கு வருபவர் கொஞ்சம் திணறித்தான் போவர் அதிலும் ஸ்டேசனில் இருந்து SRP TOOLS வழி செல்லும் பேரூந்து நிறுத்தத்தை அடைய கடப்பவர்கள் OMR - திருவான்மியூர் சாலை சிக்னலை மட்டுமே பார்த்து வேகமாய் கடக்க முற்படுவர் .அங்கே வலப்புறம் மத்திய கைலாஷ் - OMR சிக்னல் அடைபட்டிருக்கும் ஆனாலும் மத்திய கைலாஷ் - திருவான்மியூர் செல்லும் சாலைக்கு சிக்னல் கிடையாது அதில் வாகனங்கள் எப்போதுமே சென்று கொண்டிருக்கும் .இங்கிருந்து கடக்கும் வேகத்தில் அந்த சாலையை பலர் கவனிப்பதில்லை .</div><div> </div><div>ஒருமுறை வழக்கம் போல் ஸ்டேசனில் இருந்து சாலையை கடக்க வருகையில் கூடவே வந்தவன் மொபைலில் "சொல்லுடா எந்த ஸ்டாப் என்று சொல்லி டிக்கெட் வாங்கணும் " இப்படி அவன் கேட்கையிலே பையன் புதுசு போல என்று தெரிந்தது .வேகவேகமாய் அவன் ரோடு கடக்க எத்தனிக்கையில் சட்டென்று அவன் கை பிடித்து நான் நிறுத்த அவன் சந்தேகமாய் எனைப் பார்க்க வேகமாய் மத்திய கைலாஷ் -திருவான்மியூர் சாலையில் ஒரு கார் அவன் முன்னே வழுக்கிக் கொண்டு சென்றது .காரின் வேகத்துக்கு அவனிடம் சொல்லி நிறுத்த நேரமில்லை. மூளைக்கு செய்தி போய் அது உறுப்புகளுக்கு கட்டளையிடும் நேரத்துக்கும் குறைந்த நேரமே அப்போது இருந்தது . அனிச்சைசெயல் அவன் அந்நியன் ஒரு ஆண் என்பதெல்லாம் பார்க்கவில்லை .அவன் பார்வைக்கு நான் பதிலேதும் சொல்லாமலே அவனை கடந்து போய்க் கொண்டே இருந்தேன் .புது இடம் நிறைய சாலைகளின் இணைப்பு கொஞ்சம் சிக்கலான சிக்னல் வேறு இதில் காதில் மொபைல் .பழக்கப் படாத சிக்னல்களில் ஒரு நிமிடம் நின்று சிக்னல் எப்படி இருக்கிறது எந்தந்த சாலைகள் எங்கே போகிறது என்று கொஞ்சம் பார்த்துவிட்டுத்தான் கடந்து சென்றால் என்ன. .</div><div> </div><div>தினம்தினம் கூட்டம் கூட்டமாய் மக்கள் அந்த இடத்தை பயன்படுத்துகின்றனர் .அங்கு ஒரு சுரங்கப் பாதையோ அல்லது தரை மேல் பாலமோ போட்டால்தான் என்ன?. சுரங்கப் பாதையைவிடவும் தரை மேல் பாலம் கட்டுமான பொருட் செலவும் ,நேரமும் குறைவு .அதன் மூலம் சில உயிரிழப்புகளும் ,விபத்துகளும் தவிர்க்கலாமே .காத்திருக்கும் நேரமும் குறையும் .அசன்ட்டாஸ் ரோடு பளபளக்கையில் அன்றாடங்காட்சிகள் மற்றும் அதிக பொதுமக்கள் பயன்படுத்தும் தரமணி ரோடு பல்லிளித்துக் கொண்டிருக்கும் .மழைக்காலங்களில் பட்ட துயர் அங்கே பயணித்த மக்களுக்கே தெரியும் .ஒருவழியாய் மழை ஓய்ந்த பின் ஒரு ரோடு மட்டும் தற்சமயம் சரி செய்யப் பட்டுள்ளது .இப்போது அதுபோலவேதான் இங்கும் நடக்கிறது .டைடல் பார்க் ஊழியர்களின் உயிர் மட்டும்தான் விலை மதிப்பற்றதா. OMR சாலையில் பல இடங்களில் Foot over Bridge பயன்படுத்தப் படாமல் துருபிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது .தேவைப் படும் இடங்களில் அந்த தரை மேல் பாலத்தை போட்டால் தான் என்ன .முக்கியத்துவம் கருதி திட்டங்கள் செயல்படுத்தப் படும் காலம் எப்போதுதான் வருமோ ? </div><div> </div><div style="text-align: left;"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-4075094356536333274?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/4075094356536333274/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html#comment-form' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/4075094356536333274?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/4075094356536333274?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html' title='தரைமேம்பாலம் - டைடல் பார்க் சிக்னல்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"DkUNRX88fCp7ImA9Wx9aEEs."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-5136622084994855053</id><published>2011-03-02T16:41:00.000+05:30</published><updated>2011-03-02T16:41:34.174+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-03-02T16:41:34.174+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='குளம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தண்ணீர்'/><title>மறக்க முடியா மரண தருணங்கள்</title><content type='html'><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
என் தாயின் கருவிலிருந்தே ஒவ்வொருமுறையும் நான் தப்பிப் பிழைத்தே வந்திருக்கிறேன் .வெறுத்துப் போன பல நேரங்களில் நான் தப்பி பிழைத்த தருணங்களை சபிக்கிறேன் .ஏதாவது ஒரு வழியில் என் பயணம் நிறைவடைந்திருக்கக் கூடாதா என்று இறைவனையும் சேர்த்தே திட்டி இருக்கிறேன் .ஹாஸ்டல் லீவ் சமயங்களில் வீடு போனாலே ஊராரின் திட்டுகள் விழும் கொஞ்சம் கூட குண்டாகவே மாட்டியா உனக்கு மெஸ் பீஸ் உங்க அம்மா குடுக்கிறதே தண்டம் . இந்த மாதிரியான ஒரு சந்தற்பத்திலேதான் தெரிய வந்தது என் தாய் மூலம். எனக்கும் முன்னே இரண்டு ஆண்கள் ,ஒரு பெண் மூன்றே போதும் என்று என்னை கருவாய் இருக்கும்போதே வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து மாத்திரை போட்ட அம்மா .நான் பிறந்து இந்த லோகத்தின் துன்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பது இறைவனின் சித்தம்போலும் மாத்திரைகள் என்னை அழிக்கவில்லை.கரு குழந்தையாய் வளர்ந்தபின்னும் பிறக்கும்போது நான்தான் என் தாயை அதிகம் கஷ்டபடுத்தினேனாம். "எத்தனை மாத்திரைமா போட்டே நான் வேண்டாம் என்று" , அம்மா "மூணு போட்டேன் " ஒரே அடியா ஆறு போட்டு என்னை நீ அழித்திருக்கலாம் என்றேன் சாதாரணமாய் . இந்தக் கேள்வி என் தாயை ஏதும் வேதனை படுத்தி இருக்குமோ என்று இப்போது கேள்வி கேட்ட என் மேல்தான் கோவம் வருது .
 
 
 
ஆச்சு மூன்று வயது ,குளத்தில் பெண்களோடு பெண்களாய் அம்மா கதை பேசிக் கொண்டே துணி அலசுகையில் அம்மா முந்தானையை பிடித்துக் கொண்டிருந்த நான் மெதுவாய் நீரில் மூழ்கினேன் .திடிரென்று ஒரு கை என்னை தூக்கி விட்டது அந்தக் கைகளுக்கு சொந்தமான அக்காவை பார்க்கும்போதெல்லாம் இவங்க அன்று அங்கு இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம் என்று இருக்கும் .சின்ன வயதிலேயே நீச்சலில் நான் ஒரு சூரப் புலி ஆனால் தாமரைப்பூ இருக்கும் இடம் மட்டும் செல்லக் கூடாது என்று பெரியோர் அறிவுரை கூறுவர்.அது உன்னை அருகில் இருப்பது போல் ஏமாற்றும் பறிக்கப் போய் மாட்டி விடக் கூடாது என்று பயமுறுத்துவர். நிஜம் என்னவென்றால் தாமரைக் கொடி நீளம் அதிகம் பல தாமரைகள் இருக்கும் இடம் போய் கால் மாட்டிக் கொண்டால் வெளியே வருவது கஷ்டம் .வெண்ணிற தாமரை பல இருந்தாலும் செந்தாமரைக்கு மவுசு அதிகம் .அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் மட்டுமே செந்தாமரை தெரியும் . குளம் வற்றிப்போன காலங்களில் குளத்தின் மேடு பள்ளங்கள் நன்கு தெரியும் அதுவே நீர் நிறைந்திருக்கும் காலங்களில் ஆழம் அதிகமாய் இருக்கும் .அக்கா செந்தாமரை வேண்டும் என்று கேட்ட சின்னப் பெண்ணை (இப்போ இரண்டு குழந்தைகளுக்கு தாய் ) முதுகில் வைத்துக் கொண்டு தாமரை அருகில் போனபின்பே தெரிந்தது அந்த இடத்தின் ஆழம் கூடவே என் கால்கள் மெதுவாய் தாமரைக் கொடியினுள் மாட்டியதும் .முதுகிலோ சின்னப் பெண் எவ்வளவுதான் நீச்சல் தெரிந்த ஆளாய் இருந்தாலும் ஆழம் அதிகம் என மனது ஒரு கணம் உணர்ந்தபின் கைகள் நீந்த மறுக்கும்.இன்று சிவலோக பதவிதான் என்று நினைத்துக் கொண்டு நீந்தத் தொடங்கினேன் என்னை நம்பி இன்னொரு உயிர் இருக்கிறதே தனி ஆளாய் நீந்துவதே பெரிய விஷயம் .அன்று எங்களுக்கு நாள் குறிக்கப் படவில்லை என்பது கரைக்கு வந்தபின் புரிந்தது .அந்தப் பெண்ணையும் ,நான் மாட்டிய இடத்தையும் பார்க்கும்போதெல்லாம் தாமரைக் கொடி என் கால்களில் சுற்றுவதை உணர முடிகிறது .
 
 
 
பொங்கல் திருவிழா தெரு குழந்தைகள் எல்லாம் மொத்தமாய் சாஸ்தா கோவில் போய் விளையாடுவது வழக்கம் .அந்த வருடம் சின்ன மாறுதல் இன்னொரு இடம் விளையாட முடிவானது .அது ஒரு பெரிய கணவாய் எட்டு மடைகள் கொண்டது ஒருஒரு ஷட்டர் 8 அடி நீளம் கொண்டது .இரண்டு மூன்று ஷட்டர்கள் மட்டுமே எப்போதும் திறந்திருக்கும் அதுவும் ஒரு 3 அடி உயரதுக்கே அந்த அளவிற்கே தண்ணீர் சிறிது தொலைவில் ஆள் உயரத்துக்கும் அதிகமாய் போகும் .ஷட்டர் முன்னால் போய் தண்ணீரின் வேகத்தில் ரோட்டைக் கடந்து அடுத்த பக்கம் வருவதே விளையாட்டு .நான் சின்னப் பெண் என்பதால் எனக்கு அனுமதி இல்லை ,மற்றவர் வருவதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே ஒரு ஷட்டர் அருகில் நின்று கொண்டிருந்த என்னை தண்ணீரின் வேகம் இழுத்துச் சென்றது .அதன் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுத்த எழுந்திருக்க முடியாமல் என் கைகள் பாசி படர்ந்த தரையை தேய்த்துக் கொண்டே போகின்றன .ஷட்டேரில் இருந்து சில மீட்டர் வரைக்குமே கான்கிரீட் போட்டு தரை சமதலமாய் இருக்கும் அதற்கு மேல் கொஞ்சம் கரடு முரடான தரையும் ஆழமும் அதிகம் .நீண்ட கருகரு தலைமுடி தண்ணீருக்கு மேலே தெரிய என் தலைமுடி பிடித்து தூக்கினான் சித்தப்பா பையன் .அன்று மட்டும் அவன் என்னை கவனிக்காமல் விட்டிருந்தால் சில நேரத்திலேயே நான் மிதந்திருப்பேன் .வழியிலேயே பல மீன்களுக்கு இறையாகிருப்பேன் அதற்கும் தப்பிப் பிழைத்திருந்தால் அனாதைப் பிணமாய் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பேன் . அந்த இடத்தை எப்போதாவது தாண்டிப் போகையில் தண்ணீரின் வேகம் என் கால்கள் உணரும் விரல்கள் நக இடுக்குகளில் பாசி இருக்கிறதா என்று தடவிப் பார்க்கும் .
 
 
 
காலேஜ் வந்தாச்சு ஹாஸ்டலில் இருந்து மாதம் ஒருமுறை வீட்டுக்கு வந்து என்பெயரும் இந்த வீட்டு ரேஷன் கார்டில் இருக்கிறது என்று நினைவூட்டி விட்டு மீண்டும் ஹாஸ்டல் போக நெல்லை பேருந்து .பேருந்தோ நிரம்பி வழிய அதை விட்டால் நான் மாலை 6 மணிக்கு முன்பு ஹாஸ்டல் போவது கஷ்டம் .வேறு வழியில்லை ஏறியாச்சு படியில் பயணம் .நெல்லை -திருச்செந்தூர் சாலையில் பல திருப்பங்களும் ஒடுகலான வளைவுகளும் சாலையும் உண்டு . ஐயப்ப பக்தர்கள் திருச்செந்தூர் வந்த பஸ் ஒன்று அதிகாலையில் விபத்துக்குள்ளாகி சேற்றுவயலில் விழுந்ததில் மூன்று பேர் பழி .அந்த வளைவில் ஒரு பஸ் மட்டுமே செல்ல முடியும் பஸ் போகும்போது சரியாய் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும் அன்று படியில் நின்ற நான் அந்த வளைவில் பிடியை விட இன்றோடு நம் கதை முடியப் போகிறது என்று கண்ணை மூடினேன் .பக்தர்களின் பேச்சோடு நாளை என் பெயரும் இந்த மக்கள் பேசும் வரலாறாய் மாறப் போகிறது என்று நினைத்துக் கொண்டேன் .நொடி நேரத்தில்தான் மனம் எவ்வளவு தூரம் பயணிக்கிறது .எனக்கும் கீழ் படியில் நின்றவர் குறுக்காய் கைகளை நீட்டி கம்பியை பிடிக்க அவர் கையில் என்னைத் தாங்கி காப்பாற்றினார் .பயணம் செய்தது முன்படி கீழே விழுந்திருந்தால் நடுவீல்,பின்வீல் என்று கோரமான ஒரு சாவு நடந்திருக்கும் .அடுத்த நாள் பேப்பரில் முகம்கூட தெரியாத அளவில் ஒரு புகைப்படமும் வந்திருக்கும் .அன்றில் இருந்து படிக்கட்டு பயணம் என்றாலே வேண்டாம் அடுத்த பஸ்ஸில் போகலாம் என்று நின்றுவிடுகிறேன் .இன்றும் வீடு போக வர என்று என் பஸ் அந்த வளைவில் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம் அப்படியே கண்கள் முன்படிக்கு செல்கின்றன .சென்னையிலும் இரண்டுமுறை ரோடு கிராஸ் பண்ணும்போது இரண்டுபுறமும் உரசிக் கொண்ட வாகனங்கள் அதன் பின் பார்த்து பார்த்தே ரோடு கடக்கிறேன் .இன்னும் எத்தனை அபாயங்கள் இருக்கின்றனவோ வாழ்க்கை எனும் சாலைப் பயணத்தில் .
 
</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-5136622084994855053?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/5136622084994855053/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/03/blog-post.html#comment-form' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5136622084994855053?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5136622084994855053?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/03/blog-post.html' title='மறக்க முடியா மரண தருணங்கள்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"D0ACQ3kzfip7ImA9Wx9bEkw."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-6066313468813117924</id><published>2011-02-20T20:59:00.000+05:30</published><updated>2011-02-20T20:59:22.786+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-20T20:59:22.786+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='காலேஜ்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><title>என்னக் கொடுமை இது ?.</title><content type='html'><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">காலேஜ் இரண்டாம் ஆண்டு , அங்கிருக்கும் இரண்டு ஹாஸ்டல் ஒன்று பவானி ஒன்று அமராவதி . பவானி முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஆண்டு மாணவிகளின் விடுதி .முதலாம் ஆண்டு மாடியிலும் இரண்டாம் ஆண்டு கீழேயும் அறைகள் இருக்கும் . ஆடிக்கொருநாள் அமாவாசைக்கொருநாள் என ஹாஸ்டல் உள்ளே வரும் வார்டன் அன்று திடிரென்று வர எந்த அறையிலும் எந்த பெண்ணும் இல்லை .விடுதியே காலியாய் இருக்க உள்ளே வந்த அவருக்கோ அதிர்ச்சி .மாலை ஆறு மணிக்கு&nbsp; மேல் எவரும் உள்ளே வர அனுமதி இல்லை .அப்படி இருக்க மாலை&nbsp; நேரத்தில் ஹாஸ்டல் வெறுமையாய் இருக்க சுற்றும் முற்றும் சந்தேகத்துடன் நோக்கியவரின் கண்களில் வித்தியாசமாய் அந்த அறை வாசல் பட்டது . ஒரு அறைக்கு நான்கு மாணவிகளே அவர்களின் செருப்புகள் ஆளுக்கு இரண்டு என வைத்துக் கொண்டாலும் பத்து செருப்புகள் வாசலில் இருக்கலாம் . ஆனால் அங்கே கிடந்த செருப்புகளின் குவியல் காணாமல் போன மாணவியரைக் காட்டி கொடுத்தது .
 
பூட்டி இருந்த அறையின் கதவைத் தட்டினார் . ஏதோ ஒரு சக மாணவி என்று கதவைத் திறந்த பெண்ணுக்கோ அதிர்ச்சி உள்ளே குழுமி இருந்த மற்றவர்களுக்கும் அதிர்ச்சியுடன் கூடிய பயம் கண்களிலும் முகத்திலும் தெரிய விக்கித்து நின்றனர் .ஆம் அந்த ஒரு அறையினுள் ஒரு கூட்டமே இருந்தது .அங்கு கூடி இருந்தவர்களில் வந்தவரின் மாணவியரும் கூட பலர் இருந்தனர் . அவர் எலெக்ட்ரிகல் துறைக்கு பாடம் எடுக்கும் பேராசிரியர் .எங்கள் விடுதியும் பேராசிரியர்களின் குடியிருப்பும் ஒரே இடத்திலே இருக்கும் .வெளியில் இருந்து பார்ப்போருக்கு 300 மாணவிகள் தங்கி இருக்கும் பெண்கள் விடுதி உள்ளே இருப்பதே தெரியாது அந்த அளவு மரங்கள் மறைத்துக் கொண்டிருக்கும் . அவரின் சில மாணவிகள் மாட்டிக் கொண்ட பயத்தில் கட்டிலுக்கு அடியில் போய் ஒளிந்து கொண்டனர் .போச்சு அத்தனை பேரின் மானமும் போச்சு மாட்டிக்கொண்டோம் .இதில் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது கையும் களவுமாய் மாட்டிக் கொண்டோம் பொய் சொல்ல அங்கே இடமில்லை .வார்டன் கண்ணாரக் கண்டபின் வேறு எந்த விசாரணையும் தேவை இல்லை .நேரம் போகப் போக அத்தனைபேரின் படிப்பு எதிர்காலம் என்று ஒவ்வொருவரின் முகத்திலும் பல எண்ண ஓட்டங்கள் பிரதிபலிக்க அவர் வகுப்பு மாணவிகள் கண்ணிரண்டும் அருவியாய் மாறிக் கொண்டிருந்தன .
 
அவரைப் பார்த்த அதிர்ச்சியில் ஓடிக் கொண்டிருந்த படத்தைக் கூட நிறுத்த யாருக்கும் தெரியவில்லை .அந்த அறையில் இருந்த கம்ப்யூட்டர் அது வேலை செய்து கொண்டிருக்க வார்டன் படத்தை நிறுத்தச் சொல்ல பல்லியாய் பல பேர் சுவற்றோடு ஒட்டிக் கொண்டு கைகளை பிசைந்து கொண்டு எண்ண சொல்லப் போகிறார் என்று அவரின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றிந்தோம் .நானும் அந்தக் கூட்டத்தில் ஒரு ஆள் . விடுதியில்&nbsp; படம் பார்த்து வார்டனிடம் மாட்டிக் கொண்டால் அந்த விஷயம் வெளியே தெரிந்தால் எவ்வளவு அசிங்கமாய் இருக்கும் .குறிப்பாய் காலேஜ் பசங்களுக்கு தெரிந்தால் எப்படி இருக்கும் அவர்கள் முகத்தில் எப்படி விழிப்பது.வார்டன் என்னென்னவோ பேசினார் கடைசியில் படம் பார்த்த அத்தனை பேரின் பெயர்களும் துறை வாரியாய் ஒரு பேப்பரில் எழுதப் பட்டது .படத்தின் CD அவர் கைக்கு போனது . நடப்பது அத்தனையும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம் இனி என்ன நடக்கும் யாருக்கும் தெரியாது .வார்டன் அவர் வீட்டுக்கு போக அவர் பின்னாடியே மன்னிப்பு கேட்க&nbsp; அத்தனை பேரும் அவர் வீட்டு வாசலில் போய் நின்றோம் .அவர் எங்களை கண்டுகொண்டதாகவே தெரியவில்லை .சரி இனி நடப்பது நடக்கட்டும் என்று கடவுள் மேல் பாரத்தைப் போட்டுவிட்டு அனைவரும் அறைக்கு திரும்பினோம் .
 
<div style="text-align: left;"> பாதியிலேயே நின்று போன அந்தப் படத்தின் அடுத்த பாதி நான் ஒருவருடம் கழித்தே பார்த்தேன் . இத்தனை நடந்த பிறகும் எங்களுக்கு பெரிய அளவில் தண்டனை ஏதும் கிடைக்கவில்லை .அந்த விஷயம் அத்தோடு முடிந்து போனது . படத்தின் பெயர் தெரிந்து கொள்ள ரொம்ப ஆவலாய் இருக்கிறதா . விடுதி வாழ்க்கை பற்றி பேச்சு வருகையில் இந்த நிகழ்ச்சி கண்டிப்பாய் எங்கள் மலரும் நினைவுகளில் தவறாமல் இடம்பெறும் .அந்த அளவு வரலாற்று சிறப்பு பெற்ற படம் துப்புபவர்கள் வரிசையில் வரவும் "அழகிய தீயே ".என்னக் கொடுமை இது ?. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-6066313468813117924?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/6066313468813117924/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/02/blog-post.html#comment-form' title='9 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/6066313468813117924?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/6066313468813117924?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/02/blog-post.html' title='என்னக் கொடுமை இது ?.'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRX0yeCp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-7374432609305792899</id><published>2011-01-10T13:03:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.390+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.390+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='நீயா நானா'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='நட்பு'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><title>ஆணென்ன பெண்ணென்ன</title><content type='html'>ஆண் பெண் நட்பு போன வாரம் நீயா நானா விஜய் டிவியில் நடந்த நிகழ்ச்சி . ரொம்ப நாள் பிறகு நீயா நானா அதுவும் கொஞ்சம் பிடித்த தலைப்பு பார்க்க ஆரம்பிச்சதே கொஞ்சம் லேட் என்றாலும் சிலர் பேசியதைப் பார்த்தபோது லேட்டா பார்த்ததே நல்லது என்று இருந்தது . எதிரணியில் ஆண் பெண் நட்பு கூடாது என்று பேசியவர்கள் மனுசங்களா . அதிலும் மகளுடன்&nbsp; வந்த ஒரு ஆசிரியர் அவருக்கு இருந்த தெளிவு அவரிடம் படிக்கும் மாணவர்கள் பாவம் . அவர்தான் அப்படி&nbsp; என்றால் அவர் மகள் அதற்கு மேல் நாடக பாணியில் பேசியது&nbsp; பார்க்கவே வெறுப்பாய் இருந்தது . படிப்பு தவிர பசங்ககிட்ட பேச என்ன இருக்கு நான் படிப்பு பற்றி மட்டும்தான் பேசுவேன் என்றார் பெருமையாய் . அவர் தாய் அதனால்தான் என் பெண் எப்பொழுதுமே படிப்பில் முதலாவதாய் வருகிறாள் என்றார் கொடுமைடா சாமி . சிலர் ஆண் பெண் நட்பு இனக்கவர்ச்சி ,உடல்கவர்ச்சி என்று இபப்டி இவர்களால் இவ்வளவு மட்டமாய் சிந்திக்க முடிகிறது . இருட்டு ,தனிமை , தூண்டல் ,ஆண்,பெண் இறுதியில் பெண் பாவம் இப்படித்தான் அவர்களின் புரிதல் இருக்கிறது . நல்ல நட்பு மட்டுமே இருக்கும் இடத்தில் எத்தனை இரவுகள் வேண்டுமானாலும் எவ்வளவு தனிமையிலும் ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையில் எந்த அசம்பாவிதமும் நடக்காது . வெறும் உடல் சார்ந்து மட்டுமே ஆண் பெண் நட்பை பார்க்கும் கண்களில் தீயை வைக்க . என் படிப்புக் காலங்கள் அத்தனையும் ஆண்களுடன்தான் இருந்தது .கல்லூரியில் படிக்கும்போதே ஆண்களுடன் பெண்கள் பேசினால் விசாரணைக் கமிசன் வைக்காத குறையாக விசாரிப்பு இருக்கும் .அவர்கள் லிஸ்டில் முதல் ஆள் நான் தான் இருப்பேன் . அதன் பிரதிபலிப்பு இன்டெர்னல் மார்க் 12 மேலே தாண்டாது அதனாலேயே நான் மெனக்கிட்டு படிக்கிறதும் இல்லை ஒரேயடியாய் செமஸ்டர்தான் .அய்யய்யோ பசங்களுடன் எப்படித்தான் இந்தப் பெண்கள் பேசுகிறார்களோ என்று பேசிய பெண்கள் எல்லாம் இன்று காதல் திருமணம் செய்து சவுக்கியமாய் உள்ளனர் .நான்காம் வருடம் சுற்றுலா போய் திரும்பி கோவை வழியே வருகையில் இரவு எட்டு மணிக்கு எங்களை அப்படியே விட்டுவிட்டு கூட வந்த ப்ரொபசரின் பெண்ணை பிக் அப்&nbsp; செய்ய போயாச்சு . அந்த இரவில் ரோடு கிராஸ் பண்ணுவதில் இருந்து பாத்ரூம் .ஹோட்டல் என அத்தனை இடங்களுக்கும் எங்கள் கூட வந்தது பசங்கதான் . எங்கேயோ நான் மட்டும் தனியாய் மாட்டிகொண்டு பேக்கு மாதிரி ஒருவனிடம் பதில் சொல்லிக் கொண்டிருக்க எங்கிருந்தோ வந்து எனக்கு துணையாய் நின்றான் என் நண்பன் .அந்த இரவு பற்றிய விசாரணைக் கமிசன் ஏதும் வைக்கப்படவில்லை . இன்றும் பள்ளி கல்லூரி நண்பர்கள் பலர் தொடர்பில் இருக்கின்றனர் . காஸ்மீரில் இருக்கும் கல்லூரி நண்பன் வாழ்த்த எந்த பண்டிகைக் காலமும் மறந்ததில்லை . சென்னையின் ஒரு புது இடத்துக்கு போக வேண்டுமா உடனே நான் தொடர்பு கொள்வது நண்பனைத்தான் . BSNL எக்ஸாம் அன்று தரையில் கால் வைக்க முடியாத அளவு உள்ளங்கால் வலி அன்று ஒரே இடத்தில் என் நண்பனுக்கும் எனக்கும் எக்ஸாம் .என்னால் வர முடியாததை சொன்னபோது "லூசு ஒழுங்கா எக்ஸாம் வா நம்ம xxxxx வந்து உன்னை கூட்டிட்டு போவான்" என்று அவன் ட்ரெயினில் வர அவன் அறை&nbsp; எங்கள் கல்லூரி நண்பன் என்னை என் இடத்துக்கே வந்து பைக்கில் கூட்டிட்டு போய் எக்ஸாம் எழுத வச்சு திரும்ப கூடவே வந்த இன்னொருவன் என்று அத்தனையும் நான் கேளாமலே செய்தவர்கள் அவர்கள் .எங்கே போவதாய் இருந்தாலும் அம்மா/அண்ணா&nbsp; என் பசங்க கூடத்தான் போறேன் என்று சொன்னவுடனே அப்படியா சரி என்று என்னைப் பற்றி பயப்படாமல் வீட்டில் தைரியமாய் இருப்பர் . எந்த ரத்த சொந்த பந்தங்களுடனும் வராத ஒரு உணர்வு ,ஒரு தைரியம் ,நம்பிக்கை என்று எல்லாமுமாய் வருவது நண்பர்களிடம்தான் . நிகழ்ச்சியில் பேசியவர்கள் பெரும்பாலும் பாலுனர்வுடனே பேசினர். ஒரு பொது இடத்தில் ஆணோ பெண்ணோ அவர்களின் ஆடை சிறிது விலகி இருந்தாலும் எந்த தயக்கமும் இன்றி நண்பர்களால் மட்டுமே சொல்ல முடியும் . நிகழ்ச்சியில் பேசியவர்களின் பயம் நட்பு திருமணத்தில் போய் முடிந்து விடுகிறது அது வேறு ஜாதி திருமணமாய் ஆகிவிடுகிறது . இவங்க என்ன சொல்ல வராங்க அப்போ ஒருவரிடம் நம் நட்பை ஆரம்பிக்கும் முன் நீ என்ன ஜாதி என்று கேட்டுதான் பழக வேண்டுமா ?. அப்படி ஜாதியின் அடிப்படையில் வருவதற்கு பெயர் நட்பா ?.ஒத்த மன சிந்தனையை மட்டுமே அடிப்படையாய்க் கொண்டு எந்த நோக்கமும் இன்றி வருவதுதானே நட்பு . அப்படி வரும் நட்பு திருமணத்தில் முடிவதிலும் என்ன தவறு இருக்கப் போகிறது . என்னுடன் பள்ளியில் படித்தவன் என் பிரெண்ட் வீடு அருகிலேயே இவன்&nbsp; வீடும் உள்ளதால் அப்படியே போய் வருவது வழக்கம் .அவன் அம்மா அக்கா என அவர்கள் குடும்பத்துக்கு பிடித்து போய் இவனிடம் விரும்புகிறாயா என கேட்க இவனும் என்னிடம் மறைமுகமாய் சொல்ல என் விருப்பமின்மையை நானும் சொல்லிவிட்டேன் . அதன் பின்னரும் எங்களுடனான நட்பு தொடர்கிறது . நல்ல குடும்பம் ,நல்ல படிப்பு ,நல்ல&nbsp; வேலை எந்த விதத்திலும் குறைவில்லை .ஆனாலும் அவன் டவுசர் போட்ட காலம் முதல் தெரியும் என்பதால் அவனை ஒரு வளர்ந்த&nbsp; பையனாகவே நான் நினைத்து பழகவில்லை . பத்து வருடங்களுக்கும் மேலான நட்பு அந்த ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு பின்&nbsp; நட்பாகத்தான் இன்றளவும் இருக்கு . பேய் ,பிசாசு ,பரதேசி ,பன்னிகுட்டி ,லூசு ,பக்கி இன்னும் இதையும் தாண்டிய பல அரிய வார்த்தைகளை தங்கு தடையின்றி நண்பர்களிடம் மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும் .என் குரலோ முகமோ கொஞ்சம் சோகமாய் இருந்தாலும் "ஏண்டா டல்லா இருக்கே " "சரி ஆய்டும் குட்டிமா பீல் பண்ணாதே ", "பக்கி அழாதே ","சும்மா தட்டி விட்டுட்டு போவியா " என்று வரும் ஆறுதல்கள் நண்பர்களிடம்தான் . சொந்தக் கதை சோகக் கதை மத்தக்&nbsp; கதை என்று மணிக்கணக்காய் பேசி சிரிப்பதும் நண்பர்களிடம்தான் . எந்த தொடக்கமும் இன்றி வாழ்வோட்டத்தின் இடையில் வந்து சேரும் அந்த உறவுகள்தான் எத்தனை வலிமையானவை . அதை வெறும் இனக்கவர்ச்சி என்று பாலியலோடு தொடர்பு படுத்திப் பேசும் பதர்களை என்ன செய்வது ?. எந்த பிரதிபலனும் பாராமல் ஒருவருக்கொருவர் செய்திடும் உதவிகள்தான் எத்தனை எத்தனை . இது உன்னால் செய்ய முடியுமா என்று கேளாமல் இதை நீ செய்றே என்று கட்டளையிடும் அன்பு வேறு யாரிடம் இருக்கும் . நண்பனிடமிருந்து அழைப்பு "மதார் எனக்கு கல்யாணம் இப்பவே return ticket எடுத்துடு " அவன் பேசியதும் சிரிப்புதான் வந்தது . என்ன நம்பிக்கையில் நீ என்னை வா என்று கூட அழைக்காமல் டிக்கெட் போடுவதைப் பற்றி பேசுறே அவ்வளவு நம்பிக்கையா&nbsp; என்மேல்&nbsp; என்றால் அவன் சிரிக்கிறான் . நீ என் பிரெண்ட் கண்டிப்பா&nbsp; வருவே வரணும் என்றான் இதற்க்கு பெயர் என்ன ?. கூடப் பிறந்த உறவுகளிடம்கூட உதவி கேட்க தயங்குகையில் எந்த தயக்கமும் இன்றி முதலில் கேட்பது நண்பர்களிடம்தான் . எத்தனை வயதானாலும் சின்னக் குழந்தைகள் போல் நம்மை இயங்க வைப்பதும் நண்பர்கள்தான் .நண்பர்களில்லா வாழ்க்கை நீரிலா பாலைவனம்போல்தான் . நட்பு என்ற வார்த்தையில் ஆணென்ன பெண்ணென்ன எல்லாமே மனதில் இருக்கிறது&nbsp; .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-7374432609305792899?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/7374432609305792899/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/01/blog-post_8715.html#comment-form' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7374432609305792899?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7374432609305792899?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/01/blog-post_8715.html' title='ஆணென்ன பெண்ணென்ன'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXo4eCp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-5011722752824805928</id><published>2011-01-07T12:24:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.430+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.430+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='முன்னோர்கள்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம்'/><title>ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம்</title><content type='html'>சென்னையின் புத்தகக் கண்காட்சி இப்பொழுது நடந்து கொண்டிருக்கிறது .என்னுடைய வாசிப்புத் திறன் ரொம்பவே கம்மி நாவல் ,காமிக்ஸ் ,வரலாறு இந்த அளவு மட்டுமே நான் இன்னமும் நின்று கொண்டிருக்கிறேன் அதுவே ரொம்ப நல்லது . இலக்கியம் என்றால் கிலோ என்ன விலை என்று கேட்கும் ரகம் நான் .புத்தகக் கண்காட்சிக்கு சும்மா வேடிக்கை பார்க்க மட்டுமே போயிருந்தேன் .அங்கு வந்த மத்த பதிவர்கள் எல்லாம் தேடித் தேடி வாங்கிய புத்தகங்கள் பார்த்து எனக்கு மயக்கம் வராத குறைதான் .சரி நாமளும் ஏதாவது வாங்கலாமே என்று சுற்றி&nbsp; வருகையில் கண்ணில் தென்பட்டது ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம் .என் அம்மா பிறந்த மண் அப்பாவின் மூதாதையர் வாழ்ந்த இடம் .பேருந்தில் நெல்லை நோக்கி செல்லும் போதெல்லாம் ஆதிச்சநல்லூர் கிராமம் அடுத்து நிற்கும் பெரிய மேடு அதில் அரசின் அழிந்து போன எழுத்துகள் தாங்கிய பாதுகாக்கப் பட்ட சின்னம் என்ற பலகை அமைதியாய் ஓடும் தாமிரபரணி என இதற்குள் எத்தனையோ மர்மங்கள் என்னுள் புதைந்துள்ளன தெரிந்துகொள் என்று சொல்லும் . சின்ன வயதில்&nbsp; இருந்தே வரலாறு பாடம் படிக்க பிடிக்கும் அப்படி படித்த வரலாறுகளில் ஆதிச்சநல்லூர் பெயரும் வரும் .அந்த ஆதிச்சநல்லூர் தான் இதுவா என்றும் குழப்பம் வரும் தமிழ்நாட்டில் ஒரே பெயரில் இரண்டு இடங்கள் வேறுவேறு மாவட்டத்தில் உள்ளன .அந்த பாதுகாக்கப் பட்ட சின்னம் பலகை பார்த்த நாள் முதல் இந்த இடம்தான் நாம் வரலாறு பாடத்தில் படித்த இடம் என திட்டவட்டமானது . புத்தகம் அட்டையைப் பார்த்தவுடனே வாங்கிவிட்டேன் .வாங்கிய பிறகு கூட இருந்த பதிவர்களில் ஏதோ ஒரு குரல் இது தஞ்சை என்று சொல்ல ஏதோ ஒன்று வரலாறு படிக்கிறேன் என்றேன் .காலையில் புத்தகத்தின் பின் அட்டையில் தாமிரபரணி ஆற்றங்கரை என்று பார்த்ததும் தான் பசி போன போடம் தெரியவில்லை .மொத்தமே 63 பக்கங்களில் எவ்வளவு விறுவிறுப்பாய் தொலைந்த ஒன்றைத் தேடும் தேடலுடன் காலை உணவையும் மறந்து படித்தேன் . அதில் நான் தேடியது என் முன்னோர்களைத்தான் என்பது பாதியிலேயே தெரிந்துவிட்டது . ஒருவயது வரை திருநெல்வேலி வரத்து கிடையாது எல்லாம் கிழக்கே திருசெந்தூர் வரையே இருக்கும் .கல்லூரி படிக்கும் காலத்திலேயே ஒவ்வொரு முறையும் அந்த ரோட்டில் பயணிக்கையில் இதைப் பற்றி என்றாவது ஒருநாள் நாம் தெரிந்து கொள்ளமாட்டோமா என்று இருக்கும் . திருநெல்வேலியில் இருந்து திருச்செந்தூர் போகும் வழியில் கருங்குளம் அடுத்து புளியங்குளம் என்று ஒரு இடம் வரும் அதுதான் ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம் .அதன் அருகிலேயே ஆதிச்சநல்லூர் என்ற கிராமமும் இருக்கும் .அதனை அடுத்த இடங்களில் என் முன்னோர் வாழ்ந்த இடங்கள் . இன்று அகழ்வாராய்ச்சி துறையினரால் பலகை வைக்கப் பட்டு இருக்கும் இடம் இரண்டு மேடுகள் இருக்கும் நடுவில் திருச்செந்தூர் சாலை போகும் இடப்புறம் தாமிரபரணி ஓடும் .அந்த இடத்தின் அமைப்பை பார்த்து மற்ற இடங்கள் எல்லாம் சமமாய் இருக்க அந்த இடம் மட்டும் மேடாய் இருக்க அருகிலேயே தாமிரபரணி ஓட அடுத்து விவசாய நிலங்கள் இருக்க கண்டிப்பாய் அந்த&nbsp; மேடான பகுதியில் ஒரு அரண்மனைதான் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன் . அது எந்த அளவு நிஜம் என்று தெரியவில்லை . திருநெல்வேலியில் இருந்து திருச்செந்தூர் வரும் வழியில் பாதசாரிகள் தங்கிச் செல்ல என அந்தக் காலத்தில் கற்களாலேயே கட்டப் பட்ட சத்திரங்கள் சில குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் இருக்கும் .கிருஷ்ணாபுரம் ,அடுத்து இந்திய வானிலை நிலையம் இருக்கும் இடம் ,புளியங்குளம்,ஆழ்வார்திருநகரி ,புறையூர் என்று இன்றளவும் கொஞ்சமும் சிதிலடையாமல் நிமிர்ந்து நிற்கின்றன .அதிலும் புறையூரில் இருக்கும் சத்திரம் ரொம்ப பெருசு உள்ளே தாகம் தீர்க்க கிணறு வரை உண்டு ஒரே நேரத்தில் நூற்றுக் கணக்கில் படுத்துறங்கும் அளவிலான சத்திரம் அது . சத்திரங்கள்&nbsp; , நெல்லையப்பர் கோவில் ,கிருஷ்ணாபுரம் ,திருச்செந்தூர் என பெரிய கோயில்கள் நிறைந்த இடம் .எப்போதும் வற்றாமல் ஓடும் தாமிரபரணி செழித்து விளையும் விளை நிலங்கள் சின்ன சின்னதாய் அங்கங்கே தென்படும் சிவன் கோயில்கள் என்று எல்லாம் எனக்கு தெரிய வருகையில் கண்டிப்பாய் அங்கே ஒரு நாகரீகம் பெரிய அளவில் இருந்திருக்க வேண்டும் பல ராஜாக்கள் அந்நிலைப்பரப்பை கட்டி ஆண்டு&nbsp; இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது .அது பொய்யில்லை என்பது ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம் படிக்கையில் தெரிந்தது .மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அங்கே தமிழர்களின் நாகரீகம் எந்த அளவில் இருந்திருக்கிறது என்பது தெரிகிறது . அக்காலத்தில் அவர்கள் பயன்படுத்திய ஆளுயர தாழிகள் ,சின்ன தாழிகள் இன்னமும் எங்கள் வீட்டின் ஓரத்தில் நிற்கின்றன .அந்தக் காலத்தில் என் முன்னோர்களுக்கு சீதனமாய் மாட்டு வண்டிகளில் பெரிய பெரிய குதில்கல்தான்(தாழி இன்றைய வழக்கு மொழி குதில் ) போகுமாம் . என் வீட்டு முற்றத்தின் ஒரு ஓரத்தில் ஒரு இடம் மட்டும் வட்டமாய் இருக்க என்ன அது என்று தோண்டி எடுக்கையில் அதிலும் ஒரு தாழியின் அடிப்பகுதி கிடைத்தது . நான்கடி உயர குதில் அதன் மேல் சின்ன மண்பானை அதன் மேல் சின்ன கலசம் என்று அடுக்கடுக்காய் வீட்டில் அடுக்கி வைத்திருப்பார் அம்மா .ஒவ்வொன்றிலும் ஒருஒரு தானியம் இருக்கும் இடத்தை அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று எல்லாம் இன்று ஓரங்கட்டப்பட்டு சணல் மூடைகளும் பிளாஸ்டிக் வாளிகளும்&nbsp; அங்கு இருக்கின்றன . தாழி அடுக்கு முறையும் அதில் அம்மா தானியம் போட்டு வைத்ததும் தற்செயலான ஒன்றாய் இருக்க வாய்ப்பில்லை அது காலங்காலமாய் என் அம்மாவின் அம்மா அவரின் அம்மா என்று அந்தப் பழக்கம் தொடர்ந்திருக்க வேண்டும் . நான் அரண்மனை என்று நினைத்திருந்த இடம் இறந்தவர்கள் புதைக்க பயன்பட்ட இடம் என்று புத்தகத்தில் இருக்கின்றது . இன்னமும் எனக்கு அதன் மேல் நம்பிக்கை வரவில்லை . அந்த இடத்தில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் தோண்டி எடுக்கப்பட்ட பல பொருட்கள் பெர்லின் ,பாரீஸ் பழம்பொருட் காட்சியகத்தில் அலங்கரிக்கின்றனவாம் திருட்டு ஆங்கிலேயர்கள் . பின்னாளில் எடுக்கப் பட்ட பொருட்கள் எழும்பூர் பழம்பொருட்காட்சியில் இருக்கின்றனவாம் நேரில் போய் பார்க்க வேண்டும் .மேட்டை பார்க்கும்போதெல்லாம் இதை எப்பொழுது தோண்டுவர் ஆராய்ச்சி செய்வர் இதனுள் உறங்கிக்கிடக்கும் மர்மங்கள் என்னென்ன என்று இருக்கும் . ஆராய்சிகள் நடந்திருக்கின்றன ஆனால் இன்னமும் முற்றுப்பெறவில்லை என்பது மட்டும் தெரிகிறது . புத்தகத்தில் இருக்கும் ஒன்று தங்க பட்டைகள் திருமணத்தின்போது நெற்றியில் அணியும் பட்டைகள் அங்கே கிடைத்திருக்கின்றன .அந்தப் பழக்கம் எனக்குத் தெரிந்து அந்தப் பகுதியில்&nbsp; எந்த சமூகத்திடமும் இல்லை . நூற்றுக் கணக்கான தாழிகளில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே அவை கிடைத்திருக்கின்றன .ஒருவேளை அந்தப் பழக்கம் உள்ள மக்கள் வேற்று இடங்களுக்கு அதன் பின்னர் இடம்பெயர்ந்து விட்டனரா அல்லது அந்தப் பழக்கம் அடியோடு அம்மக்களிடமிருந்து மறைந்து போய்விட்டதா தெரியவில்லை . இன்னமும் வெளிஉலகில் அறியப்படாத பல ரகசியங்கள் அடங்கியப் பகுதி கால நிலையில் பருவ மாற்றங்களில் மண்ணில் புதையுண்டு கிடக்கின்றன . அகஸ்திய முனிவர் வழிபட்ட ஒன்பதாவது சிவன்கோயில் ராஜபதி சிவன்கோயில் ,அடுத்து கோயில் என்ற ஒன்றே இல்லாத நிலையில் புளிய மரத்தடியில் அழியாமல் இருக்கும் பெரிய லிங்கம் ,அடுத்து மேற்கே பார்த்த சிவன்(தெய்வங்கள் கிழக்கு பார்த்தே இருக்கும் ) என்று சிவனடியார்களின் திருத்தலமாய் அப்பகுதி&nbsp; இருந்திருக்கிறது . இப்பொழுது ஓடும் தாமிரபரணியின் பாதையே வேறு என்பதும் இந்த மூன்று சிவன் கோயில்களும் பழைய தாமிரபரணி நதிக்கரையில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதும் எத்தனை பேரால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும் ஆனால் அதுதான் நிஜம் என்று சொல்லும் பழைய வரலாறு நானும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன் . ஆசிரியர் கடைசியில் மண்டையை பிய்க்கும் அளவில் ஒன்றை வைத்துவிட்டார் . கல்கியின் ஒரு நாவலில் அநேகமாய் அது பொன்னியின் செல்வனாய் இருக்க வேண்டும் பழையாறை என்ற ஒரு இடம் வரும் அது இப்பொழுது எந்தப் பெயரில் இருக்கின்றது ?.கல்கியின் நாவல்களில் வந்த இடங்கள் நிறைய இன்று பெயர் மாற்றம் பெற்று வேறு பெயரில் இருக்கின்றன அதில் வரும் ஆற்றின் பெயரை வைத்து அது இந்த நகரமாய் இருக்க வேண்டும் என்று ஊகித்து படித்தேன் .குடந்தை ஜோதிடர் என்று வரும் குடந்தை என்ற இடம் இப்போதும் இருக்கிறதா அல்லது அது இன்று இருக்கும் கும்பகோணமா . பழையாறை என்ற இடம் எங்கே உள்ளது தெரிந்தவர் யாரேனும் சொல்க .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-5011722752824805928?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/5011722752824805928/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/01/blog-post_4827.html#comment-form' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5011722752824805928?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5011722752824805928?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2011/01/blog-post_4827.html' title='ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXo-cSp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-2924478402869066146</id><published>2010-12-30T15:36:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.459+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.459+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கவிதை'/><title>மெளன யுத்தம்</title><content type='html'>பேசாமலே இருந்து விடலாம் என்ற எண்ணம் உனக்கு பேசாமலே இருந்து விடுவாயோ என்ற பயம் எனக்கு பேசித்தான் என்ன கிடைக்கிறது என்ற கேள்வி உன்னுள் பேசித்தான் என்ன இழக்கிறாய் என்ற பதில் என்னுள் பேசியே சாகடிக்கும் ஜீவன் நான் பேசாதே என்றொரு&nbsp; வார்த்தையில் எனை சாகடிக்கும் ஜீவன் நீ உன் திடீர் மவுன யுத்தத்தின் காயம் பட்ட என் மனக் குமுறலின் ஈனஸ்வரமும் உன் காதுகளில் வந்து எட்டலையோ உன் குரலுக்கு நீ பூட்டிட்ட தேதியறிவேன் உன் காதுகளுக்கும் நீ பூட்டிட்ட சேதியறியேன் நீ போகுமிடமெல்லாம் பின் தொடர மறுக்கும் உன் நிழலினும் மேலாய் ஊடுருவி உனைத் தொடரும் என் நிழலும் உன் கண்களில் விழாமல் போனதன் காரணமென்னவோ குருடல்லவோ நீ உன் யுத்தத்தின் காரணமறிய உனைத் தொடரும் என் பயணத்தின் ஒரு நேரத்தில் எனைக் கடந்து நீ செல்லும் ஒரு நிமிடமேனும் நில்லடி தோழி நீர் வற்றிப் போன என் கண்களின் கேள்விகளுக்கு ஒரு வார்த்தையிலாவது பதில் சொல்லடி தோழி உன் யுத்தம் களைக்கும் தேதியினை நீ சொல்லும் சேதியினை அறிந்திடவே மவுனமாய் நானும் காத்திருக்கிறேன் !!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-2924478402869066146?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/2924478402869066146/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_2263.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2924478402869066146?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2924478402869066146?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_2263.html' title='மெளன யுத்தம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXoyeSp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-5401331060139409023</id><published>2010-12-29T18:39:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.491+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.491+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கிராமம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='மீன்'/><title>அது ஒரு மீன் காலம்</title><content type='html'>இந்நேரம் கோயில் திருவிழா இனிதே நடந்து முடிந்திருக்கும் . கார்த்திகை&nbsp; அதைத் தொடர்ந்த கோயில் திருவிழா என இரண்டு மாதங்களாய் ஊரே கடைபிடித்த விரதமும் இன்றைய மதியப் பொழுதுடன் இனிதே முடிவுக்கு வந்திருக்கும் . இன்று மதிய உணவு மட்டுமே அசைவம் இருக்கும் இன்னும் ஒரு வாரம் அதாவது வரும்வாரம் செய்வாய் வரை அசைவம் இருக்காது . கார்த்திகை வந்தாலே குளத்தின் கரையிலும் வாய்க்கால்களிலும் எந்த வித&nbsp; பயமுமின்றி துள்ளி விளையாடும் மீன்கள் . ஆம் அவை தெளிந்த நீரில் நம் காலில் வந்து விளையாடிச் செல்லும் அழகே&nbsp; தனி தான் . குட்டி குட்டி மீன்குஞ்சுகள் வாய்க்கால் கரையோரத்தில் செழித்து நிறுக்கும் புற்களினூடே துரத்திச் சென்று இருக்கை&nbsp; கூட்டி கைகளில் அதைப் பிடிக்கையில் மனம் பறக்கும் ஆகாயத்தில் . அப்படியே பிடிக்கும் நிறைய மீன் குஞ்சுகள் மொத்தமும்&nbsp; ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் விட்டு சேர்த்தெடுத்து தெருக் கிணற்றில் விட்டு அதற்கு கொடுக்கும்&nbsp; விடுதலை&nbsp; . பிடிக்கும்போது அது கெண்டையா , கெளுத்தியா என்று தெரியாது . ஒவ்வொருமுறை கிணறைத் தாண்டும்போதும் நாம் விட்ட மீன்குஞ்சுகள் கூட்டமாய் ஒருஒரத்தில் நிற்பதை மனம் வேடிக்கை பார்க்கும் . நாட்கள் போகப் போக விட்ட குஞ்சுகள் எல்லாம் பெரிதாகி பெரிய மீன்களாய் கிணற்றுக்குள்ளேயே சுற்றி வரும்போது எதையோ சாதித்துவிட்ட உணர்வு&nbsp; வரும். நான் விட்ட கெண்டை மீன் அந்த கல்லுக்கு கீழே இதோ நான் விட்ட கெளுத்தி&nbsp; என்று அப்பொழுது மனதுக்குள்ளேயே வரும் சந்தோசம் வடிக்க வார்த்தைகளில்லை . வீட்டுக் கொப்பரையினுள் அண்ணன் பிடித்து வந்து விட்டிருக்கும் விலாங்கு மீனும் விரால் மீனும் பார்க்கவே பாம்பு மாதிரி தோற்றத்தில் பயமுறுத்தும் .&nbsp; அதுவரை குளத்தில் ஒய்யாரமாய் எந்தக் கட்டுப்பாடுமின்றி சுற்றிவந்த விலாங்கும் விராலும் பாதிக் கொப்பரைத் தண்ணீரில் மூஞ்சு முட்ட முட்ட சுற்றி வரும் . அதைத் தொட்டு தொட்டு விளையாடும் என் கைகள் , அதை மட்டுமா தொடும் சுவற்றில் நிற்கும் பள்ளியின் வாலைக் கூட விட்டு வைக்காமல் ஓசையின்றி தொடும் . கார்த்திகை மாதம் முழுவதும் சுதந்திரமாய் சுற்றி&nbsp; வந்த மீன்கள் இன்னொரு செய்வாய்க்கு பிறகு ஆழ்&nbsp; நீரில் மட்டுமே இனி விளையாடும் . தரையோடு தரையாய் ஊர்ந்து செல்லும் உழுவை மீனும் கன்னங்கரேல் என்றிருக்கும் தேழி&nbsp; மீனுமே பயமெனக்கு . இறந்துவிட்டதாய் நினைத்து ஒருமுறை மீன்களுடன் விளையாடுகையில் என் ஆட்காட்டி விரலை வாய்க்குள் வைத்துக் கொண்டு தரவே மாட்டேன் என்று அடம்பிடித்தது ஒரு உழுவை மீன்&nbsp; .சின்ன வயதில் விரலில் அந்த மீனோடு நடு முற்றத்தில் நான் துள்ளிய ஆட்டம் இன்னும் மறக்கவில்லை குளம் வற்றிய நிலையில் கடைசித் தண்ணீர் இருக்கும் காலங்களில் மட்டுமே காணக்கூடிய தேளிமீன். சரியாய் பள்ளி இறுதி விடுமுறையில் ஏப்ரல் மே மாதங்களில் சில ஆண்டுகளில் மட்டும் பருவமழை பொய்க்கும் காலங்களில் குளம் வற்றிப் போகும் . அப்பொழுது குளத்தினுள் காணும் சின்ன சின்ன ஓடைகளில் நெலுநெலுவென்று தண்ணீருக்கும் மீனுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் திரியும் தேளிமீன்கள் எங்கள் விளையாட்டுப் பொம்மைகள் . அதன் முள் பட்டால் ரத்தம் வரும் உயிர் போகும் அளவுக்கு வழி எடுக்கும் என்று தெரிந்தும் ஓடையின் கரையோரத்தில் இருந்துகொண்டே கைகளால் மீனை கரைக்கு தள்ளும் விளையாட்டு . யார் யார் எவ்வளவு மீன் பிடித்தோம் என்று அங்கு ஒரு போட்டியே நடக்கும் எப்படியும் அன்றைய பொழுதில் கண்டிப்பாய் நான் இரண்டு சொட்டுகலேனும் ரத்தம் காவு கொடுத்திருப்பேன்&nbsp; . காயம் பட்ட இடத்தில் மண்ணெடுத்து பூசும் காட்சிகள் சினிமாவில் பார்க்கும்போதெல்லாம் நான் தேளிமீன் முள் கொட்டி வழியில் துடிக்கும்போது சின்ன கெண்டை மீன் எடுத்து அந்த இடத்தில் யாரோ ஒருவர் தேய்த்து விட்ட பொழுதுகள் வந்து போகும் . தேய்த்துவிட்டவரின் முகம் மட்டும் சத்தியமாய் மறந்து போயிருக்கும் .ஒருஒரு காலகட்டத்திலும் ஒருஒரு மீன்வரத்து அதிகமாய் இருக்கும் . &nbsp;நடுவிரல் அளவில் வெள்ளையாய் இருக்கும் வாலை மீன் அதன் தலையை கைகளாலேயே படக் படக் என ஒடித்துவிடலாம் . எதையுமே வேகமாய் செய்தே பழகிவிட்ட என் கைவிரல்கள் குறைந்த நேரத்தில் அத்தனை மீன்களின் தலையை துண்டித்திருக்கும் . கையில் பிடிக்கவே நான் நிற்கவே&nbsp; மாட்டேன் என்று த்ரிகிடனத்தோம் ஆடும் கெளுத்தி மீன் தான் அதிக நேரம் உயிரோடு இருக்கும் . அதன் முதுகில் இருக்கும் முள் எடுக்க ரொம்பவே கஷ்டப்பட வேண்டும் , ஆனாலும் அதன் சுவை அதிகம் .மண்ணோடு மண்ணாக கரையோரத்தில் மேயும் அயிரை மீன் ஒரு காலத்தில் மட்டும் கிடைக்கும் நான்கைந்து மீன்கள் சேர்ந்தாலும் சுண்டு விரல் அளவே இருக்கும் மீன் . அதே அயிரை மீனை&nbsp; விடவும் சின்னதாய் கிடைக்கும் கூனி மீன் . நேராய் இருக்கும் மீன் குழம்பில் போட்டவுடன் சுருண்டு வளைந்து சிவப்பு நிறத்தில் வந்து நிற்கும் . கூனி மீன் சாப்பிட எங்களுக்குள் சகோதர யுத்தமே&nbsp; நடக்கும் . அக்கா அல்லது நான் யார் முதலில் சாப்பிட்டாலும் அடுத்து ஒரு கூனி மீன் கூட குழம்பில் இருக்காது மொத்தமும் வடி கட்டிவிடுவோம் .மீன் பிடித்து ஓடி விளையாண்ட இடத்திலும் மூழ்கி நீச்சலடித்த&nbsp; இடத்திலும் நடந்த ஒரு பட சூட்டிங் கேட்டு வாய் விட்டுச் சிரித்தேன் . உச்சி வெயில் வேளையிலும் சில்லென்று இருக்கும் கழுத்து வரை மூழ்கடிக்கும் நீரில் டேக் மேல் டேக் வாங்கி வெடவெடத்துப் போன ஹீரோ பாவம் அதிலும் ஹீரோயின் கூட ரொமான்ஸ் விடும் காட்சியாம் பாவம் அந்த ஹீரோ அன்று நிச்சயமாய் அவருக்கு சளி பிடித்திருக்கும் . பாடலில் வந்த அந்தக் காட்சியில் அவர் பெண்ணிடம் விட்ட ரொமான்ஸ் மட்டுமே மற்றவருக்குத் தெரிந்திருக்கும் அவரது&nbsp; வெலவெலத்து நடுங்கிய முகம் பார்த்து ஐயோ பாவம் என்றிருந்தது . ம் ம் மீண்டும் நானும் சிறுமியாய் மாற வேண்டும் புற்களினூடே கைகோர்த்து மீன்குஞ்சுகள் பிடிக்க வேண்டும் . என் குழந்தைக்கேனும் மீன்&nbsp; பிடிக்க கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-5401331060139409023?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/5401331060139409023/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_6861.html#comment-form' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5401331060139409023?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5401331060139409023?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_6861.html' title='அது ஒரு மீன் காலம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXs8fyp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-5405836526665848199</id><published>2010-12-25T00:23:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.577+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.577+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='பொது'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ஜாதி'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சமூகம்'/><title>நான் இன்ன ஜாதி நீ என்ன ஜாதி</title><content type='html'>வேதம் புதிது இந்த மாதிரியான படங்கள் பெரும்பாலும் தனியே இருந்தே பார்த்தே&nbsp; பழக்கம் ஏனோ இந்த முறை வேதம் புதிது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து பார்த்தது சந்தோசம் குடுத்தது .இந்தப் படம் கண்டிப்பாய் அனைவரும் ஒருமுறையேனும் பார்க்க வேண்டிய படம் . படம் முடிந்ததுமே இப்பவும் இந்த மாதிரி ஜாதி வெறி பிடிச்சு இருக்குறாங்களா எண்ண எல்லோரும் படிச்சு வராங்களே என்ற தத்துவத்தை தோழி உதிர்க்க அவளின் இயலாமையை நினைத்து என்ன சொல்ல .இந்த படம் மட்டும் அல்ல இதைப் போல் இன்னும் ஆயிரம் ஓராயிரம் படங்கள் வந்தாலும் நம் மக்கள் இப்படியேதான் இருப்பர் .ஜாதிவெறி பிடித்த மனிதர்களை தீயிலிட்டு கொளுத்தினாலும் தீராது அவர்கள் மண்ணில் மறையும் வரையிலும் இது மாறாது . படத்தின் ஒரு இடத்தில் சிறுவன் ஆற்றை கடந்ததும் சத்யராஜைப் பார்த்து ஒரு கேள்வி கேட்பான் "வார்த்தைக்கு வார்த்தை பாலு xxxx என்று சொல்றீங்களே பாலு என்பது உங்கள் பெயர் பின்னாடி இருப்பது என்ன நீங்க படிச்சு வாங்கிய பட்டமா ? நான்&nbsp; கரை ஏறிட்டேன் நீங்க எப்போ ஏறுவீங்க" இதைக் கேட்டதும் சத்யராஜ் கன்னத்தில் ஒரு கை அறைவது போல் பல முறை வரும் . சின்ன வயதில் இந்தப் படம் பார்த்திருந்தால் கூட இந்த அளவு ஒன்றிப் போய் பார்த்திருப்பேனா அல்லது காட்சிகளின் வீரியம் இப்பொழுது போல் அன்று புரிந்திருக்குமா தெரியவில்லை . பையன் படிச்சு முடிச்சு படி தாண்டி வேலைக்கு போகும்போதே காதில் கூடவே மந்திரமும் ஓதப் படுகிறது . ராசா என்ன ஆனாலும் சரி உனக்கு நம்ம ஜாதிலதான் கல்யாணம் முடிக்கணும் தடம் மாறிப் போயிராதப்பா . மனம் விரும்பிய ஆண் பெண்&nbsp; வேறு ஜாதியாய்&nbsp; இருந்து தொலைத்தால் குடும்ப வறட்டு கவுரவுத்துக்காக அதை ஒடித்து தன் ஜாதி பெண் ஆண்&nbsp; எடுத்து முடிக்கும் உணர்சிகளற்ற திருமணங்களே ஏராளம் . உனக்கு என்னத் திருமணம் பிடிக்கும் காதல் திருமணமா , வீட்டில் பார்த்து முடிப்பதா என்று கல்லூரி படிக்கையிலேயே பெண்கள் ஒவ்வரிடமும் திருமணம் பற்றிய கேள்விகள் போகும் . எல்லோரும் ஏதாவது ஒன்றை சொல்ல கலப்புத்திருமணம் என்று என் வாய் சொல்லும் . எல்லோரும் ஒரு வழியில் போனால் நீ மட்டும் வேற வழியிலேயே போ என்று திட்டும் விழும் . ஒரு பாடத்துக்கு எல்லோரும் ஒரு புக் படித்தால்&nbsp; யாருமே படிக்காத ஒரு புக் வைத்து நான் மட்டும் படிப்பேன் . எலோரும் செய்வதையே நாமும் செய்தால் மற்றவர்களுக்கும் நமக்கும் என்ன வித்தியாசம் ? . கலப்புத்திருமணம் என்று அன்றைக்கு நான் சொல்லும்போது அதில் இருக்கும் மற்ற குடும்ப விஷயங்கள் பற்றி அந்த அளவு தெரிந்திருக்கவில்லை . நீயா நானா நிகழ்ச்சியில் ஒரு நாள் கலப்புத் திருமணம் பற்றிய விவாதம் போகும்போது அட இது நம்ம பகுதியாச்சே என்று நிகழ்ச்சி முழுக்க இருந்து பார்த்ததில்தான் தெரிந்தது கலப்புத் திருமணதிற்கு ஆண்களைவிடவும் பெண்களின் ஆதரவு அதிகம் இருந்தது . ஆண்கள் சொல்லிய காரணங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஏட்டில் பதிக்கப்பட வேண்டியவை . குடும்பம் , சடங்கு , சம்பிரதாயம் இவற்றில் பெண்களைவிடவும் ஆண்களின் ஈடுபாடு ரொம்பவே அதிகமாய் இருப்பது தெரிந்தது . வேறு ஜாதிப் பெண் என்றால் மேற்சொன்ன சங்கதிகள் எல்லாம் மாறும் இவர்களால் புதிய சங்கதிகளுக்கு உட்படித்திக் கொள்ள முடியாதாம் பல பிரச்சனைகள் வருமாம் .வர பெண்ணுக்கும்தானே எல்லா சங்கதிகளும் புதுசு அவள் அதை ஏற்க தயாராய் இருக்கும்போது ஆண்களால் வேறு&nbsp; ஜாதி சங்கதிகளுக்கு பழக முடியாதாம் .இந்த இடத்தில் நளினி ஜமீலா சொன்ன ஒரு பொன்வாசகம் நினைவுக்கு வந்ததைத் தடுக்க முடியவில்லை . அந்தக் காலத்தில் படிப்பறிவு என்பது குறைந்தே இருந்தது அதனால் மக்கள் ஜாதிவெறி பிடித்து அலைந்தனர் இன்று எல்லோருமே ஒரே வகுப்பில் இருந்து படம் படிக்கின்றனர் ஜாதி வெறி குறைந்து இருக்கிறது&nbsp; என்ற கருத்து எத்தனை பேருக்கு ஏற்புடையதோ என்னால் ஏற்க முடியவில்லை .15 வயதிலேயே சக மாணவன் பஸ்ஸை கொளுத்தணும் மரத்தை வெட்டிப் போடணும் என்று சிவந்த கண்களுடன் வகுப்பில் பேசும்போது அவன் மனிதன் என்பதையும்&nbsp; தாண்டி நான் இன்ன&nbsp; ஜாதி அதற்கு நான் இப்படி பேசுவதே என் வீரம் என்ற அவன் ஜாதி வெறி அவன் கண்களில் தெரிந்தது .பள்ளியில்தான் மாணவர்கள் அப்படி இருப்பர் கல்லூரி வயது வந்த பக்குவப் பட்ட மாணவர்கள் படிக்கும் இடம் என்று நினைத்திருந்தேன் அதிலும் மண் விழுந்தது . உதவித்தொகைப் பெறும் மாணவனைப் பற்றிய இளக்காரப் பேச்சும் அவர்களின் நடவடிக்கைகளும் ஏராளம் . பாதி செய்திகள் கல்லூரி முடிந்த பின்னரே காதுக்கு வந்தன .மாணவர்&nbsp; விடுதியில் நடந்த பல ஜாதிச் சண்டைகளும் அவர்கள் கட்டி உருண்ட செய்திகளும் கேட்கையில் இந்த மாதிரி பிசாசுகளுடனா படித்தோம், பழகினோம்&nbsp; என்று அவர்களுடனான காலங்கள் நினைத்து பார்க்கவே அருவருப்பாய் இருந்தது .பெண்கள் விடுதியில் ஒரு நல்ல விஷயம் இருந்தது ஒரு பொதுவான விஷயம் எடுத்து விவாதிப்பது . இந்த நல்ல விஷயம் முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்பதுபோலவே அன்று அந்த தலைப்பு&nbsp; தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டது . இட ஒதுக்கீடு தேவையா தேவை இல்லையா என்பது , பல கட்ட விவாதத்துக்குப் பின் அதன் பாதை மாறிப் போய் அதில் ஒரு வன்மம் தலை எடுத்தபோது அன்றோடு அந்த விவாதத்துக்கே முற்றுப்&nbsp; புள்ளி வைத்தனர் . நானும் முதலாம் ஆண்டு மாணவி என்பதால் வேடிக்கை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் . பணிபுரியும் (புரிந்த ) இடத்தில் கேரளப் பெண்ணிடம் திருமணத்துக்கு கேரளப் பெண் கேட்டு அந்தப் பெண்ணும் எங்கள் ஊரில்&nbsp; தாழ்த்தப் பட்ட பெண்கள் பலர் இருக்கின்றனர் என்ற போது அய்யய்யோ அவர்களைக் கட்டினால் எங்க அப்பா உத்திரத்தில் கட்டித் தொங்க விடுவார் என்று பெருமையாய் பேசிச் சிரித்த படித்த பொறியாளர்களைப் பார்த்து அவர்களை நினைத்து அழுவதா சிரிப்பதா என்று அந்த இடத்திலும் வெறும் பார்வையாளராய்&nbsp; வேடிக்கை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் .இந்த மாதிரியான மனிதர்களிடம் விவாதம் பண்ணுவதே வேஸ்ட் .&nbsp; பெயருக்குப் பின்னால் இலவச இணைப்பு மாதிரி ஜாதியையும் சேர்த்துப் போட்டு பெருமை படும் நிலை மாறி வெறும் பெயர் மட்டுமே எல்லோராலும் எழுதப் படும் காலம் என்றுதான் வருமோ .அரசாங்கம் குடுக்கும் ஒரு A4 சைஸ் பேப்பருக்கு குடுக்கும் மரியாதையை ரத்தமும் சதையும் உணர்சிகளும் நிறைந்த மனிதனுக்கு மனிதன் குடுப்பதில்லையே . அதுசரி ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா என்று பாடிய பாரதி எந்த ஜாதி என்று பட்டிமன்றம் போட்டு விவாதிக்கும்&nbsp; சாதாரண மக்கள்தானே நாம் .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-5405836526665848199?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/5405836526665848199/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_8417.html#comment-form' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5405836526665848199?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5405836526665848199?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_8417.html' title='நான் இன்ன ஜாதி நீ என்ன ஜாதி'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXg7eyp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-5425910789715552772</id><published>2010-12-21T11:43:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.603+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.603+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='நகரம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='உறவுகள்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கிராமம்'/><title>மண்ணும் உறவும் நகர்ப்புறமும்</title><content type='html'>என்னவோ தெரியல இரண்டு நாளா என் இறந்து போன பாட்டிகளின் நினைவு . பாட்டிங்க ரொம்ப ஸ்டார்ங் தாத்தாக்களைதான் நான் பார்க்கவே இல்லை . அம்மா வழி பாட்டி என்றால் அவ்ளோ&nbsp; பிரியம் எங்கள் மேல் . அப்பா வழி பாட்டி பற்றி சொல்ல&nbsp; ஒன்றும்&nbsp; இல்லை , ஒரே ஊரில் இருந்தும் என் பத்து வயது வரை இவர்தான் அப்பாவைப் பெற்றவர் என்று தெரியாது .பிறந்ததில் இருந்தே என்னை தொட்டு தூக்கி இருப்பாரா தெரியாது . அதனாலோ என்னவோ அவர் இறந்த அன்றும் என் கண்களில் இருந்து ஒரு துளி கண்ணீர் கூட வரவில்லை . பேத்தி என்ற உறவுக்கு அவர் இறந்த அன்று சில மணி நேரங்கள் மட்டும் அவர் அருகில் இருந்திருப்பேன் தூக்கும் வரைக் கூட இல்லை . என் முகம் பார்த்தோ என்னவோ அம்மா என்னை எங்கள் வீட்டுக்கு போக சொல்லிவிட்டார் . நல்லா குளிச்சு முடிச்சு எல்லோருக்கும் சமைச்சு நானும் நல்லா சாப்பிட்டு விட்டு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் பாட்டியின் கடைசி ஊர்வலத்தை . வீட்டில் இருந்து பார்த்தாலே சுடுகாடு தெரியும் . இரண்டு பாட்டிகலுமே&nbsp; சொல்லி வைத்ததைப் போல் நான் பத்து படிக்கும்போது இவ்வுலகை விட்டு பிரிந்தனர் . அம்மா வழி பாட்டிதான் வந்தவுடனே என்னை பிடிச்சு வச்சு கன்னத்தில் ஒரு இச் . இச் குடுத்த அடுத்த&nbsp; நொடியே என் கை&nbsp; அதைத்&nbsp; துடைக்க&nbsp; கன்னம் போகும் . நான் குழந்தையாய் இருக்கும்போது பிடிக்காத முத்தம் இன்று குழந்தைகள் குடுக்கும் முத்தத்தை மனம் அதிகம் விரும்புகிறது . என் இரண்டு கன்னத்திலும் என் குட்டிமா குடுக்கும் முத்தம் நான் அவளுக்கு ஒன்று குடுத்தால் அவள் மாறி மாறி என் இரண்டு கன்னங்களிலும் குடுக்கும் முத்தம் நான் துடைப்பதே இல்லை வளர்ந்துட்டேனோ .பாட்டியிடம் பிடித்த விஷயம் கதை கேட்பது பாட்டி&nbsp; கதை சொல்ல ஆரம்பித்தால் போய்க் கொண்டே இருக்கும் கதையின்&nbsp; நீளம் .கைகளில் பெரிய நகம் வைத்து வரும் ஈனா பேச்சிக் கதை என்றால் பயந்துகொண்டே கேட்பேன் . என்னுடைய கதை சொல்லிகள் பாட்டியும் பெரியம்மாவும்தான் ஆனாலும் பாட்டியின் கதைகள் கொஞ்சம் வித்தியாசமானவை பெரிய காடு மலை என்று நம் கற்பனைகள் நீளும் கதை கேட்கும்போதே&nbsp; . பாட்டியிடம் பிடிக்காத விஷயம் எந்நேரமும் ஏதாவது சொல்லிக் கொண்டே இருப்பது முக்கியமாய் அப்பா அண்ணா என்று அவர்களுக்கு சாப்பாடு போட்டுத் தருவது நானாகத்தான் இருக்கும் . பாட்டி சாப்பாடு வைக்கும்போதே தண்ணியும் சேர்த்து வை என்று நச்சரிக்கும் . நானோ விளையாடப் போகும் அவசரத்தில்&nbsp; பாட்டியை முறைத்துக் கொண்டே தண்ணீர் வைப்பேன் . நாளடைவில் சாப்பாடோடு தண்ணீர் வைக்கும் பழக்கம் எனக்கும் வந்தது, அது இப்போ வரைக்கும் தொடருது . தண்ணீர் பக்கத்தில் இல்லாமல் என்னால் சாப்பிடவே முடியாது அந்தளவுக்கு பாட்டியின் பழக்கம் என்னையும் மாற்றிவிட்டது . தொடக்கத்தில் பாட்டியை திட்டியவள் இப்போ தண்ணீர் எடுக்கும்போதெல்லாம் பாட்டி நினைவு வரும் . அப்பப்போ வந்துட்டு போன பாட்டியால் நான் கற்றுக் கொண்டவை ஏராளம் சேர்ந்தே இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாய் இருந்திருக்கும் . கிராமங்களிலேயே இப்பொழுது உறவுகளின் வரத்து தொலைந்து போகின்றது நகர்ப் புறங்களில் சொல்லவும் வேண்டுமா ? இன்றைய தலைமுறையினரின் இழப்புகள் ஏராளம் ............பிறந்ததிலிருந்தே அம்மாவின் கைக்குள் வளரும் பெரிய அண்ணாவின் குழந்தைகள் வருடத்துக்கு ஒருமுறை ஒரு நாள் என்று தாத்தா பாட்டிகளைப் பார்க்கும் சின்ன அண்ணா குழந்தைகள் . இவர்களினுடனான போன தலைமுறையினரின் உறவுகளை அவர்கள் பிறந்ததில் இருந்தே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் . தாத்தா பாட்டிகளுக்கு எல்லா குழந்தைகளுமே பேரன் பேத்திகள்தான். ஆனால் நகர்ப் புறங்களில் வாழும் குழந்தைகளுக்கு அந்த உறவுகளின் ஆழத்தை உணர்த்துவதற்கு எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகின்றன . நல்லா இருக்கேன் பாட்டி நீங்க எப்படி இருக்கீங்க என்று அண்ணி சொல்லிக் குடுத்து பாட்டியிடம் பேசும் பேத்தியும் அம்மாவைக் காணாமல் அழும் அங்கிருக்கும் பேத்தியும் அந்த நிமிடத்தில் ஒப்பீடு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை . திருமணத்துக்குப் பின் பணத்துக்காகவும் , சொகுசு வாழ்கைக்காகவும் பந்த பாசங்களையும் உறவுகளையும் இழந்து வாழும் வாழ்க்கையை அப்படி ஒரு உறவுக்குள் போகாமலே சுற்றத்தாரின் வாழ்கை மூலமாகவே ஏராளமாய் கற்றுக் கொண்டேன் . வீட்டில் கடைசிப் பிள்ளையாய் பிறந்ததாலே சின்ன வயதிலிருந்தே என் மூத்தோரின் சரி தவறுகளின் மூலமே நான் வளர்க்கப் பட்டேன் . அவன் அப்படிச் செய்தான் அவள் அப்படி செய்தால் நீயும் அப்படித்தானே செய்வாய் என்று அவர்களுக்காவது ஒரு தவறு செய்ய வாய்ப்பு இருந்தது எனக்கு அதுவும் இல்லை . பாதி சொல்லியும் மீதி சொல்லாமலும் அவர்களின் தவறினால் பெற்றோர் படும் வேதனை பார்த்தே நான் பாதி தவறுகள் செய்யாமலே இருப்பேன் . பேரக் குழந்தைகளின் முகம் பார்க்க ஏங்கும் அவர்களின் ஏக்கம் "அவளுக்கு எக்ஸாம் இருக்கு அத்தே இப்போ வர முடியாது " என்ற அண்ணியின் மறுப்பும் "ஆமா பிள்ளை கலெக்டர்க்கு படிக்குது " என்ற அம்மாவின் புலம்பலிலும் தெரியும் . ஊருக்கு இளைச்சவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி என்பது போல் மூத்தோர் மூன்று பேரைப் பற்றியும் புலம்ப அம்மாவுக்கு கிடைத்த பெரிய மனுசி நான் . பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் சொல்வாங்க ஏன் நீ இவ்ளோ சின்ன வயசிலேயே பாட்டி மாதிரி பேசுறே என்று . அவர்களுக்கும் எனக்குமான ஒரே ஒரு வித்தியாசம் குடும்பத்தில் ஒரு ஆளாய் அவர்கள் வளர்ந்தனர் குடும்ப பாரம் முழுவதும் இறக்கி வைக்கும் ஒரு கருவியாய் நான் வளர்ந்தேன் .&nbsp; நான் அனுபவித்த என் மருமக்கள் இழக்கும் பாட்டி தாத்தா உறவையும் மண் வாசனையையும் என் குழந்தைகள் இழக்க நான் விரும்பவில்லை .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-5425910789715552772?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/5425910789715552772/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_2612.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5425910789715552772?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/5425910789715552772?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_2612.html' title='மண்ணும் உறவும் நகர்ப்புறமும்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXg4eCp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-6250390257538714155</id><published>2010-12-17T15:40:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.630+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.630+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ஹாஸ்டல்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><title>தோசையம்மா தோசை</title><content type='html'>வீட்டில் இருக்கும்போதே தோசை என்றால் பிடிக்காது . அம்மாதான் வெறும் ஆவில வேகுற இட்லி சாப்டுற என்னில வேகுற தோசை வேணாமா என்ன பிள்ளை நீ என்று சொல்வாங்க . ஹாஸ்டல் போனேன் சாதா தோசை , ரவா தோசை , மசாலா தோசை என வாரத்தில் நான்கு &nbsp; முறை தோசை .இதில் எல்லா தோசைக்கும்&nbsp; வைக்கும் சாம்பார் என்னவோ ஒன்றுதான் . மெஸ் மாஸ்டர் முதல் அங்கிருக்கும் பெண்கள் வரை நமக்கு பிரெண்ட் , அதான் பேசியே மயக்கிடுவோமே .மெஸ் உள்ளே&nbsp; நமக்கு தாராள மரியாதை உண்டு வெள்ளி இரவு இருக்கும் சாதா தோசைக்கு மெஸ்ஸில் இருக்கும்&nbsp; தக்காளி , வெங்காயம் , பச்சைமிளகாய் , உப்பு கொண்டு நான் செய்யும் பச்சடி அங்கிருக்கும்&nbsp; சாம்பாரைவிட&nbsp; தோசைக்கு&nbsp; நல்லா இருக்கும் .என்ன என் பிரெண்ட்ஸ் செஞ்சவளுக்கும் கொஞ்சம் குடுப்போமே என்று நினைக்கும் பெரிய ஆட்கள் அல்ல . நான் தோசை எடுத்துவிட்டு திரும்பும் முன் வெற்று டிபன் பாக்ஸ் தான் இருக்கும் .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; சனிக்கிழமை காலை ரவா தோசை அது வாங்க வரிசையில் நிற்கும் நேரத்துக்கு நான் பஸ் ஏறினால் என் வீட்டுக்கு போய்டலாம் . அந்த தோசை சுட மாஸ்டர் விளக்குமாறை எண்ணையில் தொட்டு அந்த பெரிய தோசக் கல்லை கொஞ்சம் கூட்டி எடுத்து மாவு ஊத்தி தோசை சுடும் அழகே தனி . என்னோட பாவரைட் தோசை&nbsp; அது வாங்க வரிசையில் நிற்க வேண்டும் . நாம் முதலாவது அல்லது இரண்டாவது வருடம் படிக்கும் மாணவியாகும் பட்சத்தில் வரிசையில் நிற்க ரொம்பவே பொறுமை வேண்டும் . மூன்றாவது , நான்காவது படிக்கும் மாணவியர் வந்து அவர்கள் பாட்டுக்கு முன்னே போய் வாங்குவர் நாம் பார்த்துக் கொண்டே நிற்க வேண்டும் .அடுத்த நாள் சண்டே காலையில் மசால் தோசை இதுவும் வரிசையில் நின்றே வாங்க வேண்டும் . தோசைக்கு நடுவில் வைக்கும் உருளைக்கிழங்கு மசாலா கலவை சூப்பர் டேஸ்ட் . இரண்டு&nbsp; தோசை போதும் போதுமென்கிற அளவுக்கு வயிறு நிறையும் . மதியம் இருக்கும் அவியல் சாப்பாடு சாப்பிட எப்படியும் மணி மூன்று ஆகும் . எங்கள் மசால் தோசைக்கு&nbsp; இன்னொரு பெயர் மயக்க தோசை .சாப்பிட்ட அரை மணிநேரத்தில் நித்திரா தேவி நம்மை அழைக்கும் . தூக்க மாத்திரையே போடாமல் இதமான தூக்கத்துக்கு&nbsp; எங்கள் ஹாஸ்டல் மசால் தோசை இரண்டு போதும் .வழக்கமான நேரங்களிலேயே நான் ஒரு தோசைதான் சாப்பிடுவேன் அதுக்கே எப்படியும் ஒருமணி நேரம் தூங்கிடுவேன் . எக்ஸாம் நேரமென்றால் அரை தோசைதான் நிறைய படிக்க வேண்டும் என்றால் முன்னிரவே இரண்டு வாழைப் பழம் எடுத்து வச்சுடுவேன் காலையில் பாலும் பழமும் கொஞ்ச சீக்கிரமே லஞ்ச் சாப்பிடுவேன் தூக்க மாத்திரை தோசைக்கு கட் சொல்லிடுவேன் . என் ரூம் மேட் சாப்பிட்டு வருவா , முதலில் உக்காந்து படிப்பா அப்புறம் ஒரு பத்து நிமிடத்தில் மெதுவா படுத்துக் கொண்டே படிப்பா நான் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பேன் எப்படியும் இரண்டு தோசைக்கு தூங்கணுமே ? அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் புக் ஒருபுறமும் அவள் ஒருபுறமும் ரெஸ்ட் எடுப்பர் அதேதான் ஆப்பரேசன் சக்சஸ் . இரண்டு தோசை எப்படியும் இரண்டுமணி நேரம் தூங்கனும் இல்லேன்னா படிக்கவே முடியாது . நாங்கள் நான்காவது ஆண்டு வந்தவுடன் முதல் வேலை ரவா தோசையை தூக்கினதுதான் . அதிக நேரம் நிற்க வேண்டி இருப்பதால் மெனுவில் இருந்து ரவா&nbsp; தோசைக்கு குட்பாய் சொல்லியாச்சு . அரசுக் கல்லூரி என்றாலும் விடுதியைப் பொறுத்த வரையில் நாங்கள் வைத்ததுதான் சட்டம் .ஒவ்வொரு வருடமும் மெனு லிஸ்ட் தயார் பண்ணுவதும் நான்காம் ஆண்டு மாணவியர் தான்&nbsp; . சட்னியில் உப்பில்லை என்றாலும் என்ன மாஸ்டர் உப்பிலே என்று தைரியமாய் கேட்க முடியும் .போராட்டமில்லா வாழ்க்கை ஏது,&nbsp; நாங்களும் போராட்டம் செய்து ரௌடி என்று நிரூபிக்க ஒரு நேரம் வந்தது .ஒருநாள் ஏதோ திடிரென்று காலையில் சாப்பிட எதுவுமே ஹாஸ்டலில் ரெடி பண்ணவில்லை அத்தனை மாணவியரும் பட்டினி . விடுதி அலுவலகம் முன்பு எல்லோருமே உக்காந்து போராட்டம் யாருமே கிளாஸ் போகல . இருந்த இடத்துக்கு உடனே தேடி வந்தது ப்ரெட் ஜாம் . இப்படியே தோசை தோசை என்று வெறுத்துப் போய் வெளி இடங்கள் சென்றாலே தோசை தவிர எது வேண்டுமானாலும் சாப்பிடத் தொடங்கினேன் . எத்தனை நாளைக்கு தப்பிக்க முடியும் இப்பொழுது இருக்கும் ரூம் நான் வந்து சேர்ந்த போது வாரத்தில் குறைந்தது நான்கு இரவுகள் தோசை வெறுத்துப் போய்ட்டேன். அந்தக் கொடுமையில் இருந்து தப்பிக்க ஒருவழியாய் எப்படியோ எல்லோரையும் சமைக்க பழக்கிட்டேன் தோசைக் கொடுமை கொஞ்சம் குறைந்தது . மாத பட்ஜெட்டில் எப்படியும் தோசை பொடிக்கு ஒரு அமௌன்ட் இருக்கும் . வேலையே இல்லாத சாப்பாடு மாவு ரெடி மேட் வாங்கினோமா தோசை சுட்டோமா பொடியை வச்சு சாப்பிட்டோமா என்று இருக்கும் . இவங்களை இப்படியே விட்டா நல்லா இருக்காது என்று தோசை பொடி வாங்குவதை குறைத்துக் கொண்டேன் . அப்படியே இருந்திருக்கணும் போன மாசம் நாமலே தோசைப் பொடி செய்வோமே ரொம்ப நாள் ஆச்சே என்று உளுந்து வாங்கி வந்தேன் . அதுவும் ரொம்ப நாளா இருந்தது சரி வேலையை விட்டாச்சு பொடி செய்வோமேன்னு செஞ்சேன் . இந்த வாரம் பாதி நாள் தோசைதான் சாப்பிடுறேன் . இதுதான் சொந்தக் காசில் சூனியம் வச்சுக்கிறதா? நான் செய்த எலுமிச்சை ஊறுகாயும் சாப்பிடும் அளவுக்கு ஊறி வந்திடுச்சு அது இன்னமும் அவங்களுக்கு தெரியாது . தெரிஞ்சது அது முடியும் வரை சைடு டிஷ் செய்வதும் நின்று போய்டும் என் சொந்தக் கையால் எனக்கு காத்திருக்கும் அடுத்த ஆப்பு.என் தோசைக் கொடுமையில் இருந்து நான் வெறுத்துப் போய் என்றோ எடுத்த முடிவு என் வீட்டில் தோசையே சுட மாட்டேன் , என்ன ஒன்னு வரப் போற புண்ணியவானுக்கு&nbsp; தோசை&nbsp; பிடிக்காத உணவாக இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறேன் . <style type="text/css">#avg_ls_inline_popup { position: absolute; z-index: 9999; padding: 0px; margin-left: 0px; margin-top: 0px; width: 240px; overflow: hidden; word-wrap: break-word; color: black; font-size: 10px; text-align: left; line-height: 13px; }</style><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-6250390257538714155?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/6250390257538714155/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_464.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/6250390257538714155?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/6250390257538714155?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_464.html' title='தோசையம்மா தோசை'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXg9eSp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-7013846553177022651</id><published>2010-12-14T16:27:00.003+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.661+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.661+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='கிராமத்து மருத்துவம்'/><title>அம்மா கை வைத்தியம்</title><content type='html'>பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை வீட்டில் இருந்த நாள் வரை எந்த வியாதியும் வந்ததில்லை . எப்போ வீட்டை விட்டு ஹாஸ்டல் போனேனோ அன்றில் இருந்து ஊசியும் மாத்திரைகளும் பழகிப் போய் விட்டன . வீட்டில் இருந்த நாட்களில் வருடத்திற்கு ஒருமுறை மருத்துவமனை சென்றாலே பெரிய விஷயம் . அந்த அளவு ஆரோக்கியமாய் வாழ வழி வகுத்தவை கிராமமும் இயற்கை காய் கறிகளும் கூடவே அம்மாவின் கை மருத்துவமும் . கூட இருந்து பார்த்தவற்றில் சில மட்டும் எனக்கு நியாபகம் இருக்கு அவையும் இல்லையென்றால் என் பாடு ரொம்பவே கஷ்டம் . 1 . சளித்தொல்லை குளிர் காலம் வந்துவிட்டாலே எல்லோரையும் போட்டு படுத்தி எடுப்பது இந்த சளி . * பெருதும்பை என்று கிராமங்களில் மலையோர இடங்களில் கிடைக்கும் . துளசி மாதிரியான செடி முழு பச்சை இல்லாமல் கொஞ்சம் சாம்பல் கலந்த நிறத்தில் இருக்கும் . செடி 3 -4 உயரம் வரை வளரும் அதில் பூக்களும் உண்டு . அதன் இலைகளைப் பறித்து சாம்பார் வெங்காயம் தோல் நீக்கியது ஒரு கை அளவு எடுத்து தும்பை இலையும் சேர்த்து , வேப்ப மரத்து பட்டை , வெற்றிலைக் காம்பு எல்லாம் சேர்த்து உரல் இருந்தால் அதில் போட்டு நல்லா மசித்து&nbsp; எடுக்கணும் . கொஞ்சம் தண்ணீர் விட்டு நல்லா சாறு வரும்வரை மசிக்க&nbsp; வேண்டும் . சாறை வடிகட்டி தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் குடிக்க சளி போன இடம் தெரியாது . * சின்ன வெங்காயம் சென்னை மொழியில் சாம்பார் வெங்காயம் ஒரு கை அளவு தோல் நீக்கி எடுத்து இரவு தூங்கப்&nbsp; போகும் முன் கொஞ்சம் உப்பு சேர்த்து கண்ணை மூடிக் கொண்டு சவைத்து முழுங்கி விட வேண்டும் . கண்ல இருந்து கண்ணீர் வரும் மூக்கில் வெங்காய நெடி ஏறும் அதையெல்லாம் பார்த்தால் நெஞ்சு வலிக்க வலிக்க இருமிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் . * பச்சை வெங்காயம் சாப்பிட முடியாதோர் வெங்காயத்தை கொஞ்சம் சிறிய அளவில் நறுக்கி கொண்டு நெய்யில் உப்பு போட்டு வறுத்து&nbsp; ரொம்ப அல்ல வதங்கிய நிலையில் சாப்பிடலாம் . பச்சையாய் சாப்பிடுவதே உடம்புக்கு நல்லது . ********************************************* மூக்கில் இருந்து தொடர்ந்து நீர் (Running Nose )&nbsp; வந்துகொண்டே இருந்தால் * இரவு உறங்கப் போகும் முன் இளம்&nbsp; சூட்டில் பால் எடுத்து அதில் மஞ்சள் மற்றும் மிளகுத் தூள் கொஞ்சம் சர்க்கரை கலந்து இரவு , காலை என தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் குடித்து வர சரி ஆகும் . இதில் தொண்டை சளியும் குறைந்து நன்று பேசவும் முடியும் . * நிறைய நல்மிளகு காயம் போட்டு ரசம் வைத்தும் சாப்பிடலாம் . ********************************************* 2 .வாயு மற்றும் புளிப்பு&nbsp; தொல்லை . பெரியவர்களுக்கே இதன் பாதிப்பு அதிகம் இருக்கும் என்றாலும் இன்றைய உணவு பழக்க வழக்கத்தினால் இளைய சமுதாயத்தினரையும் இது ஒரு கை பார்கத்தான் செய்கிறது . சில வேளைகளில் சாப்பாடைப் பார்த்தாலே ஏதோ எதிரியைப் பார்ப்பது போல் அதன் மேல் ஒரு வெறுப்பு வரும் .அதையும் தாண்டி சாப்பிட்டாலும் அதிகம் சாப்பிடவும் முடியாது சில நேரங்களில் சாப்பிட்டவுடன் வாந்தி வரலாம் .இதற்க்கு ஒரே வழி இஞ்சிதான் . * இஞ்சி அதிகம் சேர்த்தால் வாந்தி போய் பேதி வந்துவிடும் அதனால் அளவோடு சாப்பிட்டால் நல்லது.ஒரு ஆள் என்றால் நடுவிரல் நீளத்துக்கு ஒரு துண்டு இஞ்சி போதும் . இஞ்சி , காயம் , நான்கு பூண்டு பல் சேர்த்து மிச்சியில் அரை டம்ளர் தண்ணீர் விட்டு நல்லா அடிச்சு வடிகட்டி குடித்தாலே போதும் . காலையில் வயிற்றுப் பிரச்னை அவ்ளோதான் இதில் வாய்வும் நீங்கும் . ********************************************************************************************** வெறும் வாய்வு மட்டும் இருந்து கொண்டு நெஞ்சின் கீழ் அல்லது இடுப்பின் ஒரு ஓரத்தில் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தால் *ஒரு சின்ன முழு பூண்டு எடுத்து தீயில் நன்கு வாட்டி அதன் தோள்கள் கருகும் நிலையில் நல்ல ஒரு வாசனை வரும் .சூட்டில் வெந்த நிலையில் இருக்கும் பூண்டு தோல் நீக்கி&nbsp; சாப்பிட இடுப்பு பிடிப்பு சரியாகும் . *இரவில் அவித்த முட்டை ஓடு கழற்றி அதை சுற்றிலும் ஓட்டை போட்டு உப்பில் மூழ்க வைக்க வேண்டும் .காலையில் எழுந்தவுடன் வெறும் வயிற்றில் அந்த முட்டையை எடுத்து சாப்பிட்டு தண்ணீர் குடித்தால் போதும் வாய்வு தொல்லை நீங்கும் . ********************************************* கிராமங்கள் அல்லது பச்சை பசேல் என்றிருக்கும் மலைப் பகுதிகளுக்கு போகும் வாய்ப்பு கிடைத்தால் சிறியாநங்கை ,பெரியாநங்கை என்று இரண்டு செடிகள் கிடைக்கும் . கிடைத்தால் வாங்கி&nbsp; வருவது நல்லது , நகர்ப் புறங்களில் தொட்டிகளில் வைத்து கூட வளர்க்கலாம் . உயரம் குறைவாக வளரக் கூடியதே . நல்ல ஒரு விஷமுறிவு மருந்து . துளசி இலை மாதிரிதான் இருக்கும் தினம் இரண்டு இலைகள் கூட சும்மா உண்டு வரலாம் என்ன தின்ன முடியாத அளவில் வேப்பிலையை விடவும் கசக்கும் . பாம்பு ,தேள் அல்லது ஏதேனும் விஷ பூச்சி கடித்தால் முதலில் இந்த இலையைத்தான் தேடுவர் . உடனே சாப்பிட விஷம் முறிந்து விடும் அல்லது நிறைய மிளகு எடுத்து வாயில் போட்டு காரம் தெரியும் வரை சாப்பிட விஷம் முறியும் . ********************************************** வயிற்றுப் புண் இருந்து உறுதியாகும் பட்சத்தில் பூண்டு கலி செய்து தொடர்ந்து சாப்பிட வேண்டும் . பூண்டு தோல் நீக்கி நூறு கிராம் அளவில் எடுத்து அதை தனி இஞ்சி சாறுடன் முதலில் வேக வைக்க வேண்டும் . பாத்திரம் அடி பிடிக்காமல் பாத்துக் கொள்க . பூண்டு நன்று வெந்தவுடன் பருப்பு மத்து போட்டு மசிக்கலாம் அல்லது மிச்சியிலும் போட்டு மசிக்கலாம் . துவையல் மாதிரி வந்தவுடன் வாணலியில் நிறைய நல்லெண்ணெய் இட்டு மசித்தவற்றையும்&nbsp; போட்டு பூண்டின்&nbsp; அளவுக்கேற்ப கருப்பட்டி அல்லது வெல்லம் தூள் செய்து சேர்த்து&nbsp; மிதமான தீயில் கிளறிக் கொண்டே இருக்கணும் . பத்து நிமிடத்தில் அல்வா போன்று வரும் இறக்கி விடலாம் . இளஞ்சூட்டில் சாப்பிடலாம் சாப்பிட்டவுடன் நிறைய தண்ணீர் குடிக்கத் தோன்றும் உடனே குடிக்கக் கூடாது . ஏனென்று எனக்கும் தெரியவில்லை அம்மா தண்ணீர் தர மாட்டாங்க . கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு குடிக்கலாம் . காது நீர் புகா பாத்திரத்தில் போட்டு மூடி வைக்க ஒரு வாரம் வரை கேட்டுப் போகாமல் இருக்கும் . தொடர்ந்து காலை&nbsp; , இரவு என ஒரு வாரம் சாப்பிட்டு வர வயிற்றுப் புண் ஆறும் வாய்வும் நீங்கும் .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-7013846553177022651?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/7013846553177022651/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_551.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7013846553177022651?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7013846553177022651?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_551.html' title='அம்மா கை வைத்தியம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXgzcSp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-1273204579721646087</id><published>2010-12-14T15:10:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.689+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.689+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='பேச்சிலர்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சமையல்'/><title>பேச்சிலர் குட்டி குட்டி சமையல்</title><content type='html'>சமையல் குறிப்பு எழுதினாதான் பெண் பதிவர்கள் லிஸ்ட்டில் இடம் கிடைக்கும் போல , விசயத்துக்கு வருவோம் . சென்னையில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து வீடு எடுத்து தங்குவது இன்றைய வேலைபார்க்கும் பேச்சிலர் உலகம் பின்னர் சாப்பாடுக்கு படும் கஷ்டம் . சரி வெளியில் சாப்பிட்டது போதும் நாமே சமைக்கலாம் என்றால் இருக்கும் சமையல் குறிப்பு பார்த்து தலையே சுற்றும் . இதுக்குதான் நான் சமையல் குறிப்பே படிக்கிறது இல்லை . எனக்கு தெரிந்த சில அவசர சமையல்கள் . <div style="color: red;">கத்தரிக்காய் :</div>சாம்பாரில் பெரும்பாலும் இதை சேர்ப்போம் ஆனால் இதை சாப்பிடுவோர் எண்ணிக்கை குறைவு . இதை வைத்து இரண்டு item பார்க்கலாம் . <div style="color: blue;">கத்தரிக்காய் தொக்கு :</div><div style="color: red;">தேவையானவை :</div>கத்தரிக்காய்&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; - நபர்களைப் பொறுத்து எண்ணிக்கை &nbsp;மிளகு&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; - ஒரு ஸ்பூன் (உருண்டை மிளகு பதினைந்து ) சின்ன சீரகம்&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; - ஒரு ஸ்பூன் வெந்தயம்&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; -கொஞ்சம் போதும் பச்சை மிளகாய் - கால் கிலோ கத்தரிக்காய் எனில் ஒரு நான்கு மிளகாய் தக்காளி பழம்&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; - இரண்டு புளி&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; -&nbsp; இரண்டு கொட்டை அளவு பெ.வெங்காயம் - இரண்டு மஞ்சள் தூள் செய்முறை " கத்தரிக்காயை கழுவி குட்டிகுட்டியாய் நறுக்கிக் கொள்ள வேண்டும் . கடைசியில் நறுக்கினால் நன்று . வெட்டி வைத்த கத்தரிக்காய் காற்று படும்படி ரொம்ப நேரம் வைத்திருப்பின் காறும். பெரிய வெங்காயத்தை அதே போல் குட்டியாய் நறுக்கி வைக்கவும் . மேலே சொன்ன மிளகு , சீரகம் , மிளகாய் , புளி , தக்காளி வெட்டியது&nbsp; , மஞ்சள் தூள் , நறுக்கிவைத்த கத்தரிக்காய் , வெங்காயம் , இரண்டு டம்ளர் தண்ணீர் , உப்பு எல்லாம் சேர்த்து குக்கரில் நான்கு விசில் வைத்து எடுத்து ஐந்து நிமிடம் கழித்து பருப்பு மத்து வைத்து நல்லா மசிச்சாலே போதும் . எண்ணெய் ,கறிவேப்பிலை , கடுகு போட்டு தாளிக்கும்போது மீண்டும் மிளகு , சீரகம் , வெந்தயம் போட்டு தாளித்து கொட்டினாலே போதும் . சேர்க்கும் தண்ணீர் பொறுத்து குழம்பாகவும் , இட்லி தோசை தொட சைடு டிஷ் ஆகவும் இருக்கும் . <div style="color: red;">கத்தரிக்காய் பிரை :</div>இந்தமுறையில் கத்தரிக்காயை நீளவாக்கில் மெல்லியதாய் நறுக்கி வைக்க வேண்டும் . மிளகாய் தூள் , உப்பு சேர்த்து தண்ணீர் விடாமல் மீன் பிரைக்கு செய்வதுபோல் தடவி ஒரு பத்து நிமிடம் வைத்தாலே போதும் . அதிலிருக்கும் தண்ணீர் வெளியே வந்து மசாலா கலந்து பிரைக்கு ரெடி ஆகிவிடும் . தோசைக் கல்லில்&nbsp; நல்ல சூட்டில்&nbsp; வைத்து கொஞ்சம் அதிகமாய் எண்ணெய் விட்டு பிரை பண்ண வேண்டும் . இது சுட சுட சாப்பிட சூப்பரா இருக்கும் . <div style="color: red;">எரா சைடு டிஷ் :</div>தேவையானவை : எரா பெரிய வெங்காயம் தக்காளி இஞ்சி பூண்டு எண்ணெய் கடுகு போட்டு பின்னர் பூண்டு சேர்த்து முதலில் நறுக்கி வைத்த வெங்காயம் , உப்பு சேர்த்து வதக்க பாதியில் தக்காளி சேர்க்க வேண்டும் .தொடர்ந்து எரா , மிளகாய் தூள் சேர்த்து பத்து நிமிடம் வதக்க எரா சுருண்டு வெந்து உடனே சாப்பிட வேண்டும் என்பது போல் வரும் . இதே செய்முறையில் சிக்கன் செய்தாலும் நன்றாய் இருக்கும் தண்ணீர் சேர்க்க கூடாது . தனி மிளகாய் தூள் அல்லது சிக்கன் தூள் சேர்க்கலாம் .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-1273204579721646087?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/1273204579721646087/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_1360.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1273204579721646087?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/1273204579721646087?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_1360.html' title='பேச்சிலர் குட்டி குட்டி சமையல்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXk6fip7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-7267135718128326658</id><published>2010-12-13T17:23:00.004+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.716+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.716+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அரசு'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='திருவான்மியூர் ஸ்டேஷன்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சென்னை'/><title>அரசுத்துறையின் அவலங்கள்</title><content type='html'>குடிமக்களான நமக்கு வேண்டிய அடிப்படைக் கட்டமைப்புகளை செய்து தரவேண்டியது ஒரு அரசின் கடமை .ஒரு திட்டம் நிறைவேற்றப்படுதலை மூன்று விதமாய் பிரிக்கலாம் . 1 .திட்டமிடல் 2 .செயல்படுத்தல்&nbsp; 3 .பராமரித்தல் . இதில் திட்டமிடல் என்பது மக்களின் தேவையும் அதை நிறைவேற்றுவதன் முக்கியத்துவத்தையும் அவசரத்தையும் பொறுத்து சில நேரங்களில் அரசே ஒரு திட்டத்தை தொடங்கலாம்&nbsp; அல்லது மக்களின் தொடர் போராட்டங்களின் மூலம் தேவையின் பொருட்டு ஒரு திட்டம் வடிவமைக்கப் படலாம் . இது நடக்கவே மாதங்கள் வருடங்கள் என்று கிடப்பில் போடப்பட்டு கூட நிறைய திட்டங்கள் நிறைவேற்றப் பட்டிருக்கும் . அடுத்து வரும் செயல்படுத்தல் இதைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் பெட்டி பெட்டியாய் கை மாறி மாமா மச்சான் தெரிஞ்சவன் அறிஞ்சவன் என்று எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு நியாயமாய் எந்த ஒளிவு மறைவுமின்றி டெண்டர் ஒரு வழியாய் ஒரு ஒப்பந்தக் காரர் கைவசம் போய் சேருவதற்குள் ஆட்சியே மாறி இருக்கும் . அந்தா வருது இந்தா வருது ஆடிக்கு வருது அமாவாசைக்கு வருது என்று கட்டி முடிக்கும் முன் அதற்கும் நடுவில் நாலு வாட்டி அது இடிந்து விழுந்து குறைந்தபட்சம் ஒரு நாலு உயிர் காவு வாங்கியபின் சரியாய் திட்டமிடப் பட்ட மாதங்களில் இருந்து தோராயமாய் சில பல மாதங்கள் சத்தியமா முன்னாடி முடியாது . பத்து மாத பிராஜெட் இருபது மாதத்தில் முடிந்தாலே அதற்கு ஒரு விழா எடுக்கணும் . ஊரக வளர்ச்சித் துறை . கிராமப் புற மேம்பாட்டு துறை , என்று Rural Development&nbsp;&nbsp; மத்திய மாநில திட்டங்களின் மூலம் கிராமப் புறங்களில் கட்டப் பட்ட பல கட்டிடங்கள் அவை ஏன் கட்டப் பட்டன என்ற செய்தி தெரியாமலே விடியலைக் கானா இரவு போல் இன்னமும் திறப்பு விழா&nbsp; காணாமல் துரு பிடித்த பூட்டுகளுடன் தூங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றன . எல்லாம் யார் வீட்டுப் பணம் ? கொஞ்ச நஞ்சமாய் மனசு வந்து மக்களுக்கு செலவழிக்கப் படும் பணமும் முழுவதுமாய் மக்களைப் போய்ச் சேராமல் திட்டம் தீட்டப் பட்டது நிறைவேற்றி விட்டோம் அத்தோடு எங்கள் பணி முடிந்து விட்டது என்று நாட்டுக்கு உழைக்கும் நல்ல பல அதிகாரிகளும் அரசியல் வாதிகளும் நிறைந்த நாடு நம் நாடு . அதிலும் சில கட்டிடங்களில் இருக்கும் பலகையில் திட்ட மதிப்பு அது முடிக்கப் பட வேண்டிய காலம் என்று ஒரு அறிவிப்பு&nbsp; இருக்கும் . காலத்தை&nbsp; விட்டுவிடலாம் ஆனால் திட்டத்தின் செயல் மதிப்பு என்று இருக்கும் தொகைதான் மூச்சு முட்ட வைக்கக் கூடியது . சிவில் இஞ்சினீயர்&nbsp; படித்து முடித்து வேலை பார்க்கும் போதுதான் Estimation , Costing என்று ஒரு கட்டிடம் கட்ட எவ்வளவு பணம் செலவாகும் என்று என்னால் கணிக்க முடிந்த பின் இந்த மாதிரியான அரசுக் கட்டிடங்களின் திட்டமதிப்பு தொகை பார்த்து பல நேரங்களில் ஆத்திரம்தான் வந்தது . அங்கு குறிப்பிடப் பட்டு இருக்கும் தொகையில் பாதியே அதிகம் என்பது எத்தனை பேருக்கு தெரியும் . பத்தடிக்கு பத்தடி ஒரு சின்ன கட்டிடம் கட்ட திட்ட மதிப்பு பல லட்சங்களில் இருக்கும் . அப்புறம் அந்த வேலையைப் பெற பெட்டிகள் பல மாறுவதில் சந்தேகமேயில்லை . இப்படி பல குளறுபடிகளினால்தான் டெல்லி மெட்ரோ ரெயில் ப்ராஜெக்ட் நடக்கும்போதே தொடர்ந்து நடந்த சில விபத்துகள் . அது தொடர்பான புகைப்படங்கள் அடங்கிய மெயில் ஒன்று பார்த்து என்ன சொல்ல கத்துக் குட்டியான எனக்கே அதில் அவளவு தவறுகள் தெரிந்தன . அடிப்படைத் தவறு டிசைன் முதற்கொண்டு site Execution வரை இருந்தது . பல பெட்டிகள் , அரசியல் என்று நடக்கும் பலப் பரிட்சையில் தகுதி குறைந்த பல ஒப்பந்தக் காரர்கள் கைவசம் இந்த மாதிரியான மக்கள் சார்ந்த அரசுத் துறை பணிகள் செல்வதுதான் அங்கே நடக்கும் விபத்துகளுக்கும் இழப்புகளுக்கும் காரணமாய் ஆகின்றன . அண்மையில் நாடே அறிந்த&nbsp; டெல்லி அடுக்கு மாடி குடியிருப்பு இடிந்து விழுந்து பல பேரை பழி&nbsp; கொண்ட சம்பவமும் ஒரு உதாரணமாகத்தான் இருக்கும் . அடுத்து மூன்றாவதாய் வரும் பராமரிப்பு இப்படி ஒன்று நடந்தால் எவ்வளவு நல்லா இருக்கும் தசாவதாரம் படத்தின் கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் கடவுள் பற்றி கமல் கூறுவது போலத்தான் இதுவும் . பல கோடிகளைக் கொட்டித்தான் ஒவ்வொரு திட்டமும் செயல் படுத்தப் படுகிறது . அது செயல் பாட்டுக்கு வந்த பின்னர் அதன் பராமரிப்பில் காட்டும் அலட்சியம் பல கோடி திட்டத்தினை சில ஆயிரங்கள் செலவழித்து பராமரிப்பதில்தான் அரசின் கஜானா குறைந்து விடப் போகிறதா என்ன ? அதிலும் பல திட்டங்கள் தீட்டப் படும்போது கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டவை அனைத்தும் செயல்படுத்தப் படுவதும் இல்லை . உதாரணம் பலர் பார்த்திருக்கக் கூடும் டைடல் பார்க் பறக்கும் ரெயில் நிறுத்தம் . அந்தக் கட்டிடம் முழுவதுமாய் இன்னமும் கட்டி முடிக்கப் படவில்லை அதில் வெளிப்புறத்தில் பொருத்தப் பட்டிருக்கும் விளம்பரப்&nbsp; பலகைகளுக்கான ஸ்டீல் போர்டுகளும் துருபிடித்து போய் எலும்புக் கூடாய் காட்சி அளிக்கிறது .அது ஒவ்வொன்றும் பொருத்தப் பட அரசின் பணம் எவ்வளவு சமந்தப் பட்ட ஒப்பந்தக் காரர்களுக்கு செலுத்தப் பட்டிருக்கும் . அடுத்து இந்திரா நகர் நிறுத்தத்தில் இன்னமும் பாதி வேலைகள் அப்படியே நிற்கின்றன அதற்கு அமைத்த சாரங்களும் (Scaffolding props ) அப்படியே நிற்கின்றன . அதில் இருக்கும் ஒரு ஆணி கழண்டு விழுந்தாலும் மொத்த அமைப்பும் விழுந்து அதில் யாராவது நிற்கும் பொது கண்டிப்பாய் விபத்து ஏற்படும் . அதற்கு ஒரு விடிவு காலம் எப்பொழுது வருமோ ? . அங்கிருக்கும் படிக்கட்டுகளும் தூண்களும் அழகான வெள்ளை நிற tile கொண்டு கட்டிருப்பர் . அதன் நிறம் இப்பொழுது சிவப்பு , ஸ்டேஷன் கட்டியதிலிருந்து அந்த இடங்கள் துப்புரவு செய்யப் படவேயில்லை போல&nbsp; பார்த்தாலே குமட்டிக் கொண்டு வரும் . லாட்டரி தடை செய்யப் பட்டது போல இந்த பான்பராக் போன்ற இதர வஸ்துகளையும் தடை செய்தால் அரசுக் கட்டிடங்கள் கொஞ்சம் தப்பிக்கலாம் .அங்கிருக்கும் நடைமேடை , படிக்கட்டு என அத்தனையிலும் அவ்வளவு சுத்தம் பார்த்த பின் அந்த தண்ணீர் தொட்டி மற்றும் கழிவறைகளை யாரும் பயன் படுத்த நினைப்பரா? <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQ0ADUp-I/AAAAAAAADeI/IC-m6cTM7PY/s1600/Image1119.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQ0ADUp-I/AAAAAAAADeI/IC-m6cTM7PY/s400/Image1119.jpg" width="300" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQsl8kF7I/AAAAAAAADdk/QzrSu-dF1gs/s1600/Image1002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQsl8kF7I/AAAAAAAADdk/QzrSu-dF1gs/s320/Image1002.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; விளம்பரப் பலகை <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQtfa7ZMI/AAAAAAAADdo/gLjT8mrNUA0/s1600/Image1003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQtfa7ZMI/AAAAAAAADdo/gLjT8mrNUA0/s320/Image1003.jpg" width="320" /></a></div> &nbsp;விபரீதம் தெரியாமல் ஒய்யாரமாய் அமர்ந்திருக்கும் வாலிபர் . <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQ04IsBiI/AAAAAAAADeM/uJOHVIu3FvE/s1600/Image1120.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQ04IsBiI/AAAAAAAADeM/uJOHVIu3FvE/s400/Image1120.jpg" width="300" /></a></div> <style type="text/css">#avg_ls_inline_popup { position: absolute; z-index: 9999; padding: 0px; margin-left: 0px; margin-top: 0px; width: 240px; overflow: hidden; word-wrap: break-word; color: black; font-size: 10px; text-align: left; line-height: 13px; }</style><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-7267135718128326658?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/7267135718128326658/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_160.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7267135718128326658?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/7267135718128326658?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_160.html' title='அரசுத்துறையின் அவலங்கள்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TQYQ0ADUp-I/AAAAAAAADeI/IC-m6cTM7PY/s72-c/Image1119.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXk_eyp7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-8574502101186502671</id><published>2010-12-08T14:56:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.743+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.743+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='மழை'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தரமணி'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ரோடு'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='சென்னை'/><title>பளபளக்கும் அசன்டாஸ் பரிதவிக்கும் தரமணி</title><content type='html'>சென்னை மக்களுக்கோர் அரிய வாய்ப்பு , அரிய ஒன்றும் அல்ல வருசா வருஷம் வரதுதான். VGP ,MGM போன்ற தீம் பார்க் போய் பணத்தை வீணாக&nbsp; செலவழிக்க வேண்டாம் . நீச்சல் கற்று கொள்ள விரும்பும் மக்களும் இலவசமாக இயற்கை அன்னை தந்ததைக் கொண்டு கற்றுக் கொள்ளலாம் .விருப்பமுள்ளவர்கள் வர வேண்டிய இடம் தரமணி , த்ரில்லர் டிரைவிங் வேண்டுமா வண்டியோடு வாங்க .காலையில் குளிக்க நேரமில்லையா டோன்ட் வொர்ரி ஒரு டவல் சோப்பு லஞ்ச் எடுத்துட்டு வந்தீங்கன்னா அப்படியே சாவகாசமா நீந்தி குளிச்சுட்டு பொறுமையா ஆபீஸ் போகலாம் . ஐயே சாக்கடைத் தண்ணில எப்படி குளிக்கிறது என்று மூளையை கசக்குவோருக்கு பக்கத்திலேயே அரசு சார்ந்த கட்டிடங்கள் உண்டு அதன் முன்னர் இருக்கும் நீச்சல் குளங்கள் தெளிந்த நல்ல நீர் பயமில்லாமல் குளிக்கலாம் . கடவுளே மழை கொஞ்சம் கொஞ்சமா வந்து வெள்ளோட்டம் காமிக்கும்போதே அதிகாரிகள் என்ன செய்தார்கள் என்று தெரியவில்லை . அந்த ரோடு வொர்க் காண்ட்ராக்ட் எடுத்த&nbsp; கம்பனியும் கண்டெய்னர் வண்டிக்குள் என்ன செய்கிறார்கள் என்றே விளங்கல . தினம் தினம் அந்த ரோட்டில் பயணம் செய்வோர் நிலைமை ரொம்ப பாவம் . சும்மா போகவே இடம் இல்லை அதில் அங்கிருக்கும் இன்டர்நேஷனல் பள்ளி ஒன்று அதன் மாணவர்கள் வாகனங்களும் அணிவகுத்து உள்ளதும் போச்சு நொள்ளக் கண்ணா என்பது மாதிரி அந்த ரோடு , ரோடு என்று கூட சொல்ல முடியாது ஒத்தையடிப் பாதை மாதிரி ஆகிப்போச்சு . வெயில் நேரங்களிலேயே அந்த ரோட்ல போகணும்னா செம தாண்டவ ஆட்டம் ஆடனும் இப்போ மழை நேரம்&nbsp; கேட்கவே வேண்டாம் . SRP Tools நிறுத்தத்தின் மூலையில் இருக்கும் அரசு அலுவலகம் நானும் சென்னை வந்ததிலிருந்து பார்க்கிறேன் அந்த இடம் நல்ல ஒரு டிரைனேஜ் . எப்படித்தான் அவ்வளவு பள்ளத்தில் கட்டிடம் கட்டினார்களோ தெரியல . இப்போ அதை சுற்றி நிற்கும் தண்ணீருக்கு அலுவலகம் இயங்குகிறதா என்றும் புரியல . அங்கே வேலை செய்வோர் எல்லாம் குடுத்து வச்சவங்க . எப்படியும் அங்கிருக்கும் தண்ணீருக்கு அலுவலகம் பாதி நாட்கள் இயங்காது . மூன்று வருடங்கள் முன்பு OMR ரோட்டில் அண்ணா வீடு போக வேண்டும் என்றாலே எனக்கு வயிற்றில் புளியைக் கரைக்கும் . வாய் , கண்ணு , மூக்கு என்று&nbsp; எல்லாவற்றிலும்&nbsp; மண்ணுதான் ரோடுன்னா&nbsp; ரோடு அப்படி ஒரு ரோடு . திரும்பி வரும் வழியில் அண்ணா பைக்கில் அழைத்து வரும்போது என்னை திட்டிக் கொண்டே வருவான் ஆட்டாமல் இருல வண்டி ஆடுது என்று , நான் எங்கே ஆட்டுவேன் படகு மாதிரி பைக் ரோட்டில் சும்மா குதித்து குதித்து ஏறி இறங்கி வரும்போது நான் பைக்கில் இருந்து வழுக்கிக்கொண்டு வருவேன் . இப்படியே அவன் திட்டி திட்டி ஆணியே புடுங்க வேணாம் என்னை பஸ் ஏத்தி விட்டுடு என்பேன் அப்போது 570 பஸ் சர்வீஸ் கிடையாது என்பதால் CMBT வர ஒரே வழி கல்பாக்கம் பஸ் மட்டுமே . இன்று அந்த ரோட்டில் பயணம்&nbsp; எவ்வளவு எளிமையா இருக்கு .எல்லாமே IT துறையின் வளர்ச்சி . தரமணியிலும் அருகில் இருக்கும் அசன்டாஸ் ரோடு பளபளக்கும் தரமணி ரோடு பரிதவிக்கும் .அந்த ரோட்டில் போவோர் மட்டும்தான் மக்களா ? தரமணியில் போவோர் என்னவாம் ?&nbsp; எனக்குத் தெரிந்து தரமணி ரோடு இது போல் இன்னும் சென்னையில் எத்தனையோ சாலைகள் சாலையும் தெரியாமல் குழியும் தெரியாமல் எத்தனை உயிர்களை மழை நேரங்களில் காவு வாங்குகின்றன .வணிக ரீதியாகவும் , அரசியல் ரீதியாகவும் பாரபட்சம் பார்த்து ரோடு மற்றும் இதர உள்கட்டமைப்புகளை ( infra structure ) செய்வதை விடுத்து சாமானியனையும் கணக்கில் கொண்டு வசதிகள் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் ஒரு அரசு நிச்சயம் வருமா ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-8574502101186502671?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/8574502101186502671/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_9759.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/8574502101186502671?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/8574502101186502671?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_9759.html' title='பளபளக்கும் அசன்டாஸ் பரிதவிக்கும் தரமணி'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag='W/"CkMMRXk8eip7ImA9Wx9UEE0."'><id>tag:blogger.com,1999:blog-602984411448618336.post-2325789042414378653</id><published>2010-12-07T15:04:00.002+05:30</published><updated>2011-02-06T19:24:44.772+05:30</updated><app:edited xmlns:app='http://www.w3.org/2007/app'>2011-02-06T19:24:44.772+05:30</app:edited><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='வெள்ளம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='மழை'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='விவசாயம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='அனுபவம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='குளம்'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='தண்ணீர்'/><title>விவசாயம் அது ஒரு சுவாரசியம்</title><content type='html'>ஒரு மழை இரவில் "அண்ணா நீ பேசுறது சரியாவே கேட்கல கொஞ்சம் வெளில வந்து பேசு " என்றேன் "ஏலே இங்கே இராப்பகலா மழை பெஞ்சுட்டு இருக்கு வெளில வர முடியாது " என்றான் பெரியண்ணா "என்ன அடைமழை பெய்தா அப்போ நம்ம குளம் தெப்பிடுச்சா" "இல்ல இன்னும் இரண்டு நாள் மழை பெஞ்சதுன்னா குளம் தெப்பிடும் அப்புறம் கொஞ்சம் உடைச்சு விட்டாதான் கரை தப்பும் " ஆமாம் எங்க ஊர் குளம் , குளம் என்று கூட அதை சொல்ல முடியாது ஏரி என்றே தாராளமாய் சொல்லலாம் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் சிறந்த திட்டமிடுதலில்&nbsp; வெட்டப்பட்ட குளமது. எப்படியும் ஒரு நூறு ஆண்டுகள் இருக்கும் சின்ன வயதில் ஒரு கல்லில் குளம் வெட்டப் பட்ட ஆண்டு 1886 என்று பார்த்ததாய் நியாபகம் . அவர்கள் கட்டி வைத்த இருபதடி உயர கற்சுவர் ஒன்று உடைந்தாலே போதும் மொத்த ஊரும்&nbsp; அடித்துச் செல்லப்படும் . அதில் இடையிடையே இருக்கும் கற்களில் ஓடி பிடித்து ஏறி இறங்கி விளையாடி இருக்கிறேன் இப்போது தூரத்தில் இருந்து பார்த்தாலே இந்த சுவற்றிலா நாம் பயமின்றி ஏறினோம் என்றிருக்கும் . வருடா வருடம் அடைமழை பெய்கையில் அணையிலிருந்து திறந்துவிடப் படும் தண்ணீர் சுற்றுவட்டார தண்ணீர் என்று குளம் நிரம்பி வெள்ளம் வரும் ஆனால் ஊருக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படாது அந்த வகையில் குள அமைப்பு இருக்கும் . உபரித் தண்ணீர் வெளியேறும் வகையில் ஒதுக்குபுறமாய் ஒரு கால்வாய் போகும் அதை நம்பியே பல கிராமங்களில் விவசாயம் நடக்கும் . குளம் உடைத்துவிடாமல் இருக்க ஒருபுறம் இருக்கும் தாழ்வான பகுதியில் சில கற்களை ஊர் ஆண்கள் எடுத்து விடுவர், உபரி நீர் அதுவழியாய் வெளி ஏறிவிடும் . குளம் நிறைந்து வழிகையில் அதில் நீந்திக் குளிப்பது சுகமே சுகம் எல்லாம் சின்ன வயசோடு முடிஞ்சு போச்சு . <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as2zPZr2I/AAAAAAAABD4/lTOTcaNgEdE/s1600-h/Image0252.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as2zPZr2I/AAAAAAAABD4/lTOTcaNgEdE/s320/Image0252.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">&nbsp; தலைமதகு ஒரு 15 அடி ஆழம் கொஞ்சம் பயந்துகொண்டேதான் போட்டோ எடுத்தேன் .சிலமணி நேரம் முன்பே இதனுள் ஒருவர் விழுந்து காப்பாற்றப்பட்டார் . </td></tr></tbody></table><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1auqvNLk_I/AAAAAAAABEI/E4aNxZBr2Dw/s1600-h/Image0256.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1auqvNLk_I/AAAAAAAABEI/E4aNxZBr2Dw/s400/Image0256.jpg" width="300" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">அக்கரை தொலைவில் 6 km அடுத்து</td></tr></tbody></table>&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as28UAwLI/AAAAAAAABD0/tteStjMFbR0/s1600-h/Image0251.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;">&nbsp;</a> <div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;</div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as28UAwLI/AAAAAAAABD0/tteStjMFbR0/s1600-h/Image0251.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as28UAwLI/AAAAAAAABD0/tteStjMFbR0/s320/Image0251.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">தொலைவில் தெரிவது&nbsp; 20 &nbsp; அடி உயர கற்சுவர் வெளிப்புறம்</td></tr></tbody></table>&nbsp;&nbsp; <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1auqr5ej7I/AAAAAAAABEQ/RDNh4rokgwA/s1600-h/Image0258.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1auqr5ej7I/AAAAAAAABEQ/RDNh4rokgwA/s320/Image0258.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">கற்சுவரின் உட்புறம் குளம் நிரம்பி இருக்கு அதில் ஒரு 5 அடி ஆகல நடை பாதை உண்டு இதில் ஒரு படத்தின் பாடல் காட்சி கொளுத்தும் வெயிலில் எடுக்கப்பட்டது பாவம் நடனம் ஆடியவர்கள்</td></tr></tbody></table> "போன வாரம் நான் பேசும்போது வயலுக்கு நாத்து பாவிருக்கிறதா சொன்னியே " "ஆமால இங்கே இருக்கிற வயலுக்கு நாத்து போட்டாச்சு கீழ வயலுக்கு மட்டும் இரண்டு நாள்ல போடணும் " "மழை வருதே நம்ம வயல் நாத்து தண்ணில அடிச்சுட்டு போய்டாது தண்ணி வடிஞ்சுருமா ?" "அதெல்லாம் போகாது தண்ணி வடிஞ்சுரும் " "சரி அப்படியே போனாதான் என்ன இரண்டு மரக்கா நெல்லுதானே " "என்னது இரண்டு மரக்கா நெல்லா ? கீழ வயலுக்கு மட்டும் 20 மரக்கா நெல்லுல " "என்னது இருபது மரக்காயா" கொஞ்சம் வெட்கமா போய்டுச்சு இது கூட தெரியாம இத்தனை நாளா இருந்திருக்கேன் . இன்னைக்கு கண்டிப்பா தெளிவா கேட்டுடணும் என்று தொடர்ந்தேன் . "இருபது மரக்கா எப்படினா வரும் நாத்துக்கு " "ஏல............ குருனிக்கு ஒரு மரக்கா நாத்து போடணும் நமக்கு கீழ வயலுக்கு மட்டும் 21 மரக்கா வயப்பாடுக்கு இருபது மரக்கா நாத்து போடுவோம் " "நீ குட்டி குட்டியா சாக்குல விதை நெல்லு கட்டிதான் பார்த்திருக்கேன் இருபது மரக்கா மொத்தமா பார்த்தது இல்லியே ?" "ஆமால நாலு நாலு மரக்காவா ஒரு சாக்குல கட்டுவோம் " அப்பாடா ஒருவழியா எவ்வளவு நெல் நாத்துக்கு மட்டும் தேவை என்று அன்று தெரிந்து கொண்டேன் . சின்ன வயதில் உனக்கு என்னப்பா மேனி போய்டுச்சு என்பர் . சிலர் முக்கா மேனிதான் போயிருக்கு நிறைய சாவி விழுந்துடுச்சு என்பர் . அப்போ மேனி என்றால் என்ன என்றும் தெரியாது . அந்த சந்தேகம் அப்பாவிடம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டேன் . பொதுவாய் விலை நிலங்களை ஏக்கரில் சொல்வர் ஆனால் எங்கள் பக்கம் எல்லாம் குருணி , மரக்கா வயப்பாடு என்றே சொல்வோம் .ஒரு ஏக்கருக்கு 12 மரக்கா வயப்பாடு (வயல் ) மேனி என்றால் விளைந்த நெல் ஒரு மரக்கா வயப்பாடுக்கு ஒரு கோட்டை(100 kg ) என இருக்க வேண்டும் . இதை எடை பார்த்து தெரிந்து கொள்வதை&nbsp; விட அடுக்கி வைத்திருக்கும் நெல் மூடைகளைப் பார்த்தே தெரிந்து கொள்ளலாம் . ஒரு சணல் &nbsp; மூடை 50 kg எடை இருக்கும் . சாவி என்பது நெல் பால் பிடிக்கும் காலம் என்று ஒன்று வரும் அப்பொழுது சரியாய் பால் பிடிக்காமல் பொய்த்துப் போன நெல்மணிகளே . சில நேரங்களில் சரியான நேரத்தில் பூச்சு மருந்து அடிக்காமல் போனாலும் இது வரும் . களைக்கும் பயிருக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் நானும் களை எடுக்கிறேன் என்று பயிரை பிடுங்கி எடுத்து அம்மா இது களையா என்று கேட்டு திட்டு வாங்கிய காலமும் உண்டு . களை எடுத்தலுக்கும்&nbsp; புல்லரித்தலுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் களை எடுக்கும் நேரம் புல்லரிக்கப் போவதாய் சொல்லி திருட்டு முழி முழித்ததும் உண்டு .விவசாயம் அது ஒரு சுவாரசியம் . இன்னும் தொடரும் ................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/602984411448618336-2325789042414378653?l=mathar-itsallaboutmine.blogspot.com' alt='' /></div></content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/2325789042414378653/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_8527.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2325789042414378653?v=2'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/602984411448618336/posts/default/2325789042414378653?v=2'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/2010/12/blog-post_8527.html' title='விவசாயம் அது ஒரு சுவாரசியம்'/><author><name>மதார்</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16275555338018247800</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/TR3S7oJiPEI/AAAAAAAADfk/Lk-5mofBtig/S220/Ammu.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_XW2UskwIRH0/S1as2zPZr2I/AAAAAAAABD4/lTOTcaNgEdE/s72-c/Image0252.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry></feed>

If you would like to create a banner that links to this page (i.e. this validation result), do the following:

Download the "valid Atom 1.0" banner.
Upload the image to your own server. (This step is important. Please do not link directly to the image on this server.)
Add this HTML to your page (change the image src attribute if necessary):

<a href="http://feedvalidator.org/check.cgi?url=http%3A//mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/posts/default"><img src="valid-atom.png" alt="[Valid Atom 1.0]" title="Validate my Atom 1.0 feed" /></a>

If you would like to create a text link instead, here is the URL you can use:

http://feedvalidator.org/check.cgi?url=http%3A//mathar-itsallaboutmine.blogspot.com/feeds/posts/default

Home · About · News · Docs · Terms